Saturday, January 03, 2009

De kip en het ei II

Een ingekorte versie van het volgende opinieartikel - dat gebaseerd was op onderstaande posting die ik eergisteren schreef, meteen daarna verwijderde om er dit artikel van te maken, en nu weer geplaatst heb - staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad. Zie mijn posting van gisteravond.
De kip en het ei
Het is moeilijk om genuanceerd te blijven wanneer je indirect bij een oorlog betrokken bent. Net als tijdens de Libanonoorlog, toen mijn zwangere vrouw en ik uiteindelijk gedwongen werden om met onze twee kinderen naar Nederland te vluchten, vind ik het ook nu moeilijker dan gebruikelijk om begrip te hebben voor 'de andere kant' en om op een gebalanceerde manier naar de situatie in en rond Gaza te kijken. Wie mijn artikelen van de laatste zes jaar een beetje gevolgd heeft weet dat ik, wat betreft 'het' conflict, mijn kritiek normaal gesproken niet alleen maar richt op de Palestijnen en op hun zogenaamde vrienden en supporters in de regio en daarbuiten. Veel van mijn kritiek is vaak juist gericht op de Israelische regering, en dan vooral op haar beleid met betrekking tot de nederzettingen en de Palestijnen. Momenteel is de situatie verre van normaal. Het is hier oorlog, klaar uit. Aan beide kanten van de grens van Gaza hebben vooral gewone burgers te lijden van het geweld. Ook onze beveiligde kamer is weer klaar, als het moet kunnen we er met ons vijven – twee maanden na de Libanon-oorlog is ons derde kind geboren – slapen en verblijven. De kans dat Hezbollah ervoor kiest om Israel aan te vallen is niet groot, maar je weet maar nooit. Af en toe blaas ik tussen de bedrijven door wat stoom af op mijn weblog. Wat ik de laatste week op dat blog geschreven heb is een stuk emotioneler dan mijn reguliere schrijfsels. Sowieso zul je nooit iemand tegenkomen die echt objectief is waar het gaat om Israel en de Palestijnen. Maar dat betekent niet dat je moet gaan liegen. Vandaar dit stuk. De aanleiding voor dit artikel was dat ik van iemand hoorde dat de medewerkers van een gezaghebbende nieuwsbron, voor Nederlanders en buitenlanders, niet meer mogen zeggen of schrijven dat de Israelische oorlog tegen Hamas een reactie op het schenden, door Hamas, van de tijdelijke wapenstilstand is. Die medewerkers werd verteld dat Israel dat bestand al in November geschonden zou hebben. Daarop reageerde Hamas met raketten. Voor november was het immers maandenlang rustig geweest. Dit is een pure leugen. De meest betrouwbare cijfermatige gegevens over de (raket)beschietingen en over slachtoffers vind je op de sites van Betselem en het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken. Toegegeven, het zijn allebei Israelische organisaties, maar ze houden de statistieken zorgvuldig bij en zijn qua gegevens betrouwbaarder dan welke (pro-)Palestijnse bron dan ook. Betselem is allesbehalve pro-Israel, dus je kunt er van op aan dat ze geen dingen verzwijgen die ten nadele van Israel zijn. Op de site van het Israelische ministerie van BuZa kun je zien dat vanaf 20 juni 2008, toen het bestand van kracht werd, continu raketten en mortiergranaten afgeschoten werden, en dat er regelmatig door (scherp)schutters vanuit Gaza op Israelische boeren geschoten werd. Op de site van Betselem valt te zien dat vanaf juni tot november slechts één Gazaan door Israel gedood werd, een ongewapende man die Israel binnen wilde glippen. Dat hij werd gedood is triest maar het had niets met de wapenstilstand te maken, en alles met grensbewaking. Alle Israelische 'schendingen' in november en december waren een antwoord op Palestijnse aanvallen, en de Palestijnse doden die er bij vielen waren allemaal direct betrokken bij die aanvallen, Betselem geeft dat toe. Met andere woorden: niet Israel heeft het bestand als eerste geschonden, maar Hamas. En na zes maanden van die schendingen had en heeft Israel het volste recht om Hamas daarop aan te spreken en te proberen die aanvallen te stoppen. Nog een leugen is dat Israel Gaza zou uithongeren. Voedsel, medicijnen, brandstof en andere elementaire levensbehoeften zijn vanaf het begin van de blokkade altijd wel doorgelaten. Die blokkade begon na de bloedige machtsovername in Gaza door Hamas in de zomer van 2007, waarna het aantal raket- en andere terreuraanvallen nog verder steeg dan na Israels terugtrekking uit Gaza in de zomer van 2005 het geval was. De transporten werden meer dan eens misbruikt om te proberen inhumanitaire goederen ( uniformen en wapens ) naar binnen te brengen. Ook nu worden bijna dagelijks nog transporten van hulporganisaties doorgelaten, en terecht natuurlijk. De tekorten die er waren - en die waren er, ook Israel ontkent dat niet - werden aangevuld via vele tientallen, zo niet honderden smokkeltunnels tussen Egypte en Gaza. Dat een belangrijk deel van de tunnels, de mankracht en het geld die bij het smokkelen een rol speelden voor wapensmokkel werd gebruikt kun je Israel niet aanrekenen. Tenzij je natuurlijk bij voorbaat een bloedhekel aan Israel hebt en niet echt in het lot van de Palestijnen geinteresseerd bent. De oorlog zorgt aan beide kanten voor veel verdriet en ellende. Er wordt gezegd dat de waarheid het eerste slachtoffer van elke oorlog is. Professionele journalisten hebben echter geen excuus om makkelijk verifieerbare leugens te verkondigen. Van zulke leugens wordt niemand wijzer, zeker niet de burgerslachtoffers. Of dat nu Israeliers of Palestijnen zijn.

No comments: