Thursday, July 17, 2008

'Strijden' voor de goede zaak

Ik weet niet zozeer wat de andere terroristen die gisteren vrij werden gelaten op hun kerfstok hadden, maar wie, zoals de Wereldomroep in het nieuwsbulletin dat ik vanmorgen in mijn mailbox vond, Samir Kuntar een 'Hezbollahstrijder' noemt heeft echt niet de moeite genomen om wat minimale achtergrondinformatie te achterhalen. Of zou het om stiekeme bewondering gaan voor de man die dertig jaar vast zat omdat hij een jonge vader voor de ogen van zijn vierjarige dochtertje vermoordde, om daarna letterlijk de hersens van dat meisje in te slaan? Net zoals meerdere keren tijdens de Holocaust gebeurde hield de vrouw van de vermoorde man uit angst om ontdekt te worden haar hand voor de mond van haar tweejarige dochter, die daardoor stikte. Het valt me nog mee dat de Wereldomroep hem geen vrijheidsstrijder of gewoon een held noemt. Vier dode Joden op je geweten, waarvan je er twee met je eigen handen op brute wijze naar de andere wereld hielp, er zijn waarachtig veel helden en martelaren die met minder succes genoegen moesten nemen. Parafraserend op wat ik gisteren schreef zou ik willen zeggen dat ik als ik Libanees, moslim, of Arabier was, ik me gisteren kapot zou hebben geschaamd. Niet alleen omdat 'mijn' mensen twee families twee jaar lang ( of korter, als mocht blijken dat de Israelische soldaten niet tijdens of kort na hun ontvoering gedood zijn ) in martelende onzekerheid hebben gehouden over het lot van hun dierbaren, maar ook omdat 'mijn' mensen een self-confessed en berouwloze kindermoordenaar als held hebben binnengehaald. Je zal als kind maar in zo'n achterlijk land worden grootgebracht. Er is genoeg op Israel aan te merken, maar ik dank God op mijn blote knieen dat mijn kinderen opgroeien met totaal andere normen en waarden dan die van Hezbollah en zijn Libanese, Palestijnse, Syrische, Iraanse en andere broodheren, symphatisanten en 'strijders'.

No comments: