Yom HaZikaron LaShoah

Today and tomorrow Israel and the Jewish world remember the victims of the Shoah. May their memory, and the memory of all those who survived the Holocaust but who are no longer with us, be a blessing.

One one of my favorite Israeli weblogs I left a comment yesterday. You will have to read Lisa's posting, her readers' responses and my full comment to understand what triggered my comment, but two thirds of it say quite concisely what I have to say about the separation/security-barrier/wall/fence, and give a hint on my thoughts about the occupation: The wall in itself is not so bad, it is a pity that it is a necessity, and when it comes to keeping suicide bombers and their equipment out, it does its job pretty well. The main problems with it are that it is a typical short-term Israeli solution ( improvise is our middle name, after all ), and that it was not built right on the Green Line. I am not one of those who claim that we should do what the world wants us to ( if we did we would not be here, or not be here anymore), but if we had built the wall on our side of the border we could rightfully claim that the only purpose of the wall is to protect ourselves. Now it is almost impossible to convince anyone with half a brain that security is our only concern as far as building the wall is concerned. I have interviewed a number of European decision and opinion makers, most of them understand or at least have sympathy for our security concerns, all of them had to concede that when it comes to security the wall serves its purpose, but none of them can endorse the idea in itself, primarily because it has all the appearances of another Israeli attempt to grab Palestinian lands. My opposition to the wall as ( or rather where ) it is and my support for an end to the occupation are not derived from a more than average sympathy for the Palestinians ( though I have nothing against them and feel sorry for them ) but from my concern for our own interest. Those who believe that the Palestinians will truly love us if we simply behave well are deluding themselves just as much as those who believe that the occupation can last forever, that it serves our security and that being tough is the answer to all our troubles. PS: At least through the comment I renewed contact with Lisa, and we will have breakfast next week, right before I am off to Jerusalem for an exclusive ( for Dutch newspapers, that is ) interview with a major figure in Israeli politics. By the way, those who have followed my articles and postings in the last 5+ years already have a clue what my answer is to the final question that I am asked in the second last comment on Lisa's posting. And no, I am not starting a whole comment-discussion about this or other issues right now, I have many other things to do.

Fijne Koninginnedag

( Cartoon gevonden op foksuk.nl )

Als pseudo-republikein ( als het aan mij lag zou het koninklijke huis alleen ceremoniele functies mogen vervullen, elke mogelijke politieke inbreng van HM & Co. zou moeten worden voorkomen, maar ik heb verder niets tegen - of met - hen, en heb geen zin of puf om actief republikein te worden, het is ook teveel een ver-van-mijn-bed-show ) wens ik iedereen in Nederland een fijne koninginnedag toe. In Nederland hield ik me altijd verre van het feestgewoel, in Israel hoef ik niets van dat alles te ontvluchten. Hier is het heerlijk weer overigens, en bij jullie?

Eyn, eyn, eyn hagiga...

This is the cake that my wife made this afternoon for the birthday party of our 9-year-old daughter.

Flag of convenience

This made me smile: Made in China, ad absurdum.

Zoek de vaut

Uit het RNW nieuwsbulletin van gisteravond: Berlijn stemt tegen behoud Tempelhof Inwoners van Berlijn hebben in een referendum gestemd tegen het behoud van Tempelhof, de oudste luchthaven van Duitsland. Na het tellen van bijna alle stemmen bleek maar een kleine 21 procent Tempelhof te willen redden. Het stadsbestuur van Berlijn besloot eind oktober de luchthaven te sluiten. Tegenstanders dwongen een referendum af door ruim 200.000 handtekeningen te verzamelen, maar dat heeft dus niet geholpen. Tempelhof werd gebouwd in de jaren '20 van de vorige eeuw door de nazi's. Na de Tweede Wereldoorlog werd de luchthaven symbool van het vrije West-Berlijn. De Amerikanen vlogen voor tonnen aan hulpgoederen in toen de Russen West-Berlijn in 1948 afsloten van de rest van de wereld. De afgelopen decennia werd Tempelhof hoofdzakelijk gebruikt voor zakelijk vliegverkeer. Leest niemand zulke berichten door voordat ze de wijde wereld worden ingezonden?

And the winner is

Artist: Tom Janssen

Today's Zionism at its best

This says it all. When Israel celebrates its 60th Independence Day many of the most prominent Israeli artists will not perform here. Idan Raichel, Rami Kleinstein, David Broza, Achinoam Nini, all of them will be performing in the United States. Israeli audiences - i.e., in the case of Independence Day celebrations, municipalities and local authorities - most probably are unable to afford the fees ( in dollars!, even in Israel ) that these stars charge. This way rich Jews and Israeli emigrants ( for whom the incentives offered by the Absorption Ministry in order to lure them back home are nothing but an insulting joke ) will be able to dance around the American fleshpots on the tunes of some of the best artists that Israel has to offer. And who comes to celebrate here? Mikhail Gorbachev, George W. Bush, Rupert Murdoch, Henry Kissinger, Abdurrahman Wahid, and Sergey Brinn, to name a few names on Shimon Peres' guest list. What a shame that Barbara Streisand will not be singing Avinu Malkenu in Jerusalem after all. PS: If I sound bitter and frustrated, maybe that is because I am. And I am not the only one over here, I am sure. Honestly, isn't all this even slightly ridiculous?

Telegraaf Over Nederland

Als ik de ( voorlopige ) resultaten van deze peiling en vooral de reacties erop mag geloven zal de basis voor de volgende regering voor een belangrijk deel uit een VVD-PVV-TON blok bestaan. Er zitten in de partijnamen te weinig klinkers om er een leuke woordspeling van te maken, zelfs met CDA en D66 erbij. Wordt het toch nog Balkenende 5?

Probleemloos

Wat een heerlijk land is Nederland toch. Zolang onderwerpen zoals dit of dit keer op keer voor grote koppen kunnen blijven zorgen in de grootste krant van een land zou je denken dat dat land geen echte problemen heeft.

Een kwestie van tijd...

Het viel me op dat tot nu toe nog niemand bij dit artikel de gedachte had opgemerkt die bij mij als eerste opkwam, ook al ben ik - zie eerdere postings - in de verste verte geen Wilders-adept: het is enkel maar een kwestie van tijd...

Hag Pesach/Heruth/Aviv Sameah!

( picture by Israel Talby, found here )

Since one of the names for Passover is the Festival of Freedom - because we celebrate the liberation from Egyptian slavery - and most Jews all over the world celebrate this holiday with their families and loved ones, at tonight's Seder all of us should remember Gilad Shalit, Ehud Goldwasser, and Eldad Regev, three Israeli soldiers who were kidnapped by Hamas and Hizbollah, and whose families and loved ones have been waiting for almost two years for their safe return home. This is the second Seder which their families will celebrate without them.

Lege schappen

Nausicaa Marbe schreef een mooi en leuk commentaar over het voorlopig nog alleen maar virtuele succes van Rita Verdonk. Vooral haar conclusie sprak me aan, ook al is TON in de peilingen 'slechts' ( ik sta er versteld van dat ik dit schrijf ) de derde partij in grootte: "Haar beweging is een winkel die met veel bombarie opengaat, terwijl de schappen leeg zijn. Een toneelstuk dat in première gaat, terwijl de acteurs zonder tekst zitten – met maximaal applaus. En die programmaloze club dreigt nu al de grootste partij te worden. Als iets on-Nederlands is, is het deze hysterische nepvertoning wel". PS: Inmiddels zou TON volgens Maurice de Hond de tweede partij van Nederland worden. Tja, wat moet je daar nu van zeggen?

Het kan verkeren

Op de belangrijkste en waarschijnlijk mooiste dag in je carriere volgt zomaar de - naar ik aanneem - meest trieste dag in je leven. Mijn medeleven gaat uit naar opperbevelhebber Peter van Uhm en alle andere nabestaanden van Eerste luitenant Dennis van Uhm, en natuurlijk ook naar de nabestaanden van Mark Schouwink. Mogen Roger Hack, Toninho Norden en alle andere gewonde Nederlandse soldaten zo snel en volledig mogelijk genezen. Natuurlijk zijn er meer slachtoffers gevallen ( Nederlanders, Amerikanen, Engelsen, Afghanen en anderen ) en elk van die slachtoffers laat familie en vrienden na die van hem of haar houden, maar door het contrast van minder dan 24 uur tussen zo'n blijde dag en zo'n droevige dag in 1 mensenleven maakt de dood van Dennis van Uhm net even iets meer indruk. Ik vertelde het hier vanavond aan een aantal familieleden en vrienden, iedereen luisterde met open mond en was onder de indruk. Misschien omdat hier vrijwel iedereen iemand in zijn of haar nabijheid kent die door oorlogs- of terreurhandelingen gesneuveld of gewond is, of die een familielid of vriend(in) door oorlog of terreur verloren heeft. Niet onverwacht is de animo voor de Nederlandse missie in Uruzgan weer iets gezakt. Nogmaals, terreur werkt, dat blijkt maar weer. Nog negen dode Nederlandse soldaten te gaan en Den Haag zou de Nederlandse bijdrage in Afghanistan moeten stoppen. De Taliban weten dus wat hun te doen staat.

With such friends...

Like so many Israel-bashers good old Jimmy Carter loves to bombard us with numbers in order to '''prove''' that Israel is evil, or at least the main or the only party responsible for - the continuation of - the conflict. While I, like him, do believe that Hamas should be somehow included in any possible ( 'peace' ) negotiations between Israel and the Palestinians, in my opinion Carter has turned himself into an incredible and unreliable candidate for the position of mediator between the two peoples. Not only his obvious bias is a reason for that opinion, but also his ridiculous claim that "For every Israeli killed [...] between 30 to 40 Palestinians are killed because of the extreme military capability of Israel ". I am absolutely opposed to reducing the conflict to a 'tis - 'tisn't argument about numbers ( earlier this week I wrote an article about that for the website of a Dutch newspaper ) but after Jimmy C. made this claim I had another look at one of my favorite websites, that of Betselem, an Israeli human rights organization that champions human rights for all the people involved in the conflict and that certainly is not too 'Israel-friendly'. There you can find very trustworthy and quite comprehensive statistics of the casualties of 'the' conflict from September 2000 until March 31st this year. In that period a total of 4608 + 67 + 44 = 4719 Palestinians were killed by Israel(is). Never mind that at least a third of those Palestinians was "Killed when participating in hostilities", or that another 577 Palestinians were killed by Palestinians. If Carter's proportional rubbish was true, 'only' 118-157 ( 4719: 30/40 ) Israelis should have been killed in the same period. Alas, the number of Israeli civilian casualties for the last eight years is 234 + 481 = 715. Add to that the number of casualties among Israeli security force personnel ( 242 + 87 = 329 ) and multiply the result ( 1044 ) with 30 or 40 and you get 31320 or 41760! In other words, Mr Carter was simply talking out of the back of his neck, only hurting his own credibility. And do his lies and exaggerations contribute in any way to the wellbeing of either Israelis or Palestinians? I doubt it sincerely. If you read this weblog regularly you know that much of my criticism is aimed at Israel's non-leaders, at some of the so-called Israel supporters abroad and at our own Hamasniks. Still, as bad as our own 'leaders', fanatics and some of our 'supporters' are, those on the 'other side' appear to be even worse. Most of the Western and Arab-Muslim 'supporters' of the Palestinians either wallow in the Palestinians' misery and in the many injustices that have been done to the Palestinian people ( for many Western pro-Palestinian activists these injustices and their activism are the perfect means to soothe their Christian and/or post-Holocaust conscience ), and in many cases they justify and/or sponsor the self-destructive ways of 'resistance' that particularly the Islamist part of the Palestinian population 'chose' in order to counter both the occupation and Israel's existence as such. With such friends....

Verelendung, according to Hamas

In several previous articles and postings I have argued or stated that Hamas has its own Islamist version of Marx' theorie of Verelendung ( immiserisation ): the poorer and more miserable the Palestinians become, the more they will ( believe that they ) need Hamas to save them. Never mind that one might think that things could not get worse for the Palestinians and that until now - even though Hamas, the Muslim Brotherhood and like-minded Islamist organizations have often used slogans that claim that Islam is the solution for or the answer to everything - Hamas is totally unable to solve even the most basic problems of the poor people in Gaza. The unrelenting efforts, carried out and/or supported by Hamas, to make it virtually impossible for Israel to supply gas and fuel to the Gaza Strip are proof that the leaders of Hamas are absolutely convinced that they will be the better for their people's misery. Soon we will see candlelit demonstrations again, which not only can be labeled as a show of support for Hamas but also can be marketed to the world as proof of the inhumanity of us, Zionist monkeys and pigs. PS: While searching for an online explanation, in English, of the word Verelendung as used by Karl Marx, I came across two entirely identical paragraphs from what appear to be two different books by two different writers: here ( page 30, from Robert & Don Bransfield, Key Ideas in Economics, 2003 ) and here ( page 15, from Shaun Best, Understanding Social Divisions, 2005 ). Am I missing something here or does this look suspicious?

Marching on

French horn player, Band of the King's Division, York

In the city where I grew up - and where my parents still live - there used to be three different wind bands. My father ( conductor and euphonium ), brother ( bugel ) and I ( French horn )played in one of them. Every year on April 30th, a national holiday in Holland, we had to get up early to play the national anthem at one of three locations in the city. Once every three years I had a good excuse to remain in bed on that day: I had ( and still have ) a serious fear of heights, so I got exemption whenever the band members had to climb the tower of the Grote Kerk ( Grand Church ) in order to play the Wilhelmus right next to the church bells. While I generally liked to play at concerts I hated to play and march in the streets. When I attended the BCFC-Chelsea football match three months ago, a band played on the field during the break, I really enjoyed that. In Israel there is no wind band culture whatsoever, you hardly ever see and hear a marching band playing at a public event or a parade. That is a shame, marching bands add something to local and national festivities. I just heard about this event, and I am going to find out when and where it will take place. I am sure our two eldest children will love to see the Dutch, Israel, American and other bands perform.

PS: I just found out more about the concert, and contacted someone who might be able to get us tickets. Here are the details in English.

Het citaat van de dag

...komt van niemand minder dan the artist formerly known as Vanessa: "Het leven is als een stokbrood en ik ben begonnen aan het laatste stukje. Dat wil ik zo lekker mogelijk beleggen ".

Van der G. & co.

Tja, als ik dit lees dan denk ik toch: "Wat voor eer en goede naam heeft die man in hemelsnaam nog over?". Aan de andere kant, het overduidelijke succes van Van der G.'s geloofsgenoten laat zien dat terreur - by any other name, religieus of ideologisch - in Nederland, net als op andere plaatsen in de wereld, de moeite blijft lonen. Niet dat ik een liefhebber of enthousiaste voorstander van dierproeven ben, verre van dat. Maar fanatieke dierenliefhebbers - m.a.w. zij die dierenlevens belangrijker achten dan mensenlevens en/of meer van dieren dan van mensen houden - zijn in mijn ogen al gauw verdacht en onsympathiek. Het lijkt overigens wel of de jongen op de foto bij dit artikel uit een neo-nazi demonstratie gephotoshopt is.

Recommended reading

I recently read some interesting articles about the Gaza crisis and regional developments. Here are links to ( the English versions of ) some of them: Ron Ben-Yishai, Eshkol Nevo, and Alex Fishman. On the subject of Iran I read, among other things, this article and this editorial of Ha'Aretz.

JC & JC

Ik moest gisteren hard lachen toen een feedbacker bij dit artikel, over de reden van Johan Cruijfs afwezigheid tijdens het WK Voetbal in 1978, een link legde tussen het verhaal van de gewapende poging tot ontvoering van deze JC en de 'ontvoering' van een andere JC, bijna tien jaar later. Inmiddels zijn de commentaren bij het artikel verwijderd. Het viel me trouwens op dat er zeker een stuk of vijf korte, vrijwel dezelfde artikelen over Johan Cruijff en de ontvoeringspoging op de website van de Telegraaf staan.

Joep Bertram's view on the (re)election of Silvio Berlusconi. He is considered to be a staunch supporter of Israel, but I believe it is sad and worrying that Israel partly depends on such supporters these days. The fact that Israel can - generally speaking - count on less support among socialist and social-democratic parties in Europe than among more rightwing political parties on the continent says as much about Israel's policies and its position today as about the post 9/11 changes in what once was my natural political home base. I still consider the European and Israeli social-democracy as my political home base, but it is not a natural and obvious choice for me anymore. In Israeli politics many of my views have become more leftwing than they used to be ( I would seriously consider voting Meretz, although I cannot stand the political infighting that characterizes that party, not unlike other parties ), while when I follow politics and elections in Europe I find myself often agreeing less and less with the positions of the social-democratic parties. If I were Italian I do not know which of the two candidates I would have voted for. Berlusconi is a crook in more than one way, and let's not forget that much of the European rightwing 'support' for Israel comes from people who simply hate ( and fear ) Muslims more than Jews, but at the same time many of the forces that oppose Berlusconi are the same ones who love to demonize Israel and to rub shoulders with Israel's worst enemies.

Op de opiniepagina van de Volkskrant staat sinds gisteren het onderstaande artikel waarin ik reageer op een stuk dat Thomas von der Dunk vorige week schreef. In het stuk snijd ik een paar van mijn stokpaardjes aan: o.a. de negatieve bijdrage van veel buitenstaanders aan wat voor vredesproces dan ook, de zinloosheid van het stellen - en eenzijdig beantwoorden - van de schuldvraag m.b.t. het conflict en van een wie-is-het-zieligste slachtoffer competitie, het gebrek aan verantwoordelijk leiderschap aan beide kanten van het conflict. Volgens de eerste reactie op mijn stuk ( van Von der Dunk zelf? ) ga ik voorbij aan de sluipende landroof door Israel. Zou de schrijver van die reactie mijn woorden "De alsmaar voortdurende bezetting van de Westoever " wel gelezen hebben? Mijn artikel was alles bij elkaar 800 woorden lang, dat is nu eenmaal ongeveer de limiet voor dergelijke bijdragen in een krant. In een eerdere versie had ik een nog duidelijker verwijzing verwerkt naar wat ook ik als een fout en slecht beleid zie. In die verwijzing gaf ik bovendien een duidelijk voorbeeld van het soort beweringen van Von der Dunk waaruit ik meen te mogen opmaken dat hij de Israelische politiek niet echt goed kent en volgt. Hij schreef "tolereert premier Olmert dat de extremistisch-religieuze Shaspartij voortgaat met de uitbreiding van de nederzettingen...". De Shas-partij heeft hooguit indirect met die uitbreiding te maken, er is op de partij van Avigdor Lieberman ( Israel Ons Huis ) na niet een coalitiepartij die een actief nederzettingenbeleid een centrale plaats in het partijprogramma toekent. Het is uiteindelijk de gehele regering Olmert die voor dat beleid verantwoordelijk is. Met name de Arbeidspartij speelt hierbij een uiterst dubieuze rol. Dat de werkelijkheid in Israel en Palestina een stuk ingewikkelder en veel minder eendimensionaal is dan wijzelf en onze ( zogenaamde ) supporters wel eens zouden wensen laat een kunstwerk zoals dit zien. Ik hoop het toneelstuk binnenkort zelf te gaan bekijken.

Israël en de Palestijnen: En…en, niet of…of

Het is stuitend om te lezen dat Thomas von der Dunk ( Het geroofde land, Forum, 11 april ) vaststelt dat het aantal gedode Israëlische burgers door de jaren heen “ een verwaarloosbare fractie ” vormt van het aantal Palestijnse. Von der Dunk heeft vaak wat zinnigs te melden. Waar het om Israël gaat is zijn visie echter te eenzijdig. Ook lijkt zijn kennis van de Israëlische politiek zeer beperkt, wat blijkt uit zijn uitspraak over de rol van de Shas-partij in de uitbreiding van nederzettingen. In eerdere artikelen over dit onderwerp in zijn bundels Alleen op de wereld en Buiten is het koud en guur geeft hij blijk van dezelfde eenzijdigheid en van eenzelfde beperkte interesse en kennis van zaken. Als hij even naar de website van de Israëlische mensenrechtenorganisatie Betselem had gekeken zou Von der Dunk hebben kunnen zien dat tussen september 2000 ( toen de zogenaamde Tweede Intifada uitbrak ) en 1 april dit jaar 4719 Palestijnen plus 10 buitenlanders door Israël ( security forces + civilians, binnen en buiten de Groene Lijn ) werden gedood. Een bedroevend hoog getal, zonder meer. Let wel, bij een groot deel van die slachtoffers staat vermeld: “ Gedood terwijl hij deelnam aan vijandelijkheden ” of iets soortgelijks. Met andere woorden, veel, zo niet heel veel van die 4719 Palestijnen zijn niet bepaald burgerslachtoffers. Wat de dood van de onschuldige Palestijnen niet minder triest maakt, maar toch. Het aantal Israëlische burgerslachtoffers van Palestijnse terreur in diezelfde periode bedraagt 615. 615 lijkt mij in geen enkel geval een verwaarloosbare fractie van het aantal Palestijnse burgerslachtoffers, om het even om welk percentage van de eerdergenoemde 4719 het gaat. Ik heb het dan nog niet gehad over de ruim 50 buitenlandse burgers die bij Palestijnse terreuraanslagen werden gedood, of over de bijna 600 Palestijnen – veelal burgers – die door Palestijns geweld omkwamen, laat staan over de ruim 700 Israëlische soldaten en politieagenten die door Palestijnen gedood werden. Ook dat laatste aantal is trouwens verre van verwaarloosbaar, maar dat terzijde. Alleen wie totaal gevoelloos is en niet geïnteresseerd is in het welzijn van om het even welke partij in ‘ het ’ conflict zal proberen om zijn gelijk te halen door dat conflict tot kille statistieken en rekensommen terug te brengen. Net als zoveel andere betrokkenen en al-dan-niet-deskundigen houdt ook Thomas Von der Dunk zich voornamelijk met een soort eeuwige schuldvraag bezig. Die kip-en-het-ei zoektocht leidt vrijwel altijd tot het aanwijzen van één hoofdschuldige. In het geval van Thomas von der Dunk – net als bij Dries van Agt, Marcel van Dam, Anja Meulenbelt en andere prominente Nederlanders die zich het lot van de Palestijnen lijken aan te trekken; ook Een Ander Joods Geluid verkondigt deze boodschap met graagte – is vooral of uitsluitend Israël verantwoordelijk voor de ellende van de Palestijnen en voor het voortduren van het conflict. Met groot gemak kun je aan pro-Israëlische zijde even prominente mensen vinden die beweren dat niet Israël maar juist de Palestijnen zelf volledig debet zijn aan hun eigen misère en die van Israël. Treurig genoeg zijn zij die pro-dit zeggen te zijn vaak vooral anti-dat, waarbij men zich blindstaart op het lijden van ‘ zijn eigen ’ kant en geen oog heeft voor het slachtofferschap van ‘ de andere kant ’. Het Palestijns-Israëlische conflict is vooral een conflict van slachtoffers. Bovendien geldt nergens zozeer het spreekwoord “ Waar twee kijven…” als in Israël en Palestina. Het lijden van de één doet niets af aan het verdriet van de ander, en door de schuld van de ene partij is de andere partij niet minder verantwoordelijk. De alsmaar voortdurende bezetting van de Westoever bemoeilijkt het vinden van een vreedzame overeenkomst tussen de Palestijnen en Israël steeds meer. Hetzelfde geldt echter voor het door Iran en Syrië gestimuleerde fanatisme en het doelbewuste Verelendungsbeleid van Hamas, Islamitische Jihad en andere Palestijnse organisaties. Als er naast slachtofferschap iets is wat de twee belangrijkste partijen in dit conflict kenmerkt dan is het een gebrek aan werkelijke, verantwoordelijke leiders die de belangen van hun volk belangrijker achten dan die van hunzelf of van hun financiële en spirituele sponsors. Zij die het vanaf de zijlijnen zo goed met ons voor ( menen te ) hebben zouden niet moeten kiezen voor Israël òf de Palestijnen maar voor Israël èn de Palestijnen. Westerse buitenstaanders en opiniemakers als Von der Dunk zouden een positieve bijdrage kunnen leveren aan wat voor vredesproces er ook moge zijn of komen, door consequent solidariteit met àlle slachtoffers uit te spreken en de schuldvraag over te laten aan een volgende generatie historici.

De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties is al jarenlang een geldverslindende aanfluiting. Onder leiding van landen als Libie en Iran is dit Geneefse VN-forum een uitgelezen middel geworden om Israel zwart te maken. Als we deze raad moesten geloven zouden vrijwel de enige geschonden mensenrechten die van de Palestijnen zijn, en zouden vrijwel de enige mensenrechtenschenders ter wereld in Israel wonen. Gelukkig richt dit VN-lichaam zijn pijlen nu ook op andere notoire mensenrechten schendende landen, zoals Nederland. Bekende hoeders van mensenrechten als Pakistan, Saoedi-Arabië, en Iran lezen Den Haag de les over Geert Wilders, wiens misdaden die van Saddam Hussein, Hafez el-Assad, Mu'ammar Khadaffi en Osama Bin-Laden inderdaad doen verbleken. In plaats van dat de Nederlandse regering zegt dat de vertegenwoordigers van die &!#$$&^&%$#-landen moeten opsodemieteren en pas terug mogen komen als ze zelf het woord mensenrechten zonder spelfouten kunnen schrijven en uitspreken gaat zij, bij monde van staatssecretaris Albayrak, in de verdediging. Jazeker, dezelfde Albayrak die geen reden zag om een Iraanse homosexuele tiener asiel in Nederland te verschaffen, ook al weten zelfs de 'deskundigen' bij de VN dat zo'n man zijn leven niet zeker is in het land van de ayatollahs. Zoals zo vaak heeft Pat Condell ook over het gedoe rond de film Fitna weer veel zinnigs te zeggen ( bedankt voor de link, EJ ).

Ik ben geen jaloers type, maar dat wil niet zeggen dat ik af en toe niet kan genieten van de ellende van rijke stinkerds en kouwe kakkers. Kijk eens naar de foto bij het Telegraaf-artikel. Zie ik daar iemand met een burka? En Wilders maar zeggen dat moslims niet integreren!

A selection of pictures that my brother took during trips to the zoo in Emmen and to Bavaria.

Alhoewel de angst voor moslims ( en voor de Islam? ) die volgens Trouw ( zie ook hier voor lezersreacties, het is aardig om in grote lijnen de verschillen tussen de commentaren op de twee toch wel heel verschillende websites te zien ) onder sommige christelijke jongeren leeft mij deels overdreven lijkt ( wat niet wil zeggen dat ik er niets van begrijp ), zou het feit dat zo'n angst er is politici nu eindelijk eens tot nadenken en handelen moeten stemmen. Het mag niet zo zijn dat burgers in Nederland in 2008 in angst moeten leven, om het even of die angst gegrond is of niet, en om het even of men bang is voor moslims, moslimhaat, antisemitisme, zinloos ( of zinvol ) geweld, kleine of grote criminaliteit. Het is aan de anderhalve niet-populistische politicus/a die nog in Den Haag rondloopt om al die angsten weg te nemen. Ga er maar aan staan, zou ik zeggen. Nog even en het enige zinnige wat menig kiezer in Nederland bij verkiezingen zal denken te kunnen doen is wat een Italiaan gisteren deed. Gelukkig hoefde die man niet per computer te stemmen, anders had hij een spijsverteringsprobleem gehad.

I had heard about this project, but only now did I search and find more information about it. This seems to be a very worthy way of honoring the remembrance of the victims of the Holocaust. It might be a good idea to launch the initiative in more European countries, and to make other thematic train-exhibitions in the future, such as one on the persecution of Sinti and Roma, or one about famous artists, scientists and others who were deported to their death in Germany or Poland. When it comes to dealing with the years 1933-45/1939-45 several European countries could learn a thing or two from ( some of ) the Germans. In no other language is there such a beautiful and comprehensive word for dealing or coming to terms with one's past as in German: Vergangenheitsbewaltigung.

O.k., I am not a big soccer fan, and I really do not know very much about Israeli soccer. Also, I do not have anything against Germans in general or against German soccer players in particular, even when the latter play against the Dutch team. I simply do not care enough about ( this particular ) sport. Still, when a friend of mine wrote me that former Mannschaft-captain Lothar "I hope we have a little bit lucky" Matthaeus will be the manager of Maccabi Nethanya for the next two seasons, I could not help thinking: "Yes well, forgive and forget, Major... God knows how, the bastards.", and: "Oh, you're German! I'm sorry, I thought there was something wrong with you." I do not think that many Maccabi Nethanya players or fans are familiar with the prejudices of Basil Fawlty, though.

Van mijn lang zal zijn leven zal ik niet op een groepering of beweging zoals TON stemmen. Toch moet ik bijna instemmend denken aan het 'voorstel' ( niets bij Rita Verdonk lijkt mij erg doordacht, vandaar de aanhalingstekens; het is complete kolder om partijstandpunten door een soort Wiki-vox populi te laten bepalen ) om flink op ontwikkelingshulp te gaan bezuinigen wanneer ik dit soort berichten lees. Ik snap best dat je in bepaalde landen en gebieden niet kunt nagaan waar iedere Eurocent naar toe gaat, en er zal altijd hier en daar wel wat misgaan, maar wanneer een Nederlandse diplomaat over haatpropaganda die naar alle waarschijnlijkheid deels ( 1.2. miljoen Euro ) door Nederland gefinancierd wordt laconiek zegt dat " het gebruik van terreur verheerlijkende terminologie niet opzettelijk is gebeurd " denk ik dat er best wat op het budget van het voor dergelijke subsidies verantwoordelijke ministerie gekort kan worden. Zulk geld kan beter, veel en veel beter besteed worden, in Nederland en daarbuiten. Net als met het door mij geschreven UCP rapport ben ik echter bang dat de regenten in Den Haag over dit soort zaken gewoon hun schouders ophalen. Waarom zouden ze zich druk maken over de criteria voor het uitgeven van die luttele miljoenen ( UCP krijgt 'slechts' een half miljoen via zijn moederorganisaties Oxfam-Novib, Cordaid, ICCO, Pax Christi en IKV, allevijf organisaties die bestaan bij de gratie van subsidies uit Den Haag en Brussel ) en over de controle op die uitgaven? En dan vinden ze het nog vreemd dat zoveel mensen politici en ambtenaren zakkenvullers vinden, dat veel burgers een vervreemding voelen ten opzichte van de politiek, en dat - dus - clowns als Verdonk en Wilders zo'n - virtueel - electoraal succes hebben. Ik krijg overigens de indruk dat de steun voor die twee al lang niet meer uitsluitend of zelfs voornamelijk uit proteststemmen bestaat.

De geinige kijk van Tom Janssen en Joep Bertrams op Rita Verdonks presentatie van NOT.

The whole Fitnass-farce is a rewarding subject for cartoonists. Did Tom Janssen maybe see this German videoclip? Thanks to Yoav Sapir for drawing my attention to that funny YouTube video.