Wednesday, October 24, 2007

Het volgende artikel staat als het goed is vandaag in het Friesch Dagblad.
Kebab-kabaal
Soms lijkt het wel alsof politici van gekkigheid niet weten hoe ze stemmen moeten trekken. In dezelfde week waarin wederom een nieuwe rechts-populistische partij/beweging werd gelanceerd probeerde Geert Wilders' partij de krantekoppen te halen met een anti-kebab offensief. Volgens PVV-Kamerlid Dion Graus zou het restaurant van de Tweede Kamer geen halal produkten mogen serveren, omdat zulke produkten verkregen zijn “ uit een zeer dieronvriendelijke en dieronwaardige slachtmethode ”. Dat de hoogedelgestrenge heer Graus – die in het verleden beschuldigd is van o.a. het mishandelen van zijn zwangere echtgenote, al leidde geen enkele beschuldiging tot vervolging of een veroordeling – meer dan alleen maar het welzijn der dieren op het oog had bij zijn aanval bleek toen hij openlijk zijn teleurstelling uitsprak dat “ de islamisering van ons land ook de menukaart van de Tweede Kamer heeft bereikt ”. Zoals een Telegraaf.nl-lezer terecht opmerkte: “ Heeft de PVV ook nog andere onderwerpen? ”. Ik kan me vergissen natuurlijk, maar volgens mij is nog nooit onomstotelijk bewezen dat dieren er de voorkeur aan geven om op niet-koshere of niet-halal wijze naar de andere wereld te worden geholpen. Het is overduidelijk dat joden en moslims meer medelijden hebben met varkens en konijnen dan de gemiddelde keurslager of poelier. Slachten is een lugubere business, je hoeft geen vegetariër te zijn om dat vast te stellen. Maar daar gaat het hier niet om natuurlijk. Nooit hebben we Geert Wilders, noch als VVD-er noch als PVV-er, horen of zien protesteren tegen de drijfjacht, legbatterijen, kistkalveren en andere oerhollandse dieronvriendelijke en dieronwaardige hobby's en bedrijfstakken. Het gaat hier puur om nog een slag in de jihad van Wilders en de zijnen tegen alles wat met moslims te maken heeft. Als halal slachten een voodoo-ritueel of één van de religieuze voorschriften van hindoes was geweest zou je er de PVV hoogstwaarschijnlijk niet over horen. Toen Geert Wilders nog ‘gewoon’ een VVD-Kamerlid was interviewde ik hem tijdens een verkiezingsbijeenkomst voor in Israël wonende Nederlanders. Ik kende hem toen nog helemaal niet, en ik had de indruk dat bij zijn belangstelling voor het Midden-Oosten niet alleen de haat voor Haman ( moslims ) maar ook een zekere liefde voor Mordechai ( Israël en het joodse volk ) een rol speelde. Incidenten zoals het kebab-kabaal van vorige week hebben die indruk inmiddels gecorrigeerd. Het blijkt maar weer dat wanneer ultra-rechtse populisten sympathie voor joden en/of Israël hebben, die sympathie toch vooral voortkomt uit een de-vijand-van-mijn-vijand-is-mijn-(tijdelijke)-vriend redenering. Dezelfde mensen die het halal slachten willen beperken of verbieden hebben het meestal ook op kosher slachten gemunt. Sommige van die activisten zullen ongetwijfeld heuse dierenliefhebbers zijn, maar ik kan me met geen mogelijkheid aan de indruk onttrekken dat bij veel van de publieke en heimelijke tegenstanders van kosher en/of halal slachten ook en vooral niet-koshere motieven een rol spelen. Al ben ik erg skeptisch als het gaat om lessen die uit de geschiedenis geleerd zouden kunnen worden, toch zou ik als jood en historicus hier een kanttekening willen plaatsen. Bijna overal waar de Nazis aan de macht kwamen was één van de eerste door hen genomen maatregelen een verbod op kosher slachten. In Duitsland gebeurde dat in april 1933, in Nederland in juli 1940. In de nazi-propaganda film Der ewige Jude ( 1940 ) zit aan het einde een walgelijke scene waarin het rituele slachten wordt voorgesteld als een barbaars gebruik waarbij joden plezier beleven aan het lijden van dieren, iets wat vanzelfsprekend niet overeenkomt met de werkelijkheid en tegen alle joods-religieuze ge- en verboden indruist. Ik geloof zonder meer in het belang van dierenbescherming en zal zelf nooit zomaar een dier kwaad doen, maar mensen die meer om dieren dan om mensen ( zeggen/lijken te ) geven wekken vanzelf mijn achterdocht. Van Adolf H. tot Volkert van der G. en Brigitte B. Er zijn in Nederland niet of nauwelijks problemen met ‘de’ Islam. Wel zijn er serieuze problemen die direkt te maken hebben met bepaalde groepen moslims in Nederland. Die problemen raken alle Nederlanders, moslims hebben er meer dan wie ook belang bij dat ze worden opgelost. Helaas zijn, op een enkeling na, de meeste politici en opiniemakers die die problemen publiek benoemen clowns, provocateurs en aandachtzoekers zoals Geert Wilders en Ehsan Jami. Alles waar de PVV zich over uitspreekt wordt automatisch karikaturaal en politiek volkomen incorrect en onbespreekbaar. Ter rechterzijde van het politieke spectrum horen we uitsluitend Geert Wilders's ‘visie’ over integratie, salafisme, opruiende imams en Marokkaanse probleemjongeren. In het politieke midden en ter linkerzijde doet men er vooral het horen-zien-zwijgen toe. Het zou goed zijn voor iedereen in Nederland – moslims, joden, christenen, en alle andere gelovigen en ongelovigen – als ook de grote partijen bepaalde dingen bij hun naam durven te noemen. Juist op die manier kan stigmatisering worden voorkomen. Pas dan kan er een werkelijke publieke discussie over de voors en tegens van een multiculturele samenleving worden gevoerd, en kunnen specifieke problemen daadwerkelijk worden besproken en aangepakt. Nederland is te mooi om het ons te laten afpakken door gefrustreerde figuren als Samir A. en Dion G.

No comments: