Thursday, June 12, 2003

Ingezonden brief, gepubliceerd in Trouw op 12 juni 2003. In mijn artikel op de Podium pagina van Trouw van 31 mei j.l. schreef ik over de door mij gedeelde skepsis van veel commentatoren met betrekking tot de streken van de vos Ariel Sharon. De ( mislukte ) poging om de Hamas leider Abdel Aziz Rantisi om te brengen lijkt - gezien de timing - er op het eerste gezicht op te duiden dat alle illusies over de ' nieuwe ' Sharon niet meer dan illusies konden zijn, en dat zijn beloften aan de Amerikanen een wassen neus zijn. In Israel weten we dat de kans dat de ' leiders ' aan Palestijnse zijde van gedachten zullen veranderen erg klein is, hun uiteindelijke doel zal de vernietiging van Israel blijven. Onze enige hoop - en hopen blijven we, anders zouden we knettergek worden - is dan ook dat onze eigen ' leiders ' ooit hun dogma's en versteende benadering van de problematiek hier zullen veranderen. Als de gebeurtenissen van afgelopen dinsdag een betrouwbare indicatie van Sharon's nieuwe-oude lijn zijn, zullen we het voorlopig weer alleen met hoop - hoe ijdel ook - moeten doen. De gruwelijke aanslag op de bus in Jeruzalem maakt overigens opnieuw duidelijk dat degenen die de schuldvraag en de kip-en-het-ei kwestie steeds weer aan de orde stellen de komende dagen opnieuw overuren zullen maken.

No comments: