Saturday, March 31, 2007

A Happy and Kosher Pesach to all my Jewish readers,
and a happy Easter to most other visitors!


( Seder Plate by Shraga Landesman )


Saturday, March 24, 2007


Tom Janssen's vision on Jacques Chirac's 'decision' to leave the presidency to the members of a younger generation. ( "Friends, do not insist,... I go..! ).
I created a new poll. Come out and vote!
Cartoons dealing with the new Palestinian government, by two Dutch cartoonists.

Joep Bertrams



Berend Vonk


Het volgende artikel stond deze week in het Friesch Dagblad.
Geert vs Geert
De afgelopen twee weken was ik voor mijn werk in Nederland. Toevallig had ik weer eens de kans om mijn geboorteland, waar ik nog steeds erg gek op ben, op zijn breedst en zijn smalst te zien. Eén nacht vergat ik bijna om naar bed te gaan. Met verbazing en met een vreemd soort trots bleef ik maar naar de prachtige prestaties van Sven Kramer, Carl Verheijen en Brigt Rykkje kijken. Daarna deden de dames Wüst, Groenewold en Van Deutekom het nog eens dunnetjes over door een zilveren medaille op de achtervolging te winnen. Toch was dit voorzover ik kan nagaan niet het onderwerp waarover tijdens mijn verblijf het meest werd gesproken en geschreven. Twee onderwerpen beheersten het nieuws van de laatste twee weken: de dubbele nationaliteit, plus de suggestie dat een tweede paspoort iemand bijna automatisch tot een onbetrouwbaar 'vaderlander' maakt, en het trieste fenomeen van het familiedrama. Dat laatste bestaat helaas ook in Israël, met name binnen immigrantenfamilie's. Er spelen bij zulke drama's zoveel voor buitenstaanders onzichtbare factoren een rol dat ik daar nauwelijks een zinnig woord over kan zeggen. Het enige wat ik voel als ik over familiedrama's hoor of lees is een abstract medelijden met de slachtoffers, die in de meeste gevallen voor hun dood al meer ellende hebben meegemaakt dan u en ik zich kunnen voorstellen. De non-discussie over de dubbele nationaliteit heb ik wel met interesse gevolgd, al was het alleen maar omdat twee van onze drie jonge kinderen - de derde is pas vier maanden oud, we moeten nog een Nederlands paspoort voor hem aanvragen - zowel de Israëlische als de Nederlandse nationaliteit hebben. Dubbele nationaliteit - wat vanzelfsprekend iets anders is dan dubbele loyaliteit - is iets waarover vrij gediscussieerd zou moeten kunnen worden, vooral binnen het kader van de discussie rond de integratie van nieuwe Nederlanders, een onderwerp dat nog jarenlang relevant zal blijven. Binnen de multiculturele maatschappij die Nederland is geworden is de vraag of van ambtsdragers die - of wier ouders - hier niet geboren zijn geëist kan of mag worden exclusief voor één nationaliteit te kiezen een legitiem publiek gespreksonderwerp. Helaas werd dit onderwerp door Geert Wilders, toch een wat clowneske racist, aangesneden, en dan nog vlak voor de Provinciale Verkiezingen. Dat zorgde ervoor dat hij het kader van wat een debat had moeten worden bepaald heeft, en dat er nog nauwelijks met goed fatsoen over dit onderwerp gepraat kan worden. Immers, links noch rechts willen met Wilders' Islamo-xenofobie geassocieerd worden, terwijl tegelijkertijd links èn rechts beseffen dat de angst waarop de PVV teert electoraal interessant is. De negen, potentieel zeventien zetels voor Geert Wilders geven aan dat er frustratie, woede en angst onder 'autochtone' Nederlanders bestaan. Het gedrag van sommige - vooral Marokkaanse - jongeren en het feit dat een deel van de Nederlandse moslims zich, om begrijpelijke redenen, in een eigen schulp terugtrekt, lijken erop te wijzen dat veel 'allochtone' Nederlanders soortgelijke gevoelens hebben. Al die angsten, woede en frustraties zijn grotendeels begrijpelijk en legitiem, hen te negeren getuigt van kortichtigheid en arrogantie, helaas twee eigenschappen van bestuurders wereldwijd. Niet alleen een krachtige stellingname tegen het gedachtengoed van Wilders en trawanten, maar wel degelijk ook een werkelijk luisterend oor naar de ( potentiële )PVV-kiezers toe zijn vereist om alle Nederlanders iets minder bang, boos en gefrustreerd te maken. Alhoewel zijn visie op de multiculturele samenleving in mijn ogen soms iets te rooskleurig is, speelt een andere Geert - die ietwat oneerbiedig de huishistoricus van lezend en televisiekijkend Nederland genoemd zou kunnen worden - een belangrijke, constructieve rol in de diverse debatten rond multiculturele vraagstukken. Het door hem geschreven Boekenweekgeschenk is daar een voorbeeld van. Geen enkele openbare discussie mag door fanatici worden gegijzeld. Problemen in Nederland geven de indruk oplosbaar te zijn, zeker vanuit een Israëlisch of Palestijns perspectief. Er moet dan wel openlijk en zonder politieke of politiek-correcte bijbedoelingen over die problemen gepraat kunnen worden. Nederland is ( nog steeds ) een prachtig land, het zou teveel eer zijn voor alle Samir A.'s, Mohammed B.'s en ( zonder suggestie van gelijkstelling ) Geert W.'s om hen de publieke agenda en de toekomst van het land te laten bepalen.

Thursday, March 22, 2007

This headline ( "Likud cleanest party in Israel, Netanyahu says" ) reminds me of a racist joke that I have heard many times here: "Why is Morocco such a clean country? All the trash came to Israel." True, some of the most serious cases of political corruption today involve members of Kadimah, but most if not all of them are former Likudniks whose main ( alleged ) crimes were committed when they ruled Bibi's party. By the way, as the article point out, Nethanyahu's comments came an hour after the police recommended to charge a former minister and current Likud MK with fraud and breach of trust. Also today the appeal by a former Likud MK against her sentence - she was convicted of bribery and obstruction of justice - was denied. Mmhhh. As I have said before, our biggest problem is not the fact that our leaders are so bad ( and G'd, they are bad ) but that there is no credible, reliable, promising alternative. If a people gets the leaders and the opposition that it deserves, I really wonder what the Israeli people has done wrong to deserve the bunch that has been leading us nowhere for at least the last 30+ years.

Saturday, March 03, 2007

Het volgende artikel staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad. Het is een reactie op dit, dit, dit, en dit stuk.
Help ons scheiden
In een viertal artikelen hebben professoren Jansen en Couwenberg, en tenslotte G.A. van der Spek-Begemann, Israël verdedigd danwel aangevallen. Alledrie de schrijvers, schijnbaar erg betrokken bij wat er hier gebeurt, dragen argumenten aan die hout snijden. Toch gaan ze allemaal aan de kern van de zaak voorbij. Het begon met een reactie van theoloog en historicus Hans Jansen op een stuk van de jurist S.W. Couwenberg in de Internationale Spectator. Couwenberg vergelijkt daarin Israël met het voormalige apartheidsregime in Zuid-Afrika. Hij maakt trouwens niet echt een duidelijk onderscheid tussen Israël zelf en de bezette gebieden, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Jimmy Carter in zijn spraakmakende boek "Palestine: Peace, Not Apartheid". Professor Couwenberg heeft zeker geen ongelijk als hij de beestjes discriminatie en racisme bij hun naam noemt. Zijn veroordeling van Israëls bezettingspolitiek deel ik, zij het om andere redenen: niet alleen omdat die politiek in beginsel fout, immoreel en onrechtvaardig is, maar ook en vooral omdat ze in mijn ogen Israël mogelijk onherstelbare economische, militaire, sociale en morele schade toebrengt. Volgens mij zijn bijvoorbeeld Israël's corruptieschandalen, het verloop van de laatste Libanon-oorlog en de armoede onder honderdduizenden Israëliërs – joden en Arabieren – direct of indirect tot de bezettingspolitiek terug te leiden. Dat alles rechtvaardigt nog niet het gelijkstellen van Israël met het slegs-fir-blankes bewind in Zuid-Afrika. Er wordt op sommige gebieden inderdaad grondig gediscrimineerd, en het leven is voor veel niet-joden in Israël zeker niet altijd even makkelijk, wat niet wil zeggen dat het dat wel is voor alle joden hier. Couwenberg's vergelijking gaat echter mank, al was het alleen al vanwege het feit dat Israël's Arabieren net als hun joodse medeburgers vrij hun mening kunnen uiten, kunnen stemmen en gekozen worden en aan de universiteiten en hogescholen kunnen studeren, zoals professor Jansen terecht opmerkt. Ook slaat Couwenberg de plank volledig mis wanneer hij Israël een resultaat van Europees kolonialisme noemt. Of het moet zijn dat de joden als ongewenste elementen door hun Europese vaderlanden maar wat graag richting Palestina werden 'gestuurd'. Zionisme is wel een rechtstreeks uitvloeisel van het 19e eeuwse nationalisme, maar dat geldt voor alle hedendaagse nation-states. Dat sommige joden – bijvoorbeeld Martin Buber en Hanna Arendt, net als niet-joden zoals Yasser Arafat – één staat voor joden en Arabieren voorstonden of voorstaan betekent nog niet dat iedereen die dat idee niet ziet zitten een racist is. Eerder een realist, zou ik zeggen. Overigens moet ik het eerste werkelijk positieve woord over Israël en/of het joodse volk nog horen uit de mond van de door Couwenberg aangehaalde deskundigen Tutu, Van Doorn en Chomsky, maar dat terzijde. Couwenberg's gebruik van de term 'veiligheidssyndroom' is – ik ben het daarin met Van der Spek-Begemann eens – helemaal een gotspe, zeker nu voor het eerst sinds het einde van de Holocaust en de oprichting van de joodse staat een land ( inderdaad, eveneens een nation-state ) niet alleen de wil heeft om Israël van de kaart te vegen maar ook de middelen daartoe lijkt te gaan bemachtigen. Professor Jansen heeft gelijk, één van de belangrijkste oorzaken voor 'het' conflict blijft de weigering van vrijwel alle ons omringende landen om de joodse staat in hun midden te accepteren. Ook is het bekend en schokkend dat de hedendaagse Islam en de Palestijnse maatschappij grotendeels van haat tegen Israël en het joodse volk doordrongen zijn. Toch raakt deze hele non-discussie de kern van het probleem niet. Supporters van beide partijen in het Palestijns/Arabische-Israëlisch/joodse conflict praten vooral langs elkaar heen, vaak verwoed proberend om hun eigen gelijk en/of het ongelijk van de ander te bewijzen. Daarbij gaan ze meestal voorbij aan de mensen om wie het hier zou moeten gaan: de overgrote meerderheid van 'gewone' joden en Palestijnen die simpelweg in vrede, rust en veiligheid hun leven willen leiden. Als er in het buitenland al geluisterd wordt naar de meest direct betrokkenen, dan toch vooral naar de meer extreme stemmen aan beide kanten, en niet of nauwelijks naar de gematigden die niet alleen in Israël en Palestina zelf maar ook daarbuiten door de meer radicalen overschreeuwd en ondersneeuwd worden. Mensen als Amos Oz en David Grossman aan de Israëlische, en bijvoorbeeld Sarih Nusseibeh aan Palestijnse kant, zeggen onder andere dat de ene kant de andere kant niet hoeft te bekeren, en dat niet liefde of broederschap maar vrede het tegenovergestelde van oorlog is. De Engelse titel van een klassiek essay van Amos Oz dat iemand me ooit gaf zegt het perfect: "Help us divorce". Dat dient de prioriteit van beide partijen, en van hen die het goed met hen menen, te zijn. Zodra Israëliërs en Palestijnen ieder voor zich – en, laten we optimistisch zijn, op de een of andere manier samen – hun eigen staat kunnen op- en verherbouwen zal er genoeg tijd zijn voor een ieder van ons om zijn of haar politieke of intellectuele gelijk te halen en een al dan niet bevredigend antwoord op de eeuwige schuldvraag te zoeken.

Friday, March 02, 2007

De good old Telegraaf laat zich weer eens van zijn beste kant zien. De honden lusten er geen brood van deze keer. Het valt wel weer op dat niet alle anti-Semieten Rachid of Abu Sambal heten - al schrijven sommigen met een zogenaamd puur Hollandse naam wel heel beroerd Nederlands.
Hier volgen weer een paar parels, er zullen er in de loop van zaterdag nog wel een paar bijkomen, totdat iemand misschien weer eens aan de bel trekt. Wat een %$#&#!*&^% krant is het toch:
  • Maar,dat kan toch niet.Joden mogen toch alles doen en laten op de wereld?Dit wil ik nog wel eens zien ( Farabi, Almelo )
  • dit volk leeft van liefde, maar kan geen liefde geven. altijd maar zielig doen met hun holocaust en auschwitz verhaaltjes. er zij verschrikkelijke dingen in de wereld, maar altijd schijnt het bloed van die vieze joden roder te kleuren. het zij de grootste oorlogshitsers, ze hebben al 2 keer een wereldoorlog veroorzaakt, vergeet dat niet. de 3e zijn ze hard nee bezig. ( bennie, world empire )
  • Inderdaad, gewoon weren dat achterlijke land. Boycotten zou een goede vervolgstap zijn. Daarna Iran steunen in hun oorlog tegen onrechtvaardigheid. Het is algemeen bekend hoe joden zijn. Keihard ertegen optreden in plaats van vertroetelen! ( Pro-hard optreden, Amsterdam )
  • Die Joden kunnen het gewoon nieten alles naar hun hand te zetten. Hoe,in gods naam, is het mogelijk dat een land gelegen in het Midden Oosten deel mag nemen aan het Eurovisie Songfestival? ( Karel de Grote, Australia )
  • Dat liedje moet niet verboden worden maar Israel ! De schatkamer van het kwaad. Vergeleken met Isreal zijn moslims maar lievertjes. ( Mark, Dronten )

Just imagine how wonder- and beautiful a peaceful Middle-East could be.
Our daughter dressed up as Snowwhite this morning, our sons as Spiderman and a red-green-yellow caterpillar respectively. Tonight we celebrate my mother-in-law's birthday, tomorrow we will travel to friends who live in a mixed religious-secular community. She is orthodox, he comes from a very secular home. We will have dinner with them and visit the community's synagogue for the reading of the megillah. On Sunday the children participate in the local Adeloyada parade, and late that evening I will take the train to Ben Gurion airport. On Monday morning I fly to Holland, where I will stay for 10 days. I was asked to work on a project, and in Holland I will meet the people who will be working with me on that project. Of course I will also use this opportunity to meet my family and a small number of friends. I might post something during my stay in the Netherlands, but don't count on it. Shabbat shalom, and hag sameah.

Zou Geert Wilders toen deze foto gemaakt werd ( ik vond hem vandaag op de website van het Reformatorisch Dagblad ) geweten hebben dat het dit weekend Purim is?