The work on the book that I am writing is going very well, thank you. In and around Israel things are not that great right now, I am afraid. Because on most days I am working and on the (rail)road for 12-15 hours I only open my e-mails and browse through the headlines once a day, either early in the morning or late in the evening. This is why only now did I read about the sniper attack that killed a young volunteer from Ecuador in kibbutz Eyn Hashlosha. My wife lived there for half a year or so,when she was a youth leader in the kibbutz, which is right next to Kissufim, where I lived. That is when and how we met.

Er zijn maar zeer weinig online 'handtekeningen'acties waar ik aan mee doe. Vorige week heb ik wel hier mijn naam en e-mail adres ingevuld. Dit is een belangrijk initiatief van het Nederlands Auschwitz Comité. Een soortgelijk monument staat in het Memorial de la Shoah museum in Parijs, en het is bijzonder indrukwekkend. Uit gesprekken met overlevenden en nabestaanden van Holocaust-slachtoffers weet ik ook dat een monument dat de slachtoffers een naam geeft voor hen belangrijk is. Het tastbaar maken van de herinnering aan die slachtoffers is ook belangrijk voor het onderwijs over de Shoah. De Nederlandse versie zal helaas nog ongeveer een derde groter moeten zijn dan het monument in de 17 rue Geoffroy l’Asnier, in het 4e arrondissement van Parijs.

Idan Raichel's Project - Mima'amakim

Tuesday morning I will fly to Holland, to work on a book project. I am not sure if I will have time to post anything in the next three weeks. In the meantime here are two of my favorite love songs by one of my favorite contemporary Israeli songwriters/bands.

Idan Raichel's Project - Mikol Haahavot

J.S. Bach - Kommt, ihr Toechter...

The opening chorus of Bach's Matthaeus Passion, BWV 244, performed by the Amsterdam Baroque Orchestra, directed by Ton Koopman. About a year ago I put it on my MP3 player, which contains about 130 songs and musical pieces ( classical music, Enya, Loreena McKennitt, Einaudi, Joop Visser ) and which will accompany me next week on the plane on my way to Holland.

Aanvankelijk las ik dat de jaarwisseling in Nederland 'redelijk rustig' was verlopen, maar al meteen kwam ik berichten tegen van ME-eenheden die hadden moeten uitrukken, vechtpartijen en mishandeling, vernielingen, aanvallen op politieagenten etc. De brievenbus van mijn broer werd opgeblazen. Gaat het hier om grensverlegging, of norm- en taalvervaging? Wij hebben zoals gebruikelijk de overgang naar het nieuwe jaar slapend ondergaan. Om half drie maakte onze vijfjarige zoon mijn vrouw wakker omdat hij moest plassen, toen hebben we elkaar nog wel een gelukkig nieuwjaar gewenst en zijn we lekker verder gaan slapen. Hier was het dus een erg rustige jaarwisseling.

I would like to second the good wishes of this Indian sand sculptor ( here is where I found this picture ).