Monday, November 05, 2007

Het volgende stuk staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad. Het artikel was vorige week geschreven. Toen ik hoorde dat het vandaag geplaatst zou worden heb ik gevraagd om het eerste woord van de laatste alinea te veranderen in "Deze" ( Deze week i.p.v. Volgende week ). Dat lijkt uiteindelijk niet gebeurd te zijn. Never mind.
Geen ontwikkelingsgeld voor hetze tegen Israël Bert de Bruin, Markus Flamman, en Indra Barry
United Civilians for Peace ( UCP ) is een samenwerkingsverband van de medefinancieringsorganisaties ICCO, Oxfam-Novib en Cordaid, samen met Pax Christi en het IKV. UCP zegt zich in te zetten “ voor een rechtvaardige en duurzame oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict ”. Echter, bij alle door UCP georganiseerde en betaalde acties, rapportages en opiniepeilingen komt alleen Israël steeds weer in de beklaagdenbank terecht. Wanneer Palestijnen, Libanezen. Syriers, of Iraniers Palestijnse of Israëlische mensenrechten schenden geeft UCP niet thuis. De titel van een redactioneel commentaar in Trouw, nadat Kerk in Aktie eerder dit jaar uit UCP trad, geeft de kern van de zaak goed weer: “ UCP is te eenzijdig pro-Palestijns om evenwichtige bijdrage te kunnen leveren ”. Woordvoerders van UCP en de deelnemende organisaties praten hun eenzijdigheid niet alleen maar goed, ze gaan er eigenlijk prat op. Tenslotte vallen aan Palestijnse kant de meeste slachtoffers, dus moet Israël wel veel schuldiger zijn en keihard worden aangepakt. Dat Israëlische en Palestijnse slachtoffers van het conflict in gelijke mate onschuldig aan hun ellende zijn is een waarheid die niet aan UCP besteed lijkt te zijn. De eenzijdigheid en het polariserende karakter en effect van de activiteiten van United Civilians for Peace zouden minder bezwaarlijk zijn als niet het gehele budget van UCP – 450 tot 500 duizend Euro per jaar – wordt betaald door de in het samenwerkingsverband deelnemende organisaties. Die bestaan allevijf bij de gratie van Europese en Nederlandse overheidssubsidies voor ontwikkelingshulp. Desondanks hebben de volkomen eenzijdige lobby-activiteiten van UCP totaal geen relevantie voor zelfs maar één doelstelling van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid, en dienen zij het buitenlandse beleid van de Nederlandse regering of van de Europese Unie op geen enkele wijze. Vorige week verscheen een door ons samengesteld rapport, waarin voor het eerst de eenzijdigheid van UCP en de daarin samenwerkende organisaties duidelijk en systematisch werd aangetoond: men is niet zozeer pro-Palestijns als anti-Israël. De reactie van UCP was voorspelbaar. Onze aantijgingen zouden niet nieuw zijn. Dat maakt hen in onze ogen niet minder waar. Ook werd ons verweten Iran als onderwerp te berde te brengen: UCP houdt zich immers alleen met het Israëlisch-Palestijnse conflict bezig. Als Iran echter niets met dat conflict te maken heeft, waarom vond Lambrecht Wessels – media-coördinator van UCP, en een van de luidste stemmen en meest zichtbare gezichten van de organisatie – het dan noodzakelijk om in april in Trouw het Iraanse verlangen naar nucleaire wapens zo fel te verdedigen? In een artikel ( “ Iran wil graag veranderen, maar op zijn voorwaarden ”, Podium, 12 april 2007 ) hekelt Wessels de agressie van Amerika en Israël, en schrijft hij dat Israël ten onrechte vreest dat Iraanse atoomwapens tegen de Joodse staat gebruikt zullen worden. Dat Wessels Ahmadinejad's ondubbelzinnige dreigementen richting ‘ de Zionistische entiteit ’ geheel negeert is minder opvallend dan het feit dat hij Iran's recht op atoomwapens bepleit: Iraanse leiders benadrukken immers zelf continu dat hun nucleaire programma vreedzame doeleinden dient. In het persbericht dat UCP als reactie op ons rapport uitbracht staat dat het samenwerkingsverband wel degelijk ook aandacht aan Palestijnse mensenrechtenschendingen besteedt: het Palestijnse Al-Haq schreef recent “ in opdracht van UCP een kritisch rapport over het Palestijnse mensenrechtengedrag ( sic ) tijdens en na de machtsovername van Hamas in de Gazastrook ”. Dit ‘ briefing document ’ kwam op 18 oktober 2007 uit. Waarom vinden we noch op de UCP-website noch in enig ander medium tussen 18 juni ( een bericht over “ de illegale Israëlische muur ” ) en 25 oktober ( publicatie van ons rapport ) een persbericht van UCP? Was het onderwerp van het Al-Haq rapport geen persbericht waard? In haar hetze tegen Israël schuwt UCP geen middel om haar stem zo luid en duidelijk mogelijk te laten horen. Wanneer men na ruim 600 Palestijnse slachtoffers van Palestijns geweld tussen januari 2006 en juni 2007 eindelijk niet meer om het Palestijns onderlinge geweld heen kan, wordt in alle stilte en rijkelijk laat een summier en nogal wollig geschreven Engelstalig rapport ‘naar buiten gebracht’. Je zou haast denken dat het Al-Haq rapport vooral bedoeld is om UCP's eigen straatje schoon te vegen. Deze week worden in de Tweede Kamer de begrotingen voor Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking behandeld. United Civilians for Peace voert een eenzijdige politieke hetze met geld uit Brussel en Den Haag dat eerst en vooral voor ontwikkelingshulp bestemd is. Het overheidsgeld dat bij UCP terecht komt kan beter besteed worden. In ons rapport bespreken we uitgebreid enkele gezamenlijke Israëlisch-Palestijnse en Joods-Arabische projekten. Meer steun aan en vooral meer aandacht voor dergelijke samenwerkingsverbanden zou een betere en constructievere besteding van subsidies zijn dan het polariserende samenwerkingsverband dat UCP heet. Bert de Bruin, historicus, en researchers Markus Flamman en Indra Barry zijn de samenstellers van het CIDI-rapport “ United Civilians tegen Israël ”.

No comments: