Sunday, September 30, 2007

Voor alle duidelijk-, volledig-, en eerlijkheid: de organisatie van het hieronder beschreven evenement was in handen van de medewerkers van zowel de IOH als Elah. Het is vijf over elf 's avonds. We kwamen een kwartier geleden thuis, de kinderen zijn al in bad geweest, hebben hun tanden gepoetst, en zetten nu heerlijk de slaap voort die ze tweeeneenhalf uur geleden in de auto begonnen. Vandaag was het de Grote Gezellige Kinderdag, georganiseerd door de Irgoen Olei Holland ( IOH, Organisatie van Nederlandse Immigranten in Israel ). Omdat onze twee oudste kinderen ( een meisje van 8 1/2 en een jongen van bijna 5 ) sinds ons verblijf van vijf weken in Nederland vorig jaar allebei heuse belangstelling hebben gekregen voor alles wat met Nederland te maken heeft, leek het ons een goed idee om de reis naar Bney Atarot ( naast het vliegveld Ben Gurion, iets minder dan twee uur rijden ) te maken. We wilden vooral kijken of er nog wat gezinnen met jonge, Nederlands sprekende of lerende kinderen uit Haifa e.o. zouden zijn. Het is nu toch vakantie ( het is Sukkoth, Loofhuttenfeest, deze week ), dus het was niet erg dat ze voor een keer pas 3 1/2 uur na hun gebruikelijke bedtijd in bed lagen. Mijn vrouw en ik zijn erg blij dat we gegaan zijn. Het was echt geweldig. De kinderen hebben enorm genoten. Ik heb niet zitten tellen maar ik schat dat er zo'n 200-250 man was. Het publiek bestond uit Nederlanders en hun Israelische en/of Nederlandse echtgenoten/s, kinderen en kleinkinderen. Eerst hebben we wat gezwommen. Toen mijn vrouw zag dat er poffertjes waren ging ze in de rij staan en zijn we ons gaan omkleden en op het grasveld gaan zitten. Eerst werden er luchtballonnen, met daaraan een kaartje waarop Peace of Vrede stond en waarop iedereen een eigen boodschap kon achterlaten ( onze dochter schreef haar naam eronder in het Hebreeuws en het Nederlands ) opgelaten. Dit leek me nogal link, omdat Bney Atarot deel uitmaakt van de aanvliegroute van de nationale luchthaven ( we hebben tientallen vliegtuigen van heel dichtbij horen en zien opstijgen ), maar gelukkig ging alles goed. Daarna werden er een aantal mooie prijzen onder de aanwezigen verloot. Aanvankelijk zouden er daarna spelletjes voor de kinderen zijn en ter afsluiting een Nederlandse maaltijd, maar die volgorde werd omgedraaid. Er was patat ( met satesaus ) en kipfilet, er waren kroketten, er was volop bier en frisdrank, ik denk niet dat iemand hongerig naar huis is gegaan. Onze jongste ( over een maand wordt hij een jaar ) zeker niet, hij heeft een flinke portie poffertjes op, plus nog wat stukjes patat en kroket. Daarna waren er spelletjes voor de kinderen, verdeeld over verschillende leeftijdsgroepen. Onze oudste zoon ( zoals gezegd bijna vijf ) was al helemaal enthousiast toen hij hoorde dat hij aan het einde met alle kinderen zou optreden. Ze leerden Lang zal ze leven zingen en gingen daarna nog o.a. touwtrekken en zaklopen. Dit alles onder leiding van uitstekende madrikhim/ot ( jeugdleid(st)ers ). Ondertussen had onze dochter in de sukkah ( loofhut ) een oranje t-shirt zitten beschilderen, ook had ze er haar naam keurig op geschreven. Blijkbaar had iemand een Nederlandse voorbeeldvlag omgekeerd getekend, want zowel onze dochter als - later - haar broer tekenden de vlag ondersteboven. Niks aan de hand, de t-shirts zijn er niet minder mooi door geworden. Tussen de bedrijven door konden de kinderen fietsen, zich uitleven op springkussens, tafeltennissen, biljarten, sjoelen, enzovoort. Er stonden standjes van de Nederlanse school in Modi'in en Tel Aviv, en van Beatrice, de Nederlanse winkel in Tel Aviv. We kochten hagelslag, muisjes, een rol pepermunt voor mijn vrouw, plus een pak cacao voor mijn schoonvader. Daarna zongen alle kinderen samen Lang zal ze leven ( onze zoon, die helemaal gek is van alles wat met optreden en podia te maken heeft, genoot zichtbaar ) en werd er een leuke video vertoond die gedurende de hele avond was gemaakt. We moesten onze kinderen bijna letterlijk uit de speeltuin wegslepen, ze waren graag nog langer gebleven, maar het was half negen en we hadden nog een flinke thuisreis voor de boeg. Ik heb met een aantal mensen gesproken en ik denk dat dit niet de laatste keer is dat we zo leuk contact hebben gehad met mede-Neder-Israeliers hier. Het is me nu eindelijk duidelijk dat de IOH niet alleen ( meer ) vooral voor ouderen activiteiten organiseert, ook voor de wat jongeren en hun kinderen is er bij de Irgoen wat te doen ( hee, dat rijmt ). Kol HaKavod voor Rachel, Iriet, Yaella, Henoch en alle vrijwilligers van Elah en de IOH die dit op poten hebben gezet. Zo, het is al erg laat en ik zal dit waarschijnlijk letterlijk bezuren, maar ik ga voor ik ga douchen, flossen, tandenpoetsen en slapen toch nog even lekker een boterham met muisjes eten.

No comments: