Saturday, November 28, 2009

Met zulke vrienden...

Wie mijn schrijfsels leest weet dat ik veel, vaak heel veel kritiek heb op Israel. De laatste jaren ben ik alleen nog maar kritischer, en in veel gevallen cynischer, geworden dan ooit tevoren. Gedurende het afgelopen jaar heeft een zekere apathie regelmatig van plaats geruild met boosheid, frustratie en bezorgdheid: je loopt de kans hopeloos dan wel krankzinnig te worden als je alle idioterie, incompetentie, corruptie, absurde haat, nijd, en andere ellende die zich hier in Israel en zijn naaste en wijdere omgeving afspeelt serieus en ter harte neemt. Ik heb het, geloof ik, al eens eerder geschreven: als een volk de leiders ( en pleitbezorgers ) krijgt die het verdient, vraag ik me af wat de 'gewone' Israeliers, Palestijnen, Iraniers etc. op hun geweten hebben.
Met alle kritiek die ik op Israel heb, en ondanks het feit dat steun voor Israel de laatste jaren soms uit wel zeer dubieuze hoeken komt ( zoals bijvoorbeeld uit Rome, van Silvio Berlusconi ), denk ik dat Israel zich met veel vrienden nog wel degelijk gelukkig kan prijzen, al zal ik hier behalve (Obama's) Amerika geen namen noemen. Daarentegen kun je, waar het vrienden betreft, met de Palestijnen alleen maar medelijden hebben. Wie het vrijwel uitsluitend van figuren als Hugo Chavez, Mahmoud Ahmadinejad ( NB: de link bevat oud nieuws ), Osama Bin Laden, Harry van Bommel, en Gretta Duisenberg moet hebben is qua oprechte en constructieve vriendschap niet vet bedeeld. Ik heb vorig jaar een Venezolaanse journalist gesproken, die vertelde over het antisemitisme in Venezuela onder Chavez, over de spookvluchten tussen Caracas en Teheran, over het feit dat zich dezer dagen in veel 'relevante' regeringsgebouwen in Venezuela een Iran-desk bevindt, bemand door leden of vertrouwelingen van de Revolutionaire Garde, etc. etc. Je hoeft niet jaloers te zijn op de Palestijnen, die voornamelijk op dit soort 'hulp' en 'vrienden' zijn aangewezen.

No comments: