Wednesday, April 06, 2005

Het deed me goed de reactie van de heer Van der Rhee op mijn laatste artikel in het Reformatorisch Dagblad te lezen. Het is altijd leuk als iemand serieus ingaat op wat je schrijft, en helemaal als dat in een krant gebeurt. Dat we de Palestijns-Israelische realiteit met totaal verschillende brillen bekijken ( en aan den lijve ondervinden, althans in mijn geval ) moge duidelijk zijn. Niet alle joodse kolonisten zijn extremisten, verre van dat. Wel zijn er zeker de laatste tijd veel tekenen geweest dat er zich onder de kolonisten en hun sympathisanten heel wat mensen bevinden die koste wat kost de bezetting willen laten voortduren. Als Arabieren dezelfde middelen als de rechtse Israelische fanatici gebruikten zouden ze zonder enige twijfel extremisten/terroristen worden genoemd, en hun acties zouden met zwaar geschut van de kant van de Israelische veiligheidstroepen worden beantwoord ( en terecht ).
De discussie over hoe we de 'betwiste gebieden' moeten aanduiden is voornamelijk semantisch. De enigen die de aanduiding 'bezetting' en de daarvan afgeleide woorden betwisten zijn zij die redenen zoeken om haar tot in het oneindige te laten voortduren. Ook de Jordaanse aanwezigheid op de Westbank en die van de Egyptenaren in Gaza was een vorm van bezetting, en het is juist, de Palestijnen hebben nooit een eigen staat gehad. Maakt dat de Israelische aanwezigheid daar meer gerechtvaardigd? Is dat een reden om enorme legereenheden afgelegen of geisoleerde enclaves te laten beschermen, Palestijnen in hun huizen op te sluiten om een feestelijke optocht voor kolonisten mogelijk te maken, mensen in Israel onnodig armoe te laten lijden en de joodse staat geen vastomlijnde grenzen te geven?
Volgens Van der Rhee gaat steun voor de joodse kolonisten in de Gazastrook prima samen met liefde voor de Palestijnen. Dit is zeker het soort liefde waarbij je hen die je liefhebt kastijdt of laat kastijden. Hij haalt 1 Thessalonicenzen 5:3 aan. Ironisch genoeg is deze brief van Paulus gericht aan een christelijke gemeente in een stad waar ruim een eeuw geleden joden, moslims en christenen naast elkaar leefden, maar waar tegenwoordig - na een korte periode van ethnische zuiveringen, met plaatselijke christelijke assistentie - in ieder geval van de joodse gemeente niets meer over is. Ik ken de cijfers niet meer precies ( christenen-moslims-joden in 1914, 1940, 1948 ), maar Mark Mazower heeft daar vorig jaar een prachtig boek over gepubliceerd, ik heb een lezing van hem over Thesalloniki gehoord toen ik in 2003-4 in Parijs was. Anyway, in bovengenoemd vers ( dat overigens deel uitmaakt van het christelijke, niet van het joodse, deel van de bijbel ) staat "Als de mensen zeggen dat er vrede en veiligheid is, worden ze plotseling getroffen door de ondergang, zoals een zwangere vrouw door barenswee├źn. Vluchten is dan onmogelijk." ( Nieuwe Bijbelvertaling ). Mij zul je niet horen zeggen dat een terugtrekking uit Gaza vrede en veiligheid zal brengen, of dat er ueberhaupt ooit werkelijke vrede zal zijn tussen joden en Palestijnen. Ik zeg alleen dat de bezetting fout is en Israel in strategisch, politiek, moreel en economisch opzicht enorme schade berokkent.
Wat de bergen Israels uit Ezechiel betreft, bedoelt de heer Van der Rhee hiermee misschien de duinen van Gaza?
( PS: Om begrijpelijke redenen houd ik deze reactie voor mijzelf, ik heb haar niet naar het Reformatorisch Dagblad gestuurd. Zou ik dat wel willen doen dan zou ik het stuk minder sarcastisch moeten maken, waardoor er weinig over zou blijven. Ik kan er slecht tegen als mensen met de bijbel, de koran of een ander religieus boek in de hand recht praten wat krom is en er geen moeite mee hebben als anderen door hun ideologieen onnodig lijden of aan gevaren worden blootgesteld. Ik geloof zelf ook en ben me ervan bewust dat de oer/oorsprong van onze aanwezigheid in Israel religieus is, maar een van de mooiste dingen van het jodendom ( zoals ik het beleef ) is dat het eerst en vooral op het leven hier en nu gericht is. In dat leven vind ik een kleine, veilige, verdedigbare en economisch stabiele joodse staat belangrijker dan een groot-Israel, dat een onhoudbare illusie is die het einde van de Israel als joodse, min of meer democratische staat betekent. Omdat ik mijn klassieken weliswaar redelijk ken maar niet mijn brood verdien met bijbelvastigheid, zou een woordenwisseling tussen mij en de heer Van der Rhee voor mij bij voorbaat een verloren strijd zijn.)

No comments: