Thursday, April 19, 2007

Sylvain Ephimenco's schrijfsels zijn vaak vooral interessant omdat hij nu juist uit Frankrijk komt, en in Algerije geboren is. Zijn gebruik van het Nederlands is soms bewonderenswaardig speels en creatief, en altijd doeltreffend. In een hoofdstuk over politiek geritsel en corruptie ener- en ( ik zou bijna zeggen gezegende ) saaiheid anderzijds schrijft hij naar aanleiding van het aantreden destijds ( 1997 ) van premier Lionel Jospin - die hij een onfranse, bijna Nederlandse politicus noemt - iets wat goed past in de context van de presidentsverkiezingen aanstaande zondag, waarbij maar liefst 12 kandidaten zich aan de kiezers aanbieden: "...terwijl de Nederlandse politiek door ingekorte dwergen wordt bevolkt die als de dood zijn met hun toupetjes boven het maaiveld uit te steken, wordt de Franse politiek door opgeblazen kikkers overbevolkt die de ganse dag bezig zijn hun buitenproportionele ego's van voren naar achteren en vice versa te verplaatsen. Zet twee Fransen aan een cafetafeltje naast elkaar en je hebt subiet een nieuwe politieke partij met twintig stromingen en honderd tendensen. Ieder nieuw lid van die club zal bij het verkrijgen van zijn partijkaart onmiddelijk zijn presidentiele ambities aan de anderen kenbaar maken en nog maar een ( 1 ) belang dienen: het eigen. Een Franse politicus is per definitie zijn eigen politieke vriend en tegelijk een potentiele dissident van zichzelf. Op het politieke toneel woedt een permanente atoomoorlog vol individuele vetes, afgunst, woestijnjaren en frustraties."

No comments: