Mijn oranjegevoel

Als ik vandaag in Nederland was geweest had ik waarschijnlijk mijn best gedaan om ver van al het gedoe weg te blijven. Van veraf, online, ziet het er allemaal wel erg kleurrijk uit. Ik ben geen actieve republikein, maar loop ook niet echt bloedheet warm voor het koningshuis. Ik vind het wel best, ze doen maar, dat beschrijft denk ik het beste mijn houding. Twee slogans van anti-oranje demonstranten vond ik wel leuk gevonden: "Ik Willem Niet", en "Weg met onze bovendanen". Daarnaast moest ik instemmend lachen om een artikel op de site van het Reformatorisch Dagblad, waarin het gruwelijke 'koningslied' "een zangoefening in onverschilligheid, een soort misluke vlaflip" werd genoemd. Een fijne koning(inne)dag verder.

Joep Bertrams over de kroning etc.

Gevonden op de website van Joep Bertrams.

Tom Janssen over het k(r)oningslied

Gevonden op de website van Tom Janssen.

Highly recommended reading

Professor Yehuda Bauer shares some very interesting insights into Israel's socio-political reality.

Joep Bertrams over Samsom en de verzorgingsstaat

(gevonden op de website van Joep Bertrams)

Joep Bertrams on Italy 3

(stemmen = 1) voting/votes 2) voices)

(found on the website of Joep  Bertrams)

Joep Bertrams on Italy 2

(found on the website of Joep Bertrams)

Joep Bertrams on Italy I

Last week's elections in Italy, and their results, have inspired Dutch cartoonist Joep Bertrams into making three very funny-sad cartoons.

(found on the website of Joep Bertrams)

Poem for Shabbat XXVIII

After Forty Years of Marriage, She Tries a New Recipe for Hamburger Hot Dish

Leo Dangel


"How did you like it?" she asked.

"It's all right," he said.

"This is the third time I cooked
it this way. Why can't you
ever say if you like something?"

"Well if I didn't like it, I
wouldn't eat it," he said.

"You never can say anything
I cook tastes good."

"I don't know why all the time
you think I have to say it's good.
I eat it, don't I?"

"I don't think you have to say
all the time it's good, but once
in awhile you could say
you like it."

"It's all right," he said.

(found in Garrison Keillor (ed.), Good Poems)

Poem for Shabbat XXVII

My Life - Julie O'Callaghan

Look at it coming

down the street

towards us:

it chokes me up

every time I see it

walking along

all by itself.

How does it know

for example

which corner

is the right one

to turn at?

Who tells it

to keep going

past the intersection

and take the first left

after the supermarket?

There it goes -

I'll follow quietly

and see where

it's off to.

(found in The Oxford Book of Children's Poetry)

Poem for Shabbat XXVI

Will V-Day Be Me-Day Too?

Over There,
World War II.

Dear Fellow Americans,
I write this letter
Hoping times will be better
When this war
Is through.
I'm a Tan-skinned Yank
Driving a tank.
I ask, WILL V-DAY
BE ME-DAY, TOO?

I wear a U. S. uniform.
I've done the enemy much harm,
I've driven back
The Germans and the Japs,
From Burma to the Rhine.
On every battle line,
I've dropped defeat
Into the Fascists' laps.

I am a Negro American
Out to defend my land
Army, Navy, Air Corps--
I am there.
I take munitions through,
I fight--or stevedore, too.
I face death the same as you do
Everywhere.

I've seen my buddy lying
Where he fell.
I've watched him dying
I promised him that I would try
To make our land a land
Where his son could be a man--
And there'd be no Jim Crow birds
Left in our sky.

So this is what I want to know:
When we see Victory's glow,
Will you still let old Jim Crow
Hold me back?
When all those foreign folks who've waited--
Italians, Chinese, Danes--are liberated.
Will I still be ill-fated
Because I'm black?

Here in my own, my native land,
Will the Jim Crow laws still stand?
Will Dixie lynch me still
When I return?
Or will you comrades in arms
From the factories and the farms,
Have learned what this war
Was fought for us to learn?

When I take off my uniform,
Will I be safe from harm--
Or will you do me
As the Germans did the Jews?
When I've helped this world to save,
Shall I still be color's slave?
Or will Victory change
Your antiquated views?

You can't say I didn't fight
To smash the Fascists' might.
You can't say I wasn't with you
in each battle.
As a soldier, and a friend.
When this war comes to an end,
Will you herd me in a Jim Crow car
Like cattle?

Or will you stand up like a man
At home and take your stand
For Democracy?
That's all I ask of you.
When we lay the guns away
To celebrate
Our Victory Day
WILL V-DAY BE ME-DAY, TOO?
That's what I want to know.

Sincerely,
GI Joe.

Langston Hughes

(found  online)

Poem for Shabbat XXV

(I haven't posted anything for over a month, the first blogless month for me since April 2003, I restart with a number of poems that I selected and sent to my colleagues over the last few weeks). 

Tom Wayman - Did I Miss Anything?

Nothing. When we realized you weren’t here
we sat with our hands folded on our desks
in silence, for the full two hours

     Everything. I gave an exam worth
     40 percent of the grade for this term
     and assigned some reading due today
     on which I’m about to hand out a quiz
     worth 50 percent

Nothing. None of the content of this course
has value or meaning
Take as many days off as you like:
any activities we undertake as a class
I assure you will not matter either to you or me
and are without purpose

     Everything. A few minutes after we began last time
     a shaft of light suddenly descended and an angel
     or other heavenly being appeared
     and revealed to us what each woman or man must do
     to attain divine wisdom in this life and
     the hereafter
     This is the last time the class will meet
     before we disperse to bring the good news to all people
          on earth.

Nothing. When you are not present
how could something significant occur?

     Everything. Contained in this classroom
     is a microcosm of human experience
     assembled for you to query and examine and ponder
     This is not the only place such an opportunity has been
          gathered

     but it was one place

     And you weren’t here

(found in Billy Collins (ed.), Poetry 180)

Artikel: Verkiezingsuitslag

Het volgende artikel stond eerder deze week in het Friesch Dagblad.


Een niet geheel hopeloze toekomst

Bij de afgelopen Israëlische verkiezingscampagne leken angst en onverschilligheid de boventoon te voeren bij de meeste partijen. Bij de uitslag, vorige week dinsdagavond, werd duidelijk dat een aanzienlijk deel van het Israëlische electoraat zich desondanks niet gek heeft laten maken. De grootste bangmaker (Kracht voor Israël, een extreem-rechtse splinterpartij) haalde de kiesdrempel niet, en de gecombineerde lijst van Likoed en Israël Ons Huis – met slogans als "Een sterke premier – Een sterk Israël" en "De golf van illegalen stoppen" – verloor een kwart van zijn kiezers van vier jaar geleden. Veel van die stemmen zijn waarschijnlijk naar Naftali Bennett's Het Joodse Huis, gegaan, een religieus-zionistische partij die een minder negatieve campagne voerde dan de meeste andere rechtse partijen, al was die campagne exclusief op de Joods-Israëlische meerderheid gericht. De helft van de kiezers koos voor partijen die niet de meest natuurlijke coalitiepartners van Binyamin Netanyahu zijn. Oftewel, zoals Jon Stewart in zijn DailyShow zo mooi duidelijk maakte, minstens 50% van de Israëliërs vindt blijkbaar – net als Barack Obama en veel anderen buiten Israël – dat 'Bibi' (wiens afgelopen regeringsperiode vooral gekenmerkt werd door verslechterde verhoudingen met de Palestijnen en met de internationale gemeenschap) niet echt "awesome" (geweldig) is.

De grote winnaar dit jaar, die met 19 zetels in één klap de op één na grootste werd, was een nieuwe partij, Yesh Atid (Er is een toekomst), opgericht en geleid door Yair Lapid, een jonge schrijver-journalist-presentator, wiens vader een vooraanstaand journalist en seculier politicus was. Al in 2010 werd gespeculeerd dat Lapid jr. politieke ambities had. Na de demonstraties voor "sociale rechtvaardigheid", in de zomer van 2011, begon hij langzaam maar zeker steun te werven, voornamelijk via zijn Facebook pagina. Zijn programma richtte zich met name op wat hij de middenklasse noemde.

De belangrijkste vernieuwing bij Yesh Atid is dat geen van haar kandidaten ooit parlementslid was. Ook is het opvallend dat er onder hen geen generaal te vinden was. De enige 'veiligheidsdeskundigen' op de lijst zijn een voormalig hoofd van de binnenlandse veiligheidsdienst en een voormalig hoofd van de politie in Jeruzalem. Verreweg de meeste Knesset-leden van Lapid's partij hebben hun sporen verdiend in de lokale politiek, de journalistiek, sociaal-culturele organisaties, en het onderwijs. Acht van hen zijn vrouw.

Een blik op de programmapunten van Yesh Atid geeft ons een indruk van wat veel Israëlische kiezers dezer dagen het meeste bezighoudt. Hét speerpunt van de campagne van Lapid was gelijke rechten en plichten. Tot nu toe kregen ultra-orthodoxe Joden uitkeringen, subsidies, schoolbudgetten, en deels vrijstelling van dienstplicht, in ruil voor steun van hun vertegenwoordigers in de Knesset aan de diverse coalities. Sinds de 'sociale revolutie' van 2011 (waarvan het effect tot vorige week nauwelijks gevoeld werd) hebben diverse politici dat verschijnsel aangevallen. Lapid maakte er een hoofdpunt van, waarbij ook sociale dienstplicht voor Arabische Israëliërs ter sprake kwam. Daarnaast richt zijn partij zich op andere binnenlandse veranderingen en verbeteringen: in de zorg, het onderwijs, het openbaar vervoer, betaalbare woonruimte voor jonge gezinnen, de strijd tegen corruptie en bureaucratie, en het kiessysteem. Buitenlands beleid – wat in Israël vooral staat voor de verhoudingen met de Palestijnen – speelde ook bij Yesh Atid tweede viool, al heeft Lapid gezegd dat vernieuwde onderhandelingen met de Palestijnen een voorwaarde zijn voor zijn deelname aan de komende coalitie.

Op papier is er een droomcoalitie mogelijk. Netanyahu (31 zetels) zou samen met Yesh Atid (19), de Arbeidspartij (15), Tzippi Livni's Hatnuah (De beweging, 6) en Kadimah (2) een bijna revolutionaire regering kunnen vormen. Zo'n regering zou verregaande veranderingen in het onderwijs en op sociaal en economisch terrein kunnen bewerkstelligen, eindelijk weer eens serieus met de Palestijnse Autoriteit kunnen gaan onderhandelen, en Israëls internationale isolement kunnen doorbreken. Met wat goede wil zou ook Shas (11, ultra-orthodox) bij zo'n regering betrokken kunnen worden, en hoogstwaarschijnlijk zouden linkse en Arabische partijen (Meretz, Hadash, Balad, de Verenigde Arabische Lijst, samen goed voor 17 zetels) haar beleid op veel belangrijke punten steunen.

Het is echter zo goed als uitgesloten dat zo'n kamerbrede regering er zal komen. Afgezien van Netanyahu's eigen passie voor de status quo, zou zeker de helft van de Likoed achterban (en hun vertegenwoordigers in de Knesset) Netanyahu als premier van zo'n regering het leven zuur maken. Daarnaast hebben politici – ook hier, links én rechts – nu eenmaal de neiging om grotere belangen aan persoonlijke voorkeuren en belangen op te offeren, dus het opperen van een dergelijke coalitie en medewerking van alle partijen zijn niet vanzelfsprekend. Belangrijker is echter dat, om zo'n ongehoorde coalitie bij elkaar te smeden én te houden, 'Bibi' meer een staatsman dan een politieke overlevingsspecialist zou moeten zijn. Helaas heeft hij tot nu toe in zijn politieke carrière nimmer overtuigend bewezen dat hij over heuse moed, werkelijke vernieuwingsdrang, en andere kwaliteiten van een staatsman – à la Begin, Sadat, Rabin – beschikt. Waardoor we vrijwel zeker weer met een conservatieve of vlees-noch-vis regering opgescheept worden, en de kans dat dingen werkelijk gaan veranderen – dat wil zeggen, ten goede – microscopisch klein blijft. Maar we blijven hopen.

Tom Janssen on the UK, Cameron, and the EU

(found on the website of Tom Janssen)

Tom Janssen over Fyra II

(gevonden op de website van Tom Janssen)

Tom Janssen over Fyra I

(gevonden op de website van Tom Janssen)

Poem for Shabbat XXIV

Proclamation at a Birth (for Anna) - Linda Pastan

Let every tree
burst into blossom
whatever the season.
Let the snow melt
mild as milk
and the new rain wash
the gutters clean
of last year's prophecies.
Let the guns sweep out
their chambers
and the criminals doze
dreaming themselves
back to infancy.
Let the sailors throw
their crisp white caps
as high as they can
which like so many doves
will return to the ark
with lilacs.
Let the frogs turn
into princes,
the princes to frogs.
Let the madrigals,
let the musical croakings
begin.

(found in Linda Pastan, Carnival Evening: New and Selected Poems 1968-1998)

Anachie Gordon - Sinead O'Connor

Looking for additional versions of 'Anachie Gordon' (which I got to know through Loreena McKennitt's interpretation), I came across this beautiful rendition, by Sinead O'Connor, accompanied by Sharon Shannon and Friends.

AWESOME Video

The Daily Show with Jon Stewart
Get More: Daily Show Full Episodes,Political Humor & Satire Blog,The Daily Show on Facebook

Kiezen voor angst en onverschilligheid?

Het volgende artikel stond vandaag in het Reformatorisch Dagblad.

Morgen worden in Israël de leden van de 19e Knesset gekozen. De kiezers kunnen kiezen uit maar liefst 34 partijen. Wat de uitkomst ook moge zijn, het parlement zal hoogstwaarschijnlijk wederom een afspiegeling zijn van de polarisatie en de politieke stagnatie die Israël de laatste twintig jaar in hun greep lijken te hebben.

Bangmakerij, negatieve geluiden, en de angst voor het onbekende hebben de boventoon gevoerd in de verkiezingscampagnes. Kiezers werden regelmatig aangesproken op hun afkeer van assimilatie danwel van religieuze dwang, de angst voor (Afrikaanse) illegalen en vluchtelingen, en de gevoelens van achterstelling die heersen bij sommige bevolkingsgroepen. De belangrijkste verkiezingsleuze van Likoed speelde ook in op het gevoel van onzekerheid en dreiging onder veel Israëliërs: "Een sterke premier – Een sterk Israël". Kracht voor Israël, een kleine extreem-rechtse partij, maakte het het allerbontst. In één van haar verkiezingsfilmpjes stelde de partij dat Israël alleen staat, omgeven door duisternis, constant bedreigd (van buitenaf en binnenuit), en verstoken van vrienden (met Barack Obama en Hillary Clinton als voorbeeldige verraders). De mannen van KvI werden als tegenpool van Israëls huidige, zwakke, leiderschap geportretteerd. Zelfs Meretz, een groen-linkse partij die normaliter juist als één van de weinige partijen alternatieve ideeën aandraagt, heeft zich bovenal als anti-partij geprofileerd: alleen een stem op Meretz zou een stem tégen Bibi zijn.

Eén van de weinige partijen die (Joodse) eenheid en saamhorigheid uitstraalde, en waarvan de boodschap minder anti-zus-en-zo was, is Het Joodse (t)huis, feitelijk een reincarnatie van wat vroeger de Nationale Religieuze Partij was, gecombineerd met elementen van de ultra-nationalistische Nationale Unie. De partij wordt sinds kort geleid door een jonge, charismatische IT-miljonair en voormalig medewerker van Netanyahu, Naftali Bennett. Frequente aanvallen van andere rechtse en religieuze personen en partijen op Bennett en zijn partij lieten zien dat zij hem als een electorale bedreiging zagen.

Je zou verwachten dat Iran een centrale rol in de verkiezingscampagnes speelde. Niet echt dus. Het kan zijn dat men realistisch was en geen beloften wilde doen die niet waargemaakt kunnen worden, of dat men niet als oorlogszuchtig wilde worden gezien, maar het lijkt erop dat alle partijen tot de conclusie kwamen dat onomwonden uitspraken over het Iraans-nucleaire probleem niet echt stemmen opleverden. Hetzelfde geldt voor het ontruimen van nederzettingen. Waar ging het dan wel over? Een beetje over onderhandelingen met de Palestijnen, soms over economisch beleid (in uiterst vage termen, en zelden over heuse armoede), en vaak over militaire kracht in het algemeen.

Volgens alle peilingen zal de gecombineerde lijst van Netanyahu's Likoed (rechts-nationalistisch, seculier-traditioneel) en Avigdor Liebermans Israël Ons Huis (rechtser-nationalistisch, overwegend seculier) verreweg de grootste partij zijn, waardoor Binyamin Netanyahu de weinig benijdenswaardige opdracht zal krijgen om de 33e regering van Israël samen te stellen. Hoe die regering er ook uit zal zien, makkelijk zal de (oud-)nieuwe premier het niet krijgen. Een rechtse regering zal Israël internationaal gezien vermoedelijk verder isoleren. Europese, Amerikaanse en andere vrienden en bondgenoten van Israël snappen dat in de huidige context Israël niet gauw territoriale concessies zal doen in de richting van de Palestijnen, maar hebben genoeg van Jeruzalems nederzettingenbeleid, en vragen zich meer en meer af – soms openlijk – of Israël zelf wel vrede wil. Anderzijds, in het onwaarschijnlijke geval dat een nieuwe regering (bezet) gebied en nederzettingen zal willen opgeven in het kader van een nauwelijks waarschijnlijker vredesverdrag met de Palestijnse Autoriteit, zal zo'n regering felle binnenlandse tegenstand treffen, waarbij gewapend geweld van kleine groepen fanatici zeker niet uitgesloten kan worden.

De eerste Israëlische verkiezingen die ik meemaakte waren die van juni 1992, toen Yitzhak Rabin premier werd. Elk van de zes verkiezingen sindsdien werd doorslaggevend genoemd, maar een echte doorslag heb ik nog niet gezien. Geen doorslag ten goede, in ieder geval. In de Likoed-campagne wordt vrijwel niet verwezen naar de verdiensten van de huidige regering, maar voornamelijk naar de persoon Netanyahu. Onder hem is de 'status-quo' meer dan ooit tevoren koning, Keizer, en admiraal geworden. Een commentator in Yedioth Aharonoth, één van de belangrijkste dagbladen, sprak dan ook over 'vier verloren jaren'. Bibi's combinatielijst heeft opvallend genoeg zijn partijprogramma niet bekend gemaakt, vragen daarover zijn steevast afgewimpeld met: "Dat is niet relevant". Het woord 'shalom' (vrede), ooit volop genoemd in verkiezingscampagnes, ben ik de afgelopen maanden nergens tegengekomen in jingles of op posters.

Een goede vriend van ons zei dat de status quo zo gek nog niet is. Volgens hem – en hij is de enige hier niet – kan Israël zich af en toe wel een 'kleine' oorlog veroorloven, en tussen die oorlogen door gaat het allemaal zo gek nog niet. Ik hoop en bid dat we snel van die levensgevaarlijke onverschilligheid, en van de politieke verlamming en versplintering – die hun weerklank vinden in de Knesset en het regeringsbeleid – verlost worden. En dan heb ik het niet over een oorlog, groot of klein.

Bertrams on Armstrong

Sorry

(cartoon found on the website of Joep Bertrams)

Homesick II

Found on the website of Thomas Schlijper.

Homesick

I was not sure whether I should give this posting the title 'Homesick', because today Israel is my main home, but I could not think of a better title. In Dutch I would use 'heimwee' (from the German Heimweh), in Hebrew געגוים, used when you miss something, when you are thinking of something that you used to have but that you don't/can't have right now.

I know that a lot of snow can be a headache, but when I see pictures like those in this short video, and in the gorgeous picture that I will post later today, I would love to be in Holland for just a couple of days, spending some time with my father and siblings, and enjoy the beauty and the gezelligheid of a real Dutch winter.

The video (made four days ago) I found on the website of Thomas Schlijper.

Poem for Shabbat XXIII

The Lanyard - Billy Collins

The other day I was ricocheting slowly
off the blue walls of this room,
moving as if underwater from typewriter to piano,
from bookshelf to an envelope lying on the floor,
when I found myself in the L section of the dictionary
where my eyes fell upon the word lanyard.

No cookie nibbled by a French novelist
could send one into the past more suddenly—
a past where I sat at a workbench at a camp
by a deep Adirondack lake
learning how to braid long thin plastic strips
into a lanyard, a gift for my mother.

I had never seen anyone use a lanyard
or wear one, if that’s what you did with them,
but that did not keep me from crossing
strand over strand again and again
until I had made a boxy
red and white lanyard for my mother.

She gave me life and milk from her breasts,
and I gave her a lanyard.
She nursed me in many a sick room,
lifted spoons of medicine to my lips,
laid cold face-cloths on my forehead,
and then led me out into the airy light

and taught me to walk and swim,
and I, in turn, presented her with a lanyard.
Here are thousands of meals, she said,
and here is clothing and a good education.
And here is your lanyard, I replied,
which I made with a little help from a counselor.

Here is a breathing body and a beating heart,
strong legs, bones and teeth,
and two clear eyes to read the world, she whispered,
and here, I said, is the lanyard I made at camp.
And here, I wish to say to her now,
is a smaller gift—not the worn truth

that you can never repay your mother,
but the rueful admission that when she took
the two-tone lanyard from my hand,
I was as sure as a boy could be
that this useless, worthless thing I wove
out of boredom would be enough to make us even.

(found in Billy Collins, The Trouble with Poetry)

Joep Bertams on Gerard Depardieu & Vladimir Putin

As you can see, Joep Bertrams - like Tom Janssen - refers to Depardieu's role as Obelix when he comments on the actor's recent (inter)national adventures.

(Cartoon found on the website of Joep Bertrams)

Joep Bertrams on France, Mali, etc.

"Extremists under fire" - Hollande on the offensive against Mali and homophobia

(Cartoon found on the website of Joep Bertrams)

Jeffrey Goldberg Hits the Nail on the Head

Highly recommended reading: Jeffrey Goldberg's article, published on the Bloomberg website this morning.

Notice that Obama - like some European leaders and many other friends and allies of Israel - does not make any outrageous demands of the Jewish state. None of them tells Israel it should give up any territory right now, with the whole region in turmoil:

"Israeli concerns about the turmoil in Syria and the rise of the Muslim Brotherhood are legitimate in the American view, and Obama knows that broad territorial compromise by Israel in such an unstable environment is unlikely.

But what Obama wants is recognition by Netanyahu that Israel’s settlement policies are foreclosing on the possibility of a two-state solution, and he wants Netanyahu to acknowledge that a two-state solution represents the best chance of preserving the country as a Jewish-majority democracy. Obama wants, in other words, for Netanyahu to act in Israel’s best interests."

Tom Janssen on Gerard Depardieu & Vladimir Putin

The Adventures of Putinix & Depardieunix

(cartoon found on the website of Tom Janssen)

Tom Janssen on the fiscal cliff

 Well,... jump!

Fiscale klif = Fiscal clif  -  Republikeinen = Republicans

(cartoon found on the website of Tom Janssen)

Tom Janssen over rauwe-groenten-tiener-onderduiker

(spotprent gevonden op de website van Tom Janssen)

Tom Janssen over Nederland, Europa, etc.

(spotprent gevonden op de website van Tom Janssen)

Tom Janssen over Johannes

(spotprent gevonden op de website van Tom Janssen)

Poems for Shabbat XXII

The Tattooed Lady - Ted Kooser

Around the smallpox vaccination scar

I'd hated since I was a little girl

I had him put this daisy, then its stem

because the flower looked too spidery

without a stem, and then these little leaves.

He said to think of it as just a gift

for a pretty girl. I went to him that night

because my arm was swollen, and I stayed

for twenty years. Around the daisy's stem

he slowly wound a snake that circled me

with swirls of trailer camps cheap hotels

and sideshows, yet I loved the masterpiece

that I became to him. His touch had touched

me everywhere. His love is here to see.

The Old Woman - Ted Kooser

The old woman, asleep on her back,

pulls up her knees and gives birth

to an empty house. She kicks off

the quilt and sheet and rakes her shift

up over her hips, showing her sex

to the photos of children

arranged on the opposite wall

who, years before, turned their

moonlit faces away.

(both poems I found in Ted Kooser, Flying at Night: Poems 1965-1985)

Winterse kolder

Wat een onzin is dit. Afgezien van de idiote parallel die Leon de Winter (wiens vroege boeken ik ooit verslond) trekt tussen Morsi's Egypte en Nazi-Duitsland (waarmee hij zoals zovele zogenaamde vrienden van Israel bijdraagt aan geschiedvervalsing en relativering van de Holocaust), sinds wanneer kan elke burger bepalen waar zijn belasting naar toe gaat? Volgens De Winters logica kan iedereen, net als bij sommige goede-doelen-loterijen, straks bepalen waar zijn of haar belastinggeld wel of niet naar toe mag gaan. Krijg ik dan korting in Israel omdat ik het volkomen oneens ben met het nederzettingenbeleid van de regering in Jeruzalem? De nederzettingen kosten de Israelische belastingbetaler veel en veel meer - aan onkosten en door directe en indirecte inkomstenderving voor Israel - dan Nederland ooit aan Egypte zal besteden.

Poem for Shabbat XXI

After the father of a friend and colleague died, I looked for a poem about the relationship between a father and his child(ren). I found this beautiful poem by Li-Young Lee.

The Gift - Li-Young Lee


To pull the metal splinter from my palm
my father recited a story in a low voice.
I watched his lovely face and not the blade.
Before the story ended, he'd removed
the iron sliver I thought I'd die from.


I can't remember the tale,
but hear his voice still, a well
of dark water, a prayer.
And I recall his hands,
two measures of tenderness
he laid against my face,
the flames of discipline
he raised above my head.


Had you entered that afternoon
you would have thought you saw a man
planting something in a boy's palm,
a silver tear, a tiny flame.
Had you followed that boy
you would have arrived here,
where I bend over my wife's right hand.


Look how I shave her thumbnail down
so carefully she feels no pain.
Watch as I lift the splinter out.
I was seven when my father
took my hand like this,
and I did not hold that shard
between my fingers and think,
Metal that will bury me,
christen it Little Assassin,
Ore Going Deep for My Heart.
And I did not lift up my wound and cry,
Death visited here!
I did what a child does
when he's given something to keep.
I kissed my father.

(found here)

The Klezmatics - NPR Music Tiny Desk Concert

Concert in honor of Rosh HaShanah (2011), posted by NPR Music.

Mary Black - Lay Down Your Weary Tune

This video appears on the DVD "Twenty-Five Years - Twnety-Five Songs".

Mary Black - Song for Ireland

This video appears on the DVD  "Twenty-Five Years - Twenty-Five Songs".

Mary Black - Anachie Gordon

This video appears on the DVD "Twenty-Five Years - Twenty-Five Songs".

Happy New Year

Although I intend to be in bed and asleep within an hour (tomorrow is an ordinary work day for most people in Israel), I am very well aware of the fact that a new year will start at midnight. I wish you and us all a happy and healthy, success- and peaceful 2013. To finish this blogging year I will post four musical videos, all found on YouTube, featuring two of my favorite voices: Mary Black and Lorin Sklamberg (of/with the always amazing Klezmatics, i.e. three out of four of them). Enjoy!

Poem for Shabbat XXb

Don't Tell Me - Shell Silverstein

Please don't tell me I should hug,
Don't tell me I should care.
Don't tell me just how grand I'd feel
If I just learned to share.
Don't say, "It's all right to cry,"
"Be kind," "Be fair," "Be true."
Just let me see YOU do it,
Then I just might do it too. 

 

(found in Shel Silverstein, Where the Sidewalk Ends)

 

Poem for Shabbat XXa

Smart - Shel Silverstein

My dad gave me one dollar bill
'Cause I'm his smartest son,
And I swapped it for two shiny quarters
'Cause two is more than one!

And then I took the quarters
And traded them to Lou
For three times -- I guess he don't know
That three is more than two!

Just then, along came old blind Bates
And just 'cause he can't see
He gave me four nickles for my three dimes,
And four is more than three!

And I took the nickels to Hiram Coombs
Down at the seed-feed store,
And the fool gave me five pennies for them,
And five is more than four!

And then I went and showed my dad,
And he got red in the cheeks
And closed his eyes and shook his head--
Too proud of me to speak!

(found in Shel Silverstein, Where the Sidewalk Ends)

Minister of Defense (+ Education)

I won't say anything about the rights and wrongs of an academic boycott of Israel (after all, I am not so sure Israel still is a / the only democracy in the Middle East, and I don't want to get into any legal trouble), but I am afraid that this decision will make life much easier for those who promote such a boycott. By the way, I could not help noticing that hardly anybody raises an eyebrow over the fact that the MINISTER OF DEFENSE was the one who ordered an IDF GENERAL to APPROVE UNIVERSITY STATUS to an institute. Don't ask me why, but to my ears that doesn't sound right. In any truly functioning democracy only the Ministry of Education makes decisions about (institutes of) higher education. But then again, as I said, some of us might question the democratic character of this country, at the risk of being called anti-Semites, Jew/self-haters, or worse.

Season's Greetings

If you celebrate Christmas, Festivus, or anything else: Happy Holidays!

To all of you: A happy, healthy, success- and peaceful 2013!

Found on Facebook (cont.)

Just What We Need Right Now...

..., a staunch supporter of Israel but a harsh critic of its policies." Elsewhere John Kerry is described as supporting Israel but against the settlements. That's precisely the kind of friends and supporters that we need these days. The best of luck, Mr Kerry!

Poem for Shabbat XIX

At the Cancer Clinic - Ted Kooser

She is being helped toward the open door
that leads to the examining rooms
by two young women I take to be her sisters.
Each bends to the weight of an arm
and steps with the straight, tough bearing
of courage. At what must seem to be
a great distance, a nurse holds the door,
smiling and calling encouragement.
How patient she is in the crisp white sails
of her clothes. The sick woman
peers from under her funny knit cap
to watch each foot swing scuffing forward
and take its turn under her weight.
There is no restlessness or impatience
or anger anywhere in sight. Grace
fills the clean mold of this moment
and all the shuffling magazines grow still.

(found in Ted Kooser, Delights and Shadows)

I chose this poem because three years ago, on 22 December 2009, exactly one month before her 66th birthday, my mother passed away. Thank G'd  I was able to be there with her, and with my father and siblings.

(up)Chucking on Hagel

I can imagine that supporters of the current Israeli government have serious doubts about Barack Obama's prospective Defense Secretary, Chuck Hagel. To me he seems a man who knows very well where American interests lie (which I think is something that a US Defense Secretary should know), and from what I have read about the man I get the impression that he is a Realpolitiker, who believes that critical and constructive support of Israel is an American interest.  

Chemi Shalev wrote some interesting observations about the aggressive campaign that is being conducted by so-called pro-Israel and other forces against Mr. Hagel. I quote some of the most telling passages:

"Perhaps if Hagel’s critics had seen battle and bloodshed as he had, it would have influenced their outlook on waging war as well, but who knows. Writing poisonous articles on your laptop is also courageous, no?"

"In a speech to the Israel Policy Forum in 2008, Hagel spoke of the need to achieve an Israeli-Palestinian peace agreement and said: “I don’t know of a better role model or an individual to point to than Yitzchak Rabin. What Yitzchak Rabin did, what he represented, what he still represents is hope, that in his memory, in his honor, but for his courage and boldness, we can come back with a Rabin too. It takes leaders on the other side. Sadat, Begin. It will take a unique set of leaders to do this. It’s possible. Leaders change the world.”
Spoken like the true anti-Semite that he is."

"In any case, Chuck Hagel is an ultra-Zionist, a Jew-lover, an AIPAC lackey and a potential honorary president of the Emergency Committee for Israel in comparison to John Sununu, the former governor of New Hampshire and more recently, a campaign manager and spokesman for Republican presidential candidate Mitt Romney."

PS: I learnt the word "upchuck" this week, while reading David Baldacci's The Innocent.

Sad(dening) but True

Professor Sternhell gives quite an accurate analysis of the frustrating situation of Israeli politics (you probably have to login or register to read the whole article).