Friday, December 05, 2008

Heerlijk avondje

Uit De Sint ( in S. Carmiggelt, Brood voor de vogeltjes, 3e druk ( Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, 1974 ), pp. 100-102 ).
[...] 'Toen ik nog klein was zag je Sinterklaas niet zo gemakkelijk,' zei de oude man. 'Nou hebben de kinderen de intocht. En hij verschijnt elk ogenblik op de tv. Maar toen... Wanneer was het?'
Hij dacht even na.
'De winter van 1915,' vervolgde hij. 'Ja. Ik was toen zes. En m'n broertjes waren tien en vier. We woonden in de Indische buurt, hier in Amsterdam. En we hadden het niet breed. Maar Sinterklaas werd gevierd. Ik was toen op de grens van geloven en niet geloven. Tegen mijn vriendjes riep ik: "Sinterklaas bestaat niet. Dat is een verklede vent." Maar toch was ik diep onder de indruk toen ik hem in persoon zag. Hij zat in de manufacturenwinkel van Nooy in de Eerste van Swindenstraat. Kent u die winkel? Hij is er nog, geloof ik. Mijn moeder heeft me later verteld hoe we daar binnenkwamen. Als je voor minstens 'n gulden kocht mocht één van de kinderen op vertoon van de kassabon Sinterklaas een handje geven. En dan kreeg zo'n kind een presentje.'
Hij keek me van opzij aan.
'Een presentje,' zei hij. 'Een afgestorven woord. Net als versnapering. Mijn moeder kocht drie theedoeken aan één stuk. Zelf doorknippen en zomen. Dat kostte net genoeg voor zo'n heilige kassabon. Mijn broertje van vier was de uitverkorene. Want die geloofde nog helemáál. Ik was alleen maar zenuwachtig in die winkel. Het duurde een hele tijd eer mijn broertje aan de beurt was. Vanuit de verte zagen we dat hij een handje kreeg. En zo'n kleurboekkie van één cent. Dat bestond toen - iets van één cent. Helemaal stralend kwam hij bij ons terug. Hij had een wonder meegemaakt. "En," vroeg mijn moeder, "heeft Sinterklaas nog iets gezegd?" Hij knikte en op een eerbiedige toon antwoordde hij: "Ja moe. Hij zei: [ vloek ], wat 'n rij nog." ' PS: De vloek die hier oorspronkelijk stond is op verzoek van een lezeres verwijderd. Het was voor het eerst dat een vloek op dit blog stond, maar ik had hem laten staan omdat het een letterlijk citaat was en het verhaal in mijn ogen goed bij de datum pastte. Als iemand zich hierdoor gekwetst voelde spijt me dat oprecht.

No comments: