Wednesday, July 02, 2003

Het concert van het Israel Philharmonisch Orkest gisteren was geweldig. De vrijkaartjes waren onbedoeld een mooi verjaardagskado ( vandaag ben ik 35 geworden ). Om half negen, toen het concert zou beginnen, was er nog geen muzikant op het podium te bekennen. Toen kwam de dirigent, Kent Nagano, op. Dat hij een indrukwekkende carriere heeft opgebouwd wist ik, dat hij een uitstekende dirigent is neem ik maar aan ( ik ben een liefhebber, geen kenner ), en gisteren konden we ook zien dat hij ontzettend vriendelijk is. Hij vertelde het publiek over de componiste van het eerste werk van de avond, Galina Ustwolskaja. Wie haar werk kent ( en dat zullen er niet veel zijn ) had geweten dat haar 4e symfonie maar acht minuten duurt en geschreven is voor piano, trompet, gong en een alt. Omdat ik geen groot liefhebber ben van moderne klassieke muziek was ik blij om te horen dat het stuk maar 8 minuten zou duren. Aan het einde van het stuk vond ik het jammer dat het niet wat langer duurde. Het was interessant, net als Rivella "een beetje vreemd, maar wel lekker", en maakte me nieuwsgierig naar het werk van de Russische componiste. Daarna kwam Vadim Repin op. De Symphonie Espagnole van Lalo is altijd leuk om te horen, en de uitvoering leek prima te zijn: nogmaals, ik ben een liefhebber, geen kenner. Het publiek was dolenthousiast, al komt dat volgens mij ook een klein beetje omdat we hier dankbaar zijn voor elke internationale artiest die hier komt optreden. Die dankbaarheid deel ik van harte, net als destijds de televisiebeelden van Isaac Stern met zijn gasmasker op tijdens een Scud-alarm in de Golfoorlog zal ik ook de beelden van Repin, Nagano, Natalia Gutman en Kurt Masur niet gauw vergeten. Na afloop van zijn reguliere optreden kwam Repin nog terug voor een toegift. De strijkers van het orkest begonnen op zijn aanwijzingen een pizziccato begeleiding te spelen, waarna hij een aantal variaties op het Carnaval van Venetie liet horen. Nog meer dan tijdens de Symphonie Espagnole liet hij hierbij horen waartoe hij in staat is. Na de pauze speelde het orkest de 10e symfonie van Shostakovich. De dagen voor het concert had ik al een aantal malen de symfonie ( ik heb wat Van Kooten en De Bie waarschijnlijk een spookopname zouden noemen, van een orkest waarvan ik de naam verder niet ken, op een Point-CD; ik heb er niet genoeg verstand van en niet genoeg geld voor ( over ) om duurdere uitvoeringen aan te schaffen, en raad iedereen de CDs van het Kruidvat aan ) beluisterd, en gisteravond heb ik echt zitten genieten. Dit is weliswaar geen 19e eeuwse romantiek ( mijn favoriete periode, samen met de barok ), maar het is wel echte symfonische muziek, met prachtige melodieen en harmonieen, mooie korte solo's op blaasinstrumenten, en een mooie afwisseling van rustige, stille en snelle, luidere passages. Als het goed is zal ik ook weer kaarten kunnen krijgen voor het concert van het IPO o.l.v. Zubin Mehta, met als solist Daniel Barenboim. Het programma boeit me niet echt. Naast twee werken van Stravinsky zal het 2e pianoconcert van Tsjaikovsky worden gespeeld, en daar ben ik niet echt kapot van. Het is volgens mij niet voor niets dat het eerste veel meer gespeeld en gevraagd wordt. Toch zal ik geen kans voorbij laten gaan om Mehta en vooral Barenboim te zien optreden. Met een beetje mazzel zit er een prachtige toegift in, die het geheel nog meer dan gisteren de moeite waard zal maken. Liefhebbers voor de extra kaart die ik zal hebben zijn er genoeg. Ik heb hem al beloofd aan Rotem, de echtgenote van Tal, met wie ik drie weken geleden naar het concert ben geweest. Rotem kan elk moment bevallen, en kon de afgelopen twee keer om die reden niet mee. Als het goed is zal ze tegen het einde van de maand de bevalling al een paar weken achter de rug hebben, en ze zei dat ze voor geen goud de kans om Barenboim te zien aan zich voorbij zou laten gaan.

No comments: