Tuesday, August 02, 2005

Ik was niet van plan om een posting aan de dood van Wim Duisenberg te wijden, simpelweg omdat ik de beste man niet persoonlijk kende en niet of nauwelijks iets zinnigs over zijn werk zou kunnen zeggen. In alle relevante media is er meer dan genoeg aandacht aan zijn dood, leven en werk besteed. Ik vond het wel grappig om - meteen nadat ik via een e-mail van mijn moeder vernam dat Duisenberg was overleden - op de website van de Telegraaf te lezen dat "De PvdA-er Wim Duisenberg......." was overleden. ( Vrij snel daarna kreeg hij van de krant van wakker Nederland al een wat eerbiediger benaming. ) Mensen als Duisenberg zijn het salon-socialisme ten voeten uit, zou je zeggen. Niet dat de sociaal-democratie het zonder zulke briljante sterren zou kunnen stellen natuurlijk.
Er bestaat geen twijfel over dat Mr Euro 'erg bekwaam' ( ik zet het tussen haakjes omdat die twee woorden zo'n cliche zijn en ik hen automatisch met een soort hete aardappel in de keel uitspreek ) was. Hij ruste in vrede.
Ik kon het niet laten om toch nog wat over hem te schrijven toen ik de bijgaande, prachtige, foto tegenkwam op het weblog van Hanneke Groenteman. Nu ik dan toch een posting aan zijn dood heb gewijd zal ik ook maar schrijven wat ik vrijwel direct na het lezen van mijn moeder's e-mail dacht ( het is niet fraai, ik weet het, maar ik ben ook maar een mens ): nu maar hopen dat Gretta niet nog meer overtollige vrije tijd en speeltruimte gaat krijgen. Haar man leek haar af en toe tenminste nog een beetje in toom te houden. Aan de andere kant, het object van haar meest publieke affecties is natuurlijk al veel langer niet meer onder ons, en sindsdien hebben we verrassend weinig van haar gehoord, dus misschien is mijn ongerustheid ongegrond.

No comments: