Sinterklaas is in Yaffo aangekomen

Zoals jullie kunnen zien hebben de ellende in Mombai en de financiele wereldcrisis Sinterklaas er niet van weerhouden ook dit jaar weer in het Heilige Land aan te komen. Wel zag de man er dit jaar nogal vermoeid uit. Zou dat door al het nieuws komen? Hij lijkt me iemand die het wereldnieuws nauwkeurig volgt. De kinderen vonden het net als vorig jaar fantastisch. Onze zesjarige zoon vroeg de Goedheiligman de oren van het hoofd - in het Hebreeuws, wat de Sint meer dan redelijk spreekt - over allerlei technische kwesties ( hoe lukt het hem op de daken te rijden, hoe kan Piet kadootjes in de schoen doen als er geen schoorsteen is, wanneer gaat hij terug naar Spanje, waarom kon het paard niet meekomen, dat soort vragen ) waarop de bejaarde man me zei: "U heeft een zeer leergierige zoon." De boottocht was een stuk korter dan vorig jaar, en we bleven in de - piepkleine - haven omdat het buitengaats blijkbaar te onstuimig was. Ik moest steeds aan een scene uit Soldaat van Oranje denken ( "Om te kokken!" ) toen ik naar buiten keek en alles op en neer zag gaan. De vrijwilligers van het Dutch Forum hadden weer heel erg hun best gedaan, Kol HaKavod! Bij thuiskomst hoorden en lazen we over de laatste gebeurtenissen in en om het Chabad-huis in Mombai, althans wat er tot nu toe bekend is. Verschrikkelijk triest, meer kan ik daar nu niet over zeggen. Shabbat shalom.

Thank G'd for Islam and the Vatican

Talking about bad timing. While the whole world - or well, the sane part of it - is following and talking about the events in Mumbai, a Vatican official thinks this is the ideal time to thank Muslims "for returning God to Europe".

F&S in Bombay

One of the reasons why the Dutch daily cartoon Fokke & Sukke is such a success, I think, is that the men behind it always manage to relate instantly to events as they happen.

Fokke & Sukke are shocked: "Isn't it terrible, those mumbattacks in Mumbai?"

All (wo)men are equal(ly threatened)

My thoughts and prayers are with rabbi Holtzberg and his family in Mumbai, and with all the other hostages, the victims and their loving ones. Once again it is proven that those who hate Jews never hate only Jews, and that they will always end up killing scores of non-Jews as well. Jews take only the first, second, or third place on the long hate-lists of Jew-haters ( Islamist fanatics, Nazis, white supremacists, etc. ), and whoever cherishes Western values should beware and act when- and wherever Jews are threatened and attacked. As a historian I am not a fan of historical parallels - historical situations are never the same - but I cannot help but remember that six years after Hitler spoke openly about the destruction of the Jews of Europe, in addition to six million Jews tens of millions of other human beings had been killed and murdered. Islamism and other fanatic brands of Islam ( NB: Islamists are sunni Muslims, Ahmadinejad and the members of his regime are shi'ite ) threaten other Muslims, Hindus, Americans and other Westerners just as much as they are a danger for Israel and the Jews.

Mi dispiace

With all due respect, Mr Napolitano, but I prefer to count on the IDF and on the truly reliable allies that Israel still has, rather than on your country's determination and solidarity.

Ceci n'est pas un espion

Ongeveer om de andere dag wordt er de laatste tijd wel een 'spionagenetwerk' door Iran of Hezbollah, oeps, de Libanese regering opgerold. Natuurlijk zit achter al die netwerken steeds weer de, jawel, Mossad. Wie anders? Je moet veel nieuws uit het Midden Oosten ( ook uit Israel ) soms met een paar kilo zout nemen. Dat geldt helemaal als het om informatie over inlichtingen of militaire zaken gaat, of wanneer het veroordelingen en bekentenissen in landen als Iran ( of Egypte, Saoedie-Arabie, etc. ) betreft. Bij de Telegraaf hebben ze blijkbaar nooit van psychologische oorlogvoering gehoord en geloven ze zo te zien de Iraanse autoriteiten ( en rechtsgang ) blindelings. Hoe anders kun je verklaren dat de krant zonder enige terughoudendheid vermeldt dat Ali Ashtari vorige week zou zijn geexecuteerd "omdat de man informatie over het atoomprogramma aan de Mossad doorgaf"? Zou hier geen "zou", "naar verluidt", "volgens de autoriteiten" of een andere vorm van gereserveerdheid gepast zijn? Ach ja, je moet niet alles geloven wat er in de Telegraaf staat. PS: Vorige week werd in diverse media bericht dat een Iraanse blogger gearresteerd zou zijn omdat hij voor Israel gespioneerd zou hebben. Ik heb zelf uit diverse bronnen vernomen dat hij juist een Iraanse agent of provocateur zou zijn. Hij is in Israel op bezoek geweest. Wat is nou de waarheid? In de schaduwwereld van Johnny English & co. is niets wat het lijkt.

Kafka in Palestine

Can anybody explain the absurdity of this to me? " State, Yesha Council agree on new location for illegal outpost of Migron. " No wonder that both Hamas and Jewish fanatics-terrorists keep thumbing their noses at Israel. Why would they take us, our government and our security forces seriously?

Canto Ostinato

Right now I am reading and writing about the Jews in Belgium, the Netherlands and France immediately after the Holocaust, and listening to this composition, performed by Polo de Haas and Kees Wieringa. I came to appreciate this music - which drove me crazy when I heard it for the first time, about ten years ago - by listening to several versions that I found on YouTube, among which the one that I posted here. The beautiful CD I received today in a packet sent by my brother and sister-in-law. It was a belated ( or rather extra: I understood that the wonderful dinner that I had with the two of them in Amsterdam about two months ago was my birthday gift, two months after my birthday ) birthday present, sent together with (birthday) presents for our two sons and our daughter ( 4 boxes of Playmobil and a book by Eric Carle ). Thank you very much, EJ and N.

OV

"Ik hou van het openbaar vervoer, maar mijn liefde wordt, geloof ik, niet beantwoord." ( S. Carmiggelt, Uitzicht op een huis, in Brood voor de vogeltjes ( Amsterdam: De Arbeiderspers, 1974 ), p. 109 ).

De PvdA, Vogelaar, en het integratiedebat

Een uitstekend verwoorde mening van Nausicaa Marbe, met wie ik het vaak heel erg eens ben.

Go, go, Barack!

One of the reasons why I wanted Barack Obama to win the US Presidential elections was that with a Democratic President being the leader of the free world, many of those who have claimed for eight years that they are anti-Bush, not anti-America, will finally show us their true faeces ( again ). Reading the names that have been mentioned, I would say that Mr Obama is putting together a very interesting and capable team. I wish that team a lot of wisdom and success.

Ik irriteer me weer eens...

De meeste Nederlanders die ik ken kunnen meer dan behoorlijk uit de voeten met Engels, en veel van hen beheersen ook Duits en/of Frans op een meer dan redelijk niveau. Een groot deel van de Nederlanders die voor langere tijd of voorgoed naar Israel verhuizen beheerst het Hebreeuws beter dan veel andere nieuwe immigranten. Helaas is het met de kennis van het Nederlands onder Nederlanders een stuk beroerder gesteld. Zou het niet zinvol zijn om Nederlandse kinderen eerst eens hun moedertaal goed bij te brengen, en hen pas op de middelbare school, naast Nederlands, Engels, Frans, Duits, en zo mogelijk ook Latijn, Grieks, Spaans ( en, waar nodig, Fries ) te laten leren? Kennis van je moerstaal ( en een minimale kennis van vaderlandse geschiedenis ) is de beste basis voor het leren van vreemde talen ( en culturen ). Dat is voor zover ik weet ook een belangrijk ( en juist ) motief voor het leren van Arabisch en Turks aan kinderen van allochtone ouders. Ik ben pas op mijn 12e, in de brugklas, begonnen met Engelse les, en toch is mijn Engels - alhoewel verre van perfect - stukken beter dan dat van de meeste van mijn Israelische vrienden, kennissen, en familieleden, terwijl zij allemaal ook al op de lagere school Engels leerden. Om over hun kennis van andere vreemde talen maar niet te spreken. Er kan waarschijnlijk genoeg verbeterd worden in het vreemde-talenonderwijs in Nederland, maar het lijkt mij verstandig om dat onderwijs op de middelbare school te laten beginnen, en de kinderen op de basisschool niet meer maar ook niet minder dan een stevige basis - jawel: vandaar het woord basisschool - voor hun latere leercarriere te geven. Engels hoort daar volgens mij niet bij.

Hiep hiep hoera!

Zalig is het land waar mensen als Emile Ratelband, Rick Brandsteder, Gerard Joling, en Gordon er steeds weer in slagen om de krantekoppen te halen met de meest onbenullige non-nieuwtjes. PS: Mocht je je afvragen hoe ik wist dat Emile en Moon weer bij elkaar zijn: een posting die ik ooit aan de man wijdde ( met een titel die ik wel geinig vind, al zeg ik het zelf ) heeft meer Telegraaflezers naar mijn weblog geleid dan menig ander Telegraafartikel waarnaar ik gelinkt heb. Vandaag zag ik dat dat bewuste artikel na lange tijd weer bezoekers langsbracht, en toen ik er op klikte las ik dat de familie Ratelband weer iets nieuwswaardigs te melden had.

Zoek de vaut

Zojuist kreeg ik van de Wereldomroep een verzoek gemaild om mee te doen aan "een onderzoek naar heimwee en nostalgie: viert u nog Nederlandse feestdagen en wat doet u als u Nederland mist?". Ik ben ook de beroerdste niet, dus vul ik de enquete in. Tot mijn stomme verbazing kwam ik tegen het einde van de vragenlijst de volgende vraag tegen. Ik ben geen xenofoob, en ik weet dat ik al lang niet meer in Nederland woon, maar zeg nou zelf, wat hoort toch echt niet in het antwoordenrijtje thuis ( d.w.z. wat is bij mijn beste weten ondanks alles nog steeds geen Hollandse traditie of feestdag )? Ik mis trouwens geen enkele feestdag echt ( ik ben geen feestdagfan ), het enige waar ik echt wel eens naar verlang dat zijn de lekkernijen rond Sinterklaas, kerst, en pasen, maar die komen niet in het rijtje voor. Mijn band met Nederland bestaat in principe uit drie dingen: taal, eten, en mijn naaste familie ( en een heel enkele goede vriend(in) ).

Welke van onderstaande tradities MIST U HET MEEST? Pakjesavond (Sinterklaas) Kerstboom optuigen Vrijmarkt bezoeken op koninginnedag Oliebollen eten tijdens Oud en Nieuw Eieren verven met Pasen Carnaval Beschuit met muisjes eten na een geboorte Kaarsjes uitblazen op verjaardagen Sint Maarten met lampionnen op 11 november Haring Happen Luilak met Pinksteren Herdenking op 4 en vieren 5 mei Suikerfeest aan het einde van Ramadan

The Change We Need

Het volgende artikel staat als het goed is vandaag in het Friesch Dagblad.

The Change We Need

In de verjaardagswens voor Israël die hij in mijn boek uitsprak verwerkte vice-premier André Rouvoet de uitdrukking Never a dull moment ( Nooit een saai moment ). Zijn wens was eigenlijk het omgekeerde van de zogenaamd Chinese vloekwens “Moge je in interessante tijden leven”. Palestijnen en Israëliërs beleven weliswaar al decennia lang reuze interessante tijden, maar toch verandert er hier al jarenlang nauwelijks wat. Aan alledrie de belangrijkste kanten van het Palestijns-Israëlische conflict zijn de leiders als het ware verlamd. Hamas en Fatah, de partij van PA president Abbas, zijn verwikkeld in een de facto burgeroorlog. Mahmoed Abbas is voor zijn politieke en fysieke overleving afhankelijk van Israël, dat nooit echt veel gedaan heeft om zijn positie te versterken. Hamas verkeert in een benarde positie. Enerzijds ontleent de organisatie haar bestaansrecht aan een compromisloze strijd tegen de Joodse staat, anderzijds moet ze – om een ‘aantrekkelijk’ politiek alternatief voor Fatah en andere partijen te bieden – de levensomstandigheden voor de bevolking van Gaza zien te verbeteren. Die twee grondbeginselen sluiten elkaar uit: Gaza kan economisch niet overleven zolang het volkomen geïsoleerd is van Israël ( en van de Westoever ), maar tegelijkertijd moet Hamas geweld richting Israël blijven toestaan of aanmoedigen, wederom om een ‘aantrekkelijk’ en ‘geloofwaardig’ alternatief voor Fatah en andere partijen te bieden. De Israëlische regering zit met een soorgelijk dilemma in haar maag. Aan de ene kant kan Israël zich het niet veroorloven om onderhandelingen te voeren of samen te werken met een mini-staat waarvan de leiders de staat Israël weigeren te erkennen; moet Israël wel reageren wanneer die mini-staat bijna dagelijks raketten en mortieren ( sinds 2001 gemiddeld meer dan één raket en één mortier per dag ) richting Israëlische burgers afvuurt; en weet de regering in Jeruzalem dat afspraken met Hamas hoogstwaarschijnlijk slechts tijdelijk geldig zullen zijn. Aan de andere kant beseft Israël heel goed dat Hamas een onvermijdelijk deel van de Palestijns-Israëlische realiteit is, dat de blokkade van Gaza Hamas eerder versterkt dan verzwakt, en dat vooruitgang in onderhandelingen met de Palestijnse Autoriteit weinig voorstelt zolang Israël en Gaza en Fatah en Hamas geen modus vivendi – die term is hier letterlijk bedoeld – kunnen vinden. Daar komt nog het moeras van de nederzettingen bij. Nadat de eenzijdige terugtrekking uit Gaza tot een onleefbare situatie voor de burgers aan beide kanten van de grens heeft geleid zijn verdere eenzijdige terugtrekkingen op de Westoever vrijwel uitgesloten. Een ‘onderhandelde’ ontruiming van nederzettingen zal niet zo gauw worden uitgevoerd zolang de dreiging bestaat dat Hamas ook de macht op de Westoever zal overnemen. De Israëlische regering – en ieder oppositielid dat zijn verstand gebruikt – weet echter ook heel goed dat het nederzettingenbeleid funest is voor Israël en een keer teruggedraaid zal moeten worden. Dat een deel van de kolonistenbeweging steeds extremer en gewelddadiger wordt – tegen Palestijnen maar ook tegen Israëlische soldaten – bevestigt die overtuiging alleen maar. De nieuwste geweldsgolf in en rond Gaza lijkt vooral de rechtse en ultra-nationalistische Israëlische politieke partijen in de kaart te spelen. Het is niet voor het eerst dat schijnbaar zorgvuldig getimed politiek geweld Israëlische verkiezingen beïnvloedt. De overwinningen van Binyamin Netanyahu op Shimon Peres en van Ariel Sharon op Ehud Barak waren deels ‘te danken’ aan Palestijnse terreuraanslagen ( en aan de moord op Rabin ). Eerder deze week zeiden Palestijnse bronnen dat Hamas liever Bibi dan Livni premier ziet worden, omdat de kans op een einde aan ( wat er over is van ) het diplomatieke proces onder een Likud-regering groter is dan met Kadima. Ik weet niet zeker of dat waar is, maar het klinkt niet onlogisch. De meeste Israëliërs zijn het erover eens dat er hier snel veel moet veranderen. Wel heeft iedereen verschillende veranderingen op het oog. De status quo doet in ieder geval beide volken de das om. Misschien kan de nieuwe Amerikaanse president, die precies 13 jaar na de moord op Yitzhak Rabin werd gekozen, het tij in de juiste richting keren. Lisa Goldman – een bevriende Canadees-Israëlische journaliste, die het weblog On the Face beheert – maakte duidelijk dat het beeld dat heel Israël pro-McCain was en is wel eens volkomen overtrokken of onjuist zou kunnen zijn. Ze verwees op haar blog naar de enthousiaste en hoopvolle koppen in de meeste Israëlische media meteen na Obama's historische verkiezingsoverwinning. Volgens haar vertegenwoordigt Barack Obama “een hoopvolle visie waar wij naar eigen zeggen te cynisch voor zijn maar toch naar verlangen”. Beter zou ik het niet kunnen zeggen.

Zullen we wedden?

Waarom heb ik het donkerbruine vermoeden dat aan het einde van deze dag volgens de meeste commentaren bij dit artikel per saldo de Joden weer de boosdoeners ( tijdens WOII, in het Midden Oosten, in de wereld en de geschiedenis als geheel ) zullen zijn? En dat volgens de meeste lezers van de Telegraaf die de moeite nemen om een commentaar achter te laten die oorlog nou maar eens vergeten moet worden, dat de Joden maar eens moeten ophouden met die oude koeien? Vergeven en vergeten, Joden zijn zelf ook niet van die lieverdjes, hoe zit het met compensatie voor die arme Palestijnen, en nog meer van dat soort verlichte en verlichtende ideeen, ik durf er bijna om te wedden dat we van elk van deze gemeenplaatsen minstens een voorbeeld voorbij zullen zien komen vandaag.

The counter-productive blame game

If you have read my blog during the last few years you know that I do believe that George W. Bush is one of the worst friends that Israel ever had, that a real friend would not have done nothing substantial for more than six years and that I am absolutely in favor of strong American involvement in whatever is left of any peace process. Such involvement should definitely include pressure on Israel to make concessions . Still, this kind of one-sided mea/tea culpa - which seems to be the trademark of certain progressive Jews and/or Israelis, is quite useless, since it ignores three (or four) of the main parties involved in the conflict: the Palestinians ( or: Hamas and the rest of the Palestinians ), the Arab world, and last but not least Iran. Only a comprehensive approach, with comprehensive pressure and attention, will allow Washington ( and Brussels ) to yield any positive and longlasting results.

Clannad - Planxty Browne

Crann Ull is one of the five Clannad albums that are in my CD player right now. This is one of my favorite Clannad songs. I prefer their first, traditional, albums, though I appreciate much of their later work as well. Apart from the many compilation albums that they brought out, only four of their albums ( Fuaim, The Angel and the Soldier Boy, Atlantic Realm, and their latest live album ( Clannad - Live in Concert ) are missing in my collection.

Daar gaan we weer

Ik weet niet of je dat soort beelden in Nederland ook ziet, ook al is het Hamas zelf ( en niet de oh zo goed geoliede ( LOL ) Israelische/Joodse propagandamachine ) die de beelden uitzond, maar ik heb op de televisie verschillende recente lanceringen van raketten richting Israel gezien, en dat gebeurt steevast vanuit dichtbevolkte wijken - Gaza is een van de dichtbevolkste gebieden ter wereld, al is er nog genoeg ruimte om terreurbases en -trainingskampen te bouwen - en richting burgerdoelen in Israel. Dat veel raketten open terrein raken in Israel is niet aan de goede bedoelingen van de terroristen te danken, en ook niet aan hun gebrekkige kennis. Misschien, ik weet het niet, wel aan de blokkade van Israel, al wordt werkelijk van alles, tot schapen en brommers, vanuit Egypte Gaza binnen gesmokkeld. Je zou denken dat die tunnels vooral voor het vervoer van eten, medicijnen, en brandstof worden gebruikt, maar een groot deel van de smokkelwaar bestaat uit ( nog meer ) wapentuig. Ieder zijn prioriteiten, zou je zeggen. Maar goed, de Telegraaf noemt vier terroristen - waarvan zelfs de Palestijnen al toe geven dat ze bezig waren met het afvuren van raketten richting Israel - doodleuk, zonder blikken of blozen, militairen. Dat is al weer iets anders dan militanten, activisten, vrijheidsstrijders. En natuurlijk, ik schreef het al eerder, ligt de schuld volgens de Telegraaf voor het 'breken' van het bestand ( bestand? ) bij Israel. Terwijl er boven het artikel zelf iets 'neutraler' Israël: Bestand met Hamas verbrijzeld staat meldt de korte link in de linkermarge van de website heel simpel Israel beeindigt bestand met Hamas. Plaatje erbij van twee huilende mannen die elkaar omarmen met het onderschrift Palestijnse mannen rouwen in een mortuarium in Gaza-Stad om een familielid, die gedood is tijdens een Israëlische luchtaanval, en klaar is kees. Ik heb grote twijfels over Israels doodzwijgen van Hamas en de blokkade van Gaza, maar je moet wel blind zijn om geen enkel verband te zien tussen die blokkade en het bewuste Verelendungsbeleid van Hamas ( en de komende Israelische verkiezingen, altijd een leuke aanleiding voor Palestijnse extremisten om hun Israelische tegenhangers een electoraal duwtje in de rug te geven, het is blijkbaar niet alleen mijn paranoide cynisme dat tot die conclusie komt ), en je moet wel een bloedhekel aan Israel en/of Joden hebben om niet te willen snappen dat Israel zijn burgers niet ongestraft als schietschijf kan laten gebruiken. Het zou leuk en iets meer overtuigend zijn als de roep om terughoudendheid, de uitingen van afschuw en voordelingen van Amnesty, Oxfam, de EU, de VN etc. etc. nou eens net zo hard richting Gaza klonken als richting Jeruzalem. Om een idee te krijgen van de situatie waarin de burgers aan de Israelische kant van de grens met Gaza al acht jaar leven klik hier. Voor een overzicht van de dodelijke slachtoffers aan Israelische kant van de Gazaanse raketten en mortieren tot de zomer van 2006 klik hier. Sindsdien zijn er nog zes Israelische burgers gedood door raket- of mortieraanvallen. Peanuts, zal een ieder die de Palestijnen een warm hart toedraagt waarschijnlijk zeggen. Ruim zevenduizend raketten en mortieren zijn er sinds midden 2001 vanuit Gaza afgeschoten. Dat is een gemiddelde van een raket en een mortier per dag! Ik ben maar in zeer beperkte mate een ervaringsdeskundige, maar ik kan je vertellen dat een paar raketten achter elkaar een normaal (gezins)leven al vrijwel onmogelijk maken. En begin nou niet over de kip en het ei: kijk eens naar de grote aantallen bommen en granaten die afgevuurd zijn na Israels terugtrekking uit de Gazastrook en, een jaar later, de bloedige machtsovername door Hamas. Na de zomer van 2005 hadden de Palestijnen geen enkel geloofwaardig excuus meer om het leven van hun Israelische buren te verzieken, of het moet zijn dat ze niet van plan zijn om op wat voor manier dan ook een twee/drie-statenoplossing een kans te geven. Ik ben geen fan van Israels politiek, vooral omdat ik geloof dat zo'n politiek niet echt bestaat, maar het is Hamas die er doelbewust voor gekozen heeft om de huidige situatie te scheppen. Ook - en vooral - de Palestijnen betalen daar een hoge prijs voor, maar hun lot is de verantwoordelijkheid van hun leiders, net zoals dat van de Israelische burgers de verantwoordelijkheid van de regering in Jeruzalem is. En ach ja, de commentaren van de Telegraaf-lezers liegen er weer niet om. Hoe kan het ook anders, als zo'n 'krant' je belangrijkste informatiebron is? Zo, nu heb ik me wel weer genoeg geergerd voor de komende weken, ik ga weer verder met mijn werk.

When Britain really ruled...

After listening to a Gilbert & Sullivan CD-box last week I have been humming this melody for several days.

Telegraftak

Momenteel zit ik middenin de jaren 1944-49, ik lees en verwerk Franse kranteartikelen en rapporten die in de jaren na de bevrijding werden geschreven, naast studies en artikelen over die periode in Frankrijk, Nederland en Belgie. Wie denkt dat er bij het langzaamaan bekend worden van wat er met de Joden gebeurd was veel begrip of medelijden was voor hen die uit de kampen of de onderduik terugkeerden vergist zich. Alhoewel veel van de taal die in ( het commentaar op ) dit Telegraafartikel staat in die tijd niet misstaan zou hebben, denk ik niet dat de redacteuren van die krant zulke dingen destijds hadden durven publiceren. De eerlijkheid gebiedt overigens te zeggen dat een enkeling ook al dan niet felle kritiek levert op het hoge AS-gehalte van de commentaren.

Ook ik erger me soms aan het gedrag van Joodse organisaties of individuen die buiten hun vaderland actief zijn zonder ook maar enige rekening te houden met lokale omstandigheden, gevoeligheden etc. Met name Amerikaanse Joden ( maar ook Israeliers ) gedragen zich in zulke gevallen al gauw als een olifant in een porceleinkast. Zulk gedrag mag echter geen aanleiding of excuus zijn voor onversneden antisemitisme. Dat de krant het bewuste stuk openstelde voor commentaar en voor een aggressieve kop ( Joodse lobby VS zet zinnen op Leids weeshuis ) koos lijkt me geen toeval, ze weten daar precies welke onderwerpen de haat bij hun lezers naar boven brengt en hoe ze die haat nog een beetje kunnen aanwakkeren. En haat verkoopt nu eenmaal. Dat journalistieke integriteit vreemd is aan de mensen van de Telegraaf blijkt ook maar weer eens in een artikel over de toestand in Gaza. Daarin staat de volgende beauty: "In de Gazastrook is door de blokkade van de Joodse staat gebrek aan voedsel, brandstof en medicijnen." Hoe duidelijker kun je de ellende van al die arme Gazanen bij die rotjoden leggen? Dat de Israeliers die aan de Israelische kant van de grens met Gaza wonen na een relatief rustige ( maar nog steeds onzekere: af en toe vielen er nog steeds raketten ) periode weer continu in de buurt van de schuilkelders moeten blijven ( een situatie die mijn gezin en mij na iets meer dan een week deed vluchten in 2006, maar waarin de mensen in Sderot en de stadjes en kibboetsen rond Gaza al acht jaar leven! ) is een feit dat die foute rotkrant niet vermeldt ( en een feit waar Oxfam - met Nederlands belastinggeld betaald -, Amnesty, de EU en de VN zich niet druk om maken ). Anyway, hier zijn een paar juweeltjes uit de commentaren op het artikel over "De Joodse lobby vs de gemeente Leiden" ( Je ziet, ze hadden een nog veel valsere kop kunnen bedenken ):

• hebben de moslims MISSCHIEN toch gelijk over de americanen?dat het hele zooitje geleid word door een joodse kliek?
• In Nederland staan genoeg herdenkingstekens die ons aan de deportatie doet denken. Misschien een idee om ergens een gedenkteken op te richten voor de misdaden die de Joodse terreurstaat begaat.
• Misschien moet de Joodse gemeenschap maar eens gaan deelnemen aan de maatschappij als MENS, i.p.v. als als lid van die gemeenschap
• Met Obama is ook de grootste joodse kliek in de Amerikaanse regering terecht gekomen. Allemaal zweren ze trouw aan de AIPAC en het belang van Israel boven het belang van alle andere landen op de wereld.
• Zijn Joden nog steeds zielig? Dacht het niet, als ik zo naar hun daden van de afgelopen halve eeuw kijk.
• HUN zijn de veroorzakers van de meeste elende in de wereld.
• Leiden in last, dankzij het lobbywerk van de Joodse, ja weer, die Joodse gemeenschap. Men wil kennelijk koste wat kost de gebeurtenissen tijdens de tweede wereldoorlog in leven houden. Niets gaat hen daarbij te ver.
• Joodse arrogantie ten top !!! GatverdammeEn dan vragen de meeste joden zich af waarom ze nooit geliefd zijn. Al jaaaaarenlang worden deze arrogante kwallen op een voetstuk gezet door ons westerlingen terwijl ze zichzelf zien als ubermensch en denken dat ze boven alles en iedereen staan. Veroorzakers van oorlogen en conflicten door de eeuwen heen. het wordt hoog tijd dat we de banden gaan breken met deze relics uit de oude tijd
• Hou is op met dat gedoe, de oorlog is meer dan 60 jaar voorbij, ja het is heel erg wat er gebeurd is. Maar nu eens stoppen in alles wat ooit met joodse gedeporteerde mensen te maken had tot oorlogmonument te bombarderen. Ze doen net of de Joden het enige slachtoffer van de oorlog zijn. De meeste die de oorlog hebben meegemaakt zijn dood. Laat het rusten, stop met slachtoffer spelen.
• Walgelijk geloof dat Jodendom.En een Walgelijk terreur staat Israel.En ja de Joodse Lobby is machtig
• Het lijkt wel die rabbijn van de CIDI, die vond dat onze ouders schuldig waren aan de holocaust.Laat hij eerst maar eens kijken naar de holocaust van de Joden tegen de Palestijnen
• Langzaam aan ga toch denken dat de denkwijze van de Duitse leiders van die tijd zo verkeerd niet was
• Deze man probeert op oneigenlijke wijze zijn zin te krijgen. Geloof me : de orthodoxe jood is geen pretje om zaken mee te doen. Ze gaan over lijken zoals ze altijd hebben gedaan. P.S. ben zelf joods.
• Amerika wordt geleid door invloedrijke Joden en hun invloed is zeer groot te noemen. Ook in het wereldwijde bankwezen hebben de Joden het voor het zeggen.
• Tjonges, waarmee moeien die joden zich?En alweer wordt er aan het geweten van de mensen geapelleerd, alsof joden de enige slachtoffers van WO II waren.
• Wie heeft wie opgeoffert? De Joodse hogeraad heeft net zoveel, zo mogelijk meer, bloed aan de handen. De Joods/Amerikaanse lobby had 70 jaar geleden in actie moeten komen.Echter zoals zo vaak, de slachtofferrol past het Joodse volk als een handschoen, al duizenden jaren lang.
• Mijn hele familie in het verzet en hebben Joden ondergedoken gehad in WW II. Ik woon nu 23 jaar in Amerika en als je de Joden hier in aktie ziet moet ik zeggen dat ik dat het op ze'n zachtst gezegd heel eng en heel powerfull is. Hitler zag het goed, zijn akties gingen te ver maar hij had gelijk. Er schijnen alleen Joden geleden te hebben in de oorlog, niemand telt verder mee.
• De Jood Feliks Djerzinsk en Sjoelgenoten moordde miljoenen Chr. Russen uit Maar daar mag niet over gesproken worden
• Ach, het waren, zijn en blijven de financiers van veel onrecht en oorlogen in de wereld.
• Gruwelijk wat er met de Joden is gebeurd, dat mag nooit meer, maar ik vraag me af of al deze reacties anti semitisch bedoeld zijn. Er zijn trouwens vele volken die lijden. Maar wij hoeven onze ogen niet te sluiten voor de minder prettige eigenschappen van bepaalde delen van de Joodse bevolking.

PS: Het 'grappige' is dat de bovenstaande citaten er tien minuten geleden allemaal nog stonden, terwijl de volgende citaten verwijderd waren "Omdat ze in strijd zijn met de huisregels":

• Dit soort fundamentalisten zijn geen haar beter als de nazi's die destijds miljoenen joden hebben vermoord. Smerige zionist!
• Weer een joodse propaganda fabriek erbij?Joden van Amerika geef al die bezette (gestolen ingepikte) gebieden terug,daarna mogen jullie je nog eens tonen en zaken in ons land afdwingen! Nederland is geen Libanon waar jullie altijd de baas moeten spelen.Dit is Nederland.
• Amerikaanse Joden hebben buitensporig veel invloed, in de wereldpolitiek,op banktechnische zaken,schilderijen teruggappen en nu dit weerze hebben hier gewoon niets mee te maken(PS ik houd van Israel ondanks alle tekortkomingen en getreiter naar Palestijnen)
• Nederland is een land van Christenen, andere gelovigen moeten allemaal hun associale bek houden of oprotten.
• Quote: " Bollts medestanders veroordelen zelfs heel Nederland. "Ik ben geschokt dat dit land opnieuw de Joodse gemeenschap opoffert", aldus 'supporter' Benjamin Goldberg." Die radicale Joden zijn een veel groter probleem dan de radicale moslims. Zij zijn met de bezetting van Palestina en hun geweeklaag de oorzaak van bijna alle onrust in de wereld. Zonder hen geen aanslagen op de Twin Towers, aanval in Irak en kredietcrisis.

Oops

When I saw the previous posting - with the heading 1938-2008 and the picture of a very young Arik Einstein - it somehow looked like an in memorial for that greatest of Israeli singers. I wish Mr Einstein ( who was born almost two months after Kristallnacht ) many, many more years in happiness and health with his loved ones, and hope he will release more beautiful songs and albums.

1938 - 2008

Today, seventy years after the Kristallnacht, our daughter will sing - with her school's choir - at the residence of the president of Israel, Shimon Peres, during the official ceremony in remembrance of Yitzhak Rabin's murder, thirteen years ago. Her grandfather, who seventy years ago was an almost six months old baby in Czernowitz ( where he and his parents survived the Holocaust ), will accompany her. One of the songs that the choir will sing is "Crying for you". The song was originally written by Aviv Geffen for Arik Einstein ( whose version I posted here ). Aviv Geffen performed the song at the peace demonstration on November 4th 1995, just minutes before Yitzhak Rabin z"l was murdered. The song has been sung at almost every ceremony in honor of Rabin ever since, I believe. PS: Last night I saw the Rabin memorial demonstration in Tel Aviv on television. Tzippi Livni gave an(other: she also spoke at the memorial a few years ago) impressive and convincing speech, but there was also an embarrassing performance by an American union man and Obama-campaigner, James Hoffa, who happened to be in Israel. Even though I was only watching the television screen I did not know where to look when he said that Yitzhak Rabin would have been happy to see Mr Obama elected, and when he tried to get the crowd shouting "Yes we can" together with him. He seems to be a nice guy and he might be a very good friend of Israel, but I have no idea why and how he ended up being one of the speakers last night.

Yisrael Hasson

I was pleasantly surprised to read that MK Yisrael Hasson, former deputy chief of the Shabak, will leave Avigdor Lieberman's Yisrael Beitenu and join Kadima. Mr Hasson is a highly talented man, one of the best and most industrious members of the 17th Knesset, who is a public servant with a lot of expertise in Arab affairs, not a typical politician, and who never belonged in an extreme rightwing party. The Likud's reaction ( 'He was always a leftist' ) made me laugh out loud. That party is doing everything possible to attract fanatical rightwing voters, and to scare away centrist Israelis. Kadima ( which I still do not consider to be a real party, even though I very much appreciate its chairwoman ) has been given a real asset, let's hope Mr Hasson will have the chance to perform as well in the next Knesset as he has been performing in the current one.

Let's hope he can

This cartoon, by Joep Bertrams, says it all. By the way, Ron Ben-Yishai must have read the articles ( for a Dutch newspaper) that I wrote last month and in June ( click here - here is an English version - and here ) ;-)

Finally

Taking leave

Two recent and relevant cartoons by Tom Janssen.

I tend to agree with what Yossi Sarid wrote last week in Ha'Aretz: "Only one state is still interested in McCain's services - Israel. Only Israel insists on continuing to live in a bubble. It is wrong, as usual. Bush was bad for the world and especially for us. America's ongoing wallowing in Iraq and its loss of deterrence power are bad for Israel, which isn't pulling out of anywhere. Israel is staying here, in the Middle East. Bush has forgotten us and the Palestinians. He refused to advance the talks with Syria and ignored - like us - the pan-Arab peace initiative lying on the table since 2002. McCain will be another such friend, whose friendship ensures calamity. Nobody can say what kind of president Obama will be, but at least he has the benefit of the doubt. McCain, on the other hand, does not bring new hope. Not even dubious hope. American Jews, Brooklyn Old Testament Evangelists, don't worry about us. Do us all a favor over there, don't vote for McCain. Let us deal with our critics in the Obama administration by ourselves. " Tomorrow we will know which faulty friend or enigmatic ally Israel will find in the White House from next January onwards. One thing is almost for sure: we can very well do without another eight years of friendship a la George W. Bush's.

Murders Remembered

Theo van Gogh ( The Hague, 1957 - Amsterdam 2004 )

Yitzhak Rabin ( Jerusalem, 1922 - Tel Aviv, 1995 )

Yesterday it was four years ago that Theo van Gogh was murdered by a Muslim fanatic. Tomorrow will be the thirteenth anniversary of the murder, by a Jewish fanatic, of Yitzhak Rabin. In both cases I remember exactly where I was when I heard about the murders. On the evening of November 4th 1995 I was in Ganey Tikvah, near Tel Aviv, with my wife's aunt and uncle. On the morning of November 2nd 2004, the second birthday of our son, I was working at home.