Wednesday, November 28, 2007

Naar aanleiding van mijn artikel over Geert Wilders en de strijd tegen halal kebab, of liever gezegd naar aanleiding van 1 zin in dat artikel ( "Ik kan me vergissen natuurlijk, maar volgens mij is nog nooit onomstotelijk bewezen dat dieren er de voorkeur aan geven om op niet-koshere of niet-halal wijze naar de andere wereld te worden geholpen." ) kreeg ik, via de redactie van het Friesch Dagblad, een boze brief met een heel pakket informatiemateriaal van de secretaris van de stichting Rechten voor al wat leeft. Zo te zien maakt de stichting zich o.a. sterk tegen het onverdoofd ( lees: kosher of halal ) slachten in Nederland. Ik ben natuurlijk geen officiele woordvoerder van joods Nederland of van de vereniging van koshere keurslagers, maar ik heb toch de moeite genomen om serieus en uitgebreid op de brief te reageren:
Geachte mevrouw de Boer, Hartelijk dank voor uw uitgebreide reactie op mijn artikel. De hoeveelheid informatie die u als bewijsmateriaal voor uw zaak opstuurt staat niet in verhouding tot de ene zin uit mijn artikel waar uw brief in feite een reactie op is. Gezien uw gedrevenheid en expertise behoort u duidelijk tot de "heuse dierenliefhebbers" waar ik het twee alinea's later over heb. Schijnbaar heeft u de strekking van mijn artikel niet echt begrepen. Het stuk ging niet over het toestaan of verbieden van het rituele slachten op zich, maar over hen die volkomen on-koshere motieven hebben bij hun strijd tegen halal en of kosher slachten. De moeite die ik met een verbod op ritueel slachten heb komt, dat moge duidelijk zijn, vooral voort uit de historische context van zo'n verbod. In de lange geschiedenis van het anti-Semitisme nemen verboden op het kosher slachten een bedenkelijk eerbiedwaardige plaats in. De meest fanatieke anti-Semieten waren vrijwel altijd felle voorstanders van een verbod op ritueel slachten. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat alle mensen die bezwaren hebben tegen ritueel slachten automatisch anti-Semieten zijn. Op uw website staat onder Projecten o.a. "Het rituele slachten in Nederland zal door deskundigen en onder bedwelming moeten geschieden...". Het lijkt me vrijwel uitgesloten - gezien het kleine aantal in Nederland wonende joden dat uitsluitend kosher vlees eet, gezien het belang, voor religieuze joden, van het eten van uitsluitend strikt koshere produkten, gezien de uitgebreide joodse jurisprudentie die zich met de kleinste details van elke religieuze handeling ( ook de slacht ) bezig houdt en die onnodig dierenleed uitdrukkelijk verbiedt, en gezien de gedegen opleiding die religieuze slachters krijgen voordat ze zelfstandig mogen slachten ( ik ken zelf een rabbijn die voor shochet, religieus slachter, studeerde, ik heb zelden iemand gezien die zo zachtaardig was en zijn vak zo serieus nam ) - dat in Nederland ondeskundigen onder rabbinaal toezicht slachten. Is er in elk slachthuis, slagerij etc. in Nederland iemand van uw stichting of van een ander toezichtsorgaan aanwezig die er op toeziet dat elke slachting van elke koe, elk schaap, en elk varken/konijn ( of ander niet-kosher dier ) zo professioneel en diervriendelijk ( of liever zo niet-dier-onvriendelijk ) mogelijk gebeurt? Ik betwijfel dat ten zeerste, terwijl ik zo goed als zeker weet dat volgens de joodse wet elke koshere shechita door een bevoegde shochet moet worden uitgevoerd. Na het lezen van een groot deel van het door u opgestuurde materiaal is me duidelijk geworden wat ik ook uit eerdere publicaties over het onderwerp al had geleerd, namelijk dat de misstanden met name of uitsluitend plaatsvinden bij de halal slacht, die minder strikt is en waarop minder streng wordt toegezien. Meer dan eens heb ik gehoord dat moslims voor de zekerheid hun vlees bij een koshere slager kochten omdat ze dan absoluut zeker wisten dat de dieren volgens de religieuze regels geslacht waren. Het enige door u en in het informatiemateriaal aangehaalde voorbeeld van problemen bij de koshere slacht betreft het slachten van "zware stieren met een dikke nek". Dit probleem leidde in 2002 tot het stilleggen van de joods-rituele slacht van zulke stieren, u laat verder niet weten wat er sindsdien op dat gebied overlegd en besloten is. De foto die u toestuurt ( door u bijlage 6 genoemd ) betreft geen koshere shechita maar - u schrijft het zelf - een islamitische schapenslachterij. Ik ben geen deskundige op het gebied van shechita of op enige wijze de woordvoerder ( of verdediger van de belangen van ) joods Nederland, maar ik ben nog minder een woordvoerder of apologeet voor de moslims in Nederland, en niemand in de joodse gemeenschap in of buiten Nederland is verantwoordelijk voor wat er fout gaat in halal slachterijen in Nederland of daarbuiten. Bij de naam van uw stichting, Rechten voor al wat leeft, dacht ik persoonlijk ook aan planten en mensen. Uw stichting lijkt zich exclusief met de rechten van dieren bezig te houden. Voor mij geldt het volgende, ik schreef het al in mijn artikel: "Ik geloof zonder meer in het belang van dierenbescherming en zal zelf nooit zomaar een dier kwaad doen, maar mensen die meer om dieren dan om mensen ( zeggen/lijken te ) geven wekken vanzelf mijn achterdocht". Toen ik op uw website zocht naar protesten tegen het levend koken van kreeften en mosselen - naar mijn gevoel een veel meer "dieronvriendelijke en dieronwaardige slachtmethode" dan shechita; bovendien worden er in Nederland per jaar zo goed als zeker vele malen meer kreeften en mosselen levend gekookt dan dat er koeien en schapen kosher worden geslacht - vond ik slechts een nogal hoogdravend artikel uit Psychologie Magazine uit 2005. Typisch dat als het om het daadwerkelijk doden van dieren gaat de bezwaren van heuse dierenliefhebbers zich toch vooral of uitsluitend schijnen te richten op het lijden van ritueel geslachte dieren. Ik wens u succes met het overgrote deel van uw werk, ik hoop echter dat het in Nederland nooit zover zal komen dat een verbod op kosher slachten werkelijkheid zal worden. De zin waar u blijkbaar enorme aanstoot aan nam had ik misschien anders moeten formuleren. Die zin was cynisch bedoeld, ik wilde zeker niet het lijden van dieren belachelijk maken. Als u zich door die zin gekwetst voelt spijt me dat en bied ik u mijn excuses aan. Met vriendelijke groet, Bert de Bruin

No comments: