Tuesday, July 28, 2009

Reinhard Mey - Zeugnistag

Reinhard Mey gives a live rendition of another of his songs, again about the relationship between a father and his son, parents and children. There is no doubt in my mind that my parents would have reacted exactly the same way as Mr Mey's did in the song. This is one of the things that being a parent is about: "Nur eine Lektion hat sich in den Jahr'n herausgesiebt [...]:Wie gut es tut, zu wissen, daß dir jemand Zuflucht gibt, ganz gleich, was du auch ausgefressen hast!".

Reinhard Mey - Nein, meine Soehne geb' ich nicht

If I remember correctly, when I first heard this song, by German singer-songwriter Reinhard Mey, I still believed that pacifism was a viable if not realistic option. About twenty years later, now that I live here in Israel and have two sons myself, the song ( No, I won't give my sons ) leaves me with mixed feelings. Not because of its message - which I identify completely with: the author addresses his political leaders and tells them, among other basic truths, that it is his damned duty as a father to protect his children from those leaders - or because I suddenly have become a militarist. But because I understand that this country, with all its faults and injustices, will need a good and loyal army to defend itself. At least for many more decades to come, I am afraid. We cannot afford to take our sons and run away with them, rather than let them enlist and become soldiers. When our first son was born almost seven years ago, for a short moment I wished what so many parents in Israel wished before and after me: that when he will be eightteen years old Israel will not need an army anymore. Four years later, when his brother was born, two months after the Second Lebanon War, I was unable to cherish that illusion even for one moment. This song remains a beautiful one, its message is still relevant and convincing. I will do my best to pass the values that Mey talks about in this song on to our children. I am convinced that some of those values will not only make them better human beings, but also better - and more humane - soldiers.

Idan Raichel in Europe

In early October Idan Raichel and his project will perform in Belgium, Holland, Austria and Italy. Highly recommended!

Monday, July 27, 2009

In G'd we trust

It does not really matter whether a thief, a rapist, a murderer or another criminal is religious or not. Still, it is almost impossible not to notice a large number of yarmulkes - in all sizes and shapes - when you watch the news here and reports are shown from courtrooms and police stations. Many of the criminals appear not to have a religious background, it might be that they pretend to be religious to receive certain benefits in prison, or to impress the judges and the ( television ) viewers, I do not know. Nevertheless, religious Israelis are not holier than secular ones, and I doubt if they are less criminal. Recently we have witnessed way too many cases of ultra-orthodox Jews - in- and outside of the Jewish state - who - allegedly - became involved in very serious crimes, including money laundering and child abuse. Why do I mention this? Because of this ridiculous proposal. How on earth can money 'reflect the Jewish character' of this state? By having "We believe in G'd" printed on the shekels does Israel become more Jewish? What does that mean, that non-believers should not touch the money? Why not have "Thou shall not steal/murder/curse/etc./etc." written on every bill and coin? Maybe that way cases such as this one will not return over and over again. Would you not expect a believer to have at least one extra reason to behave according to the law? Again, do not get me wrong, you do not have to wear a kippa to be a crook.But sometimes it helps, apparently.

Friday, July 24, 2009

Recommended reading

Here are links to seven interesting, more or less recent articles by:

Thursday, July 23, 2009

Zo kan het ook

Het volgende artikel staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad.
"Haifa Hope"
Onze zesjarige zoon was eerder deze week voor een nacht in het Carmel ziekenhuis opgenomen. Hij had een ernstige oorontsteking waarop gewone antibiotica na drie dagen geen vat leken te krijgen, dus moest hij voor korte tijd aan het infuus. Ongeveer negen jaar geleden heb ik alles bij elkaar een week of twee in datzelfde ziekenhuis doorgebracht, nadat onze toen anderhalf jaar oude dochter tweemaal een operatie had ondergaan. Rond de geboortes van alledrie onze kinderen heb ik ook een ander ziekenhuis in Haifa , Bney Tzion/Rothschild, van binnen leren kennen. Ik heb vrijwel alleen positieve ervaringen met dokters en ziekenhuizen in Israël. Zeker als het om kindergeneeskunde gaat staat dit land zijn mannetje. Het ziet er allemaal soms iets minder mooi en verzorgd uit dan wat ik in Nederlandse en Franse klinieken en ziekenhuizen heb gezien ( onderhoud is helaas niet iets waar Israëliërs veel geld en energie in steken ), maar het werkt wel goed. Al die ziekenhuisverblijven waren interessante en indrukwekkende ervaringen, niet in de laatste plaats door de bijzondere atmosfeer in beide ziekenhuizen ( in het derde grote ziekenhuis van Haifa, Rambam, ben ik slechts een enkele keer op kraamvisite geweest, verder ken ik het niet ). Terwijl in Gaza, Jeruzalem en elders in en om Israël Joden en Arabieren elkaar naar het leven staan, immigranten en geboren Israëliërs elkaar vaak niet echt goed begrijpen, en religieuze en seculiere Israëliërs elkaar soms voor minder dan rotte vis uitmaken en zelfs fysiek belagen, werken en leven alle verschillende bevolkingsgroepen die Israël tot zo'n bijzonder – en bijzonder ingewikkeld – land maken in de ziekenhuizen van Haifa ( en ook van andere Israëlische steden, zo is mij verteld ) op vrijwel voorbeeldige wijze naast en met elkaar. Dokters, verloskundigen, zusters, broeders, schoonmakers, patiënten, jonge vaders en moeders, bezoekers, er wordt geen ( of nauwelijks ) onderscheid gemaakt naar afkomst of religie. Discriminatie, haat en nijd zullen ongetwijfeld ook in Israëlische ziekenhuizen voorkomen, maar toch valt het me steeds wanneer ik in Carmel of Rothschild ben op dat de ethnische, religieuze en politieke (menings)verschillen die ons dagelijkse leven vaak zo bemoeilijken daar weg lijken te vallen. Deze week, en ook bij de drie bevallingen en bij de operaties hebben zowel Arabische als Joodse, religieuze als seculiere, 'oude' als 'nieuwe' Israëliërs ons geholpen als arts, verloskundige etc. Op de kraam- en kinderafdelingen lagen mijn vrouw en onze kinderen naast babies en jonge moeders wier moedertaal Russisch, Arabisch, Hebreeuws, Frans, Spaans, of Engels was, en ik ben alledrie de keren bij het verlaten van de verloskamer met zowel "Mazal tov" als "Mabroek" gefeliciteerd. Mensen bieden elkaar eten en drinken aan, geven elkaar advies en steun, proberen ieder voor zich en gezamenlijk het verblijf van de patiënten en hun geliefden zo aangenaam en kort mogelijk te laten zijn. Zulke ervaringen geven deze burger weer een beetje moed en hoop. Dat is hard nodig, want van de status quo, van de ellende in en rond Gaza, van het chronische gebrek aan leiderschap en visie aan beide kanten, van de bedreigingen die regelmatig vanuit Beiroet en Teheran deze kant worden opgestuurd, en van het geweld tussen kolonisten en soldaten, kolonisten en Palestijnen, ultra-orthodoxen en politieagenten, worden ik en vele anderen hier niet echt veel vrolijker. Misschien zouden de leiders van Israël, de Palestijnen en de omliggende landen eens verplicht moeten worden om een week of wat in één van de ziekenhuizen in Haifa door te brengen, om te leren hoe je met minimale middelen ( ook hier lijdt de gezondheidszorg onder constant geldgebrek ) maar op basis van gemeenschappelijke belangen, emoties en doelen heel goed kunt samenwerken en –leven.

Wizard

Eearlier this week this cartoon appeared on the website of the Wizard of Id. I think it is very funny, but because on the same day I already wrote a few lines about the plot against Hitler - the failure of which led to many brutal executions, some of them by firing squad - I thought it was a bit indelicate to post this cartoon on the same day. That was why I posted it with a few days' delay.

Wednesday, July 22, 2009

Dolle Dries

Als ik op de site van de Telegraaf weer eens over Dries Roelvink lees - je moet toch bijblijven, ja, ook ik ben nieuwsgierig - denk ik zoals bij zoveel Telegraafnieuws: "Lekker belangrijk!". Ik weet niet wie ik irritanter vind, deze of die andere Dries. Toch moest ik om deze single-titel wel breed glimlachen: "Geen crisis waar Dries is!". Als dat geen hit wordt...

Tuesday, July 21, 2009

Compassion

Although I am not a convinced, let alone an active, republican, I am not a big fan of the Dutch royal family either. Sometimes I feel sorry for some of them, though. When you see these pictures you might think: "What fun, they had a nice day at the beach." Most people who are blessed with children have similar pictures in their albums ( or on their computer ). Then, if you have a look over here ( pictures 5 and 6 ) you probably will pity those three girls. And not only because their father wears a blazer even to the beach.

Monday, July 20, 2009

Today, 65 years ago

65 years ago, Adolf Hitler survived the most famous attempt on his life. Five years ago, I wrote an article on the subject, for the Dutch daily De Volkskrant. Here is a link to the Dutch original, and to an English translation.

Tuesday, July 14, 2009

This and that

  • The new Peace Now campaign is very much in line with my approach of the occupation and the settlements: of course, they are unjust and wrong, and hurt the Palestinians - in themselves reasons enough to oppose Israel's policies in the Westbank - but they also ( or: particularly ) hurt us, in oh so many ways. Just imagine what Israel ( and Palestine ) could have looked and been like if those $25 billion ( I have also heard other, lower and higher, estimates of the costs of the occupation and all that it entails, but in any case we are talking about an enormous amount of money ) had been invested in Israel's ( Jewish and Arab! ) education, infrastructures, health services, environment, etc. etc. etc. And add to that the economical, political, diplomatic, and military pluses that a non-occupying Jewish state would gain. Well, we are still allowed to dream, aren't we?
  • Whenever you think that some of this country's 'leaders' cannot get any dumber, you will be suprised. Here is the opinion of someone else who believes that the plan of ( Welcome to ) Yisrael Katz is ridoculous.
  • This hurts, mainly because so much if not all of what Ilan Gal says is true, I suppose.

Sunday, July 12, 2009

Bach - Cello Suite No. 1, Prelude

What better way to start your week than with Bach ( and Mischa Maisky )?

Friday, July 10, 2009

Hasbara

Another useless and bad plan from Israel's Foreign Ministry. The author of the op-ed article on Ynet points out one of the reasons why for the time being the Foreign Ministry will continue to fail in its PR efforts: "...good PR cannot make the reality in the occupied territories prettier." The message can be packed in the most convincing wrapper, the messenger can be well-spoken and attractive ( M/F ), as long as there is not a real policy to be sold, or as long as you know very well that no one is buying the policy that you have been trying to sell for so many years, you will continue to be ignored, no matter how hard you try. See also this and this recent posting, the feedback to Rona Kuperboim's article, and ( in Dutch ) this article, to get an idea about the messages that Israel has been trying to get across in recent months, and about the messengers that are in control of Israeli PR these days. 'Hasbara' comes from 'lehasbir', which means 'to explain', hence the word's more neutral meaning 'information, explanation'. Today more than ever before the more aggressive ( though, in my opinion, much less effective ) content of the word ( 'propaganda' ) appears to be a more appropriate meaning.

Tuesday, July 07, 2009

Recommended Reading

Sunday, July 05, 2009

Shavua Tov ( Have a good week )

Today, while I am working, I listen to these four CDs ( which my parents, I can assure you, bought at this Dutch pharmacy store for much less than the price that Amazon charges ).

Wednesday, July 01, 2009

Volkskrant

Dit opinieartikel staat vandaag in de Volkskrant, op pagina 11 ( het staat inmiddels ook op de website ). Ik schreef het afgelopen weekeinde, voordat het stuk van Jaap Hamburger en Ghada Zeidan gisteren op de site verscheen, vandaar dat in mijn artikel niet naar dat stuk verwezen wordt. Ik word zelf bijna altijd argwanend wanneer ik mensen - pro-dit, pro-dat, anti-zus, anti-zo - over feiten hoor praten, zeker in de context van 'het' conflict, maar dat is weer een ander verhaal. Het P.S. dat ik toevoegde is zo te zien in de krant weggelaten, dus post ik het hier nog maar even: PS: Ook naar aanleiding van dit artikel zal ik wel weer voor 'racistische zionist' of 'zionistische lobbyist' dan wel 'Joodse zelfhater' of 'verrader' worden uitgemaakt. Het zij zo. PPS: Mijn artikel werd - zo te zien door een DBI-lezer(es), gezien de gebruikte versie - ook op dit forum gepost. De knuffelkolonist van diverse nederlandstalige online fora noemt mij daar 'ultra links Israelisch'. Kijk even naar de vele verwijten en aanvallen die op mij worden afgevuurd door de vaste schare pro-Palestijnen bij de Volkskrant, en je ziet weer eens hoe absurd dit hele conflict en alles wat er bij komt kijken kunnen zijn.