Sunday, March 27, 2005

Hieronder volgen zes van de mooiste en leukste recente afleveringen van ik@nrc.nl die ik gisteren heb zitten lezen.
Michels Bijna vijftien jaar terug in het vliegtuig van Wenen naar Amsterdam, na afloop van een of andere conferentie. Aan de andere kant van het gangpad Marco van Basten, met zonnebril. Voor hem de bondscoach. Hij was gaan kijken naar de Europa-Cupfinale tussen AC Milan en Benfica. Twaalf jaar was mijn oudste zoon. Ik besefte wat me te doen stond en pakte mijn kladblok. Marco van Basten hield zijn zonnebril op en zette zwijgend een krabbel. De bondscoach stond op en keek me vragend aan. ,,Ik ben bang, meneer Michels, dat ik niet zonder uw handtekening thuis kan komen.'' Priemende oogjes en in onvervalst Amsterdams: ,,Eigenlijk mos je die confrontatie maar 's aangaan.''
Herman Amelink
Wildplassen Met de trein naar Amsterdam om nog eens mijn oude kantoor op het Surinameplein te bezoeken, waar ik vijftig jaar geleden werkte. Al lopende vanaf het Centraal Station bereikte ik de Overtoom in hevige 'plasnood'. Nergens was een urinoir te bekennen. En de horeca die ik passeerde was 'Wegens vakantie gesloten' of nog dicht. In mijn hulpeloze situatie overwoog ik al het risico van een boete wegens wildplassen. Maar toen de nood het hoogst was, doemde een schitterende zaak op met veel licht en glitter en jeugdig bezoek. Ik rende naar binnen en deelde de ober mee dat ik na het toiletbezoek direct een consumptie wilde bestellen. Na terugkomst stond ik in een dameskapsalon.
Dick van Ommeren
Stroopwafel Kwart voor acht donderdagavond en een meute tot ver buiten de boekhandel in de Breestraat in Leiden. Opvallend jong, beginnend grijs en ouderen van dagen staan in 'n lange rij met één, twee of een heus stapeltje boeken. Paaseitjes en krakelingen worden door het personeel uitgedeeld om de fans buiten zoet te houden. Daar zitten ze, wat een prachtig stel! Karina opent de aangereikte boeken en Jan zet er met de ware zorg van een kunstenaar een fraai stempel - met kukelhaan - in. Naast hen op de signeertafel een schaaltje met drie stroopwafels voor als één van beiden trek krijgt. Een klein meisje na mij ontvangt het mooist gesigneerde boek. Op het titelblad komt een heerlijke stroopwafel van Jan te liggen.
Ruud de Klerk
Escort? Het is een uur of acht 's avonds als er beneden wordt aangebeld. Ik wou net aan een lekker kopje koffie beginnen. Wie kan dat nu zijn? Ik loop naar de intercom en pak de hoorn van de haak. ,,Hallo?'' ,,Bent u van de escort?'' vraagt een jongeman. Wát? ,,Euh...euh'', zeg ik. En ik denk: 'Zou dat blonde meisje van beneden dan toch...?' Dan hoort de jongeman beneden mijn verwarring. Hij schrikt. ,,O, nee, ik bedoel... bent u van de grijze Escort beneden? Ik wou even zeggen dat de lampen nog aan staan.''
Lieke Mulder
Matthäus Sinds enige jaren zit ik in het organisatiecomité van de Matthäus Passion, een liefhebberij die dezer dagen voor veel telefoonverkeer zorgt. De oudste zoon neemt de telefoon op. Ik hoor hem zeggen: ,,Met wie spreek ik? ... Hoe zegt u?... Ja, ja... De Matthäus?... Oh, u bent solist... Ja, ja, dan moet u mijn moeder hebben, een ogenblik alstublieft.'' ,,Mam, telefoon.'' En met zijn hand op de microfoon: ,,Jezus vraagt of hij zijn vrouw kan meebrengen.''
Carla Willemsen
Aan het kruis Een bezoek bij basisscholen om over een bepaald boek te praten is elke keer weer een belevenis. Voor mijn verhaal heb ik de eerste kruistocht nodig en die moet ik wel eerst even in de tijd plaatsen. Vervolgens vraag ik: ,,Waarom gingen de kruisvaarders nu speciaal naar Jeruzalem? Wat had Jeruzalem nou voor bijzonders dat ze die lange, gevaarlijke tocht maakten zo rond 1100?'' Als er geen antwoord komt, ga ik verder: ,,Wie was daar in Jeruzalem dan gestorven, heel lang geleden?'' En als er dan nog niemand antwoordt, zeg ik: ,,Wie was in Jeruzalem aan het kruis gestorven?'' Gelukkig meldt zich Mark. Ik vraag hem nog of hij het zeker weet. En Mark weet het zeker. Met luide stem roept hij: ,,Arafat.''
Hans Ulrich

No comments: