Monday, May 24, 2010

Stem des volks

Zo, er kan gestemd worden. Vandaag heb ik van de gemeente Den Haag een envelop gekregen met het stembiljet, een briefstembewijs, een witte envelop voor het stembiljet, en een oranje envelop waarin ik de witte envelop plus het briefstembewijs moet doen. Naar aanleiding van de reacties die ik hier lees zou ik het volgende willen opmerken:
  • Op basis van de meeste reacties kun je concluderen dat a) expats niet echt voor een braindrain vanuit Nederland gezorgd hebben OF b) slechts een zeer bepaald deel van de expats (en hun politieke geestverwanten die in Nederland zijn achtergebleven, in de brede zin des woords) laat commentaren achter op de website van de krant van wakker Nederland. Ook een artikel als dit kan geheid op een stortvloed van PVV-reacties rekenen. Als ze maar ergens tegen kunnen zijn, en kunnen schelden, en afgeven op linkse hobby's en dergelijke. Samen voor ons eigen, zou je haast zeggen;
  • mijn stemgedrag komt niet echt overeen met dat van veel andere Nederlanders in den vreemde. Dat verbaast me niet, ik had dat al eerder gemerkt bij ontmoetingen met andere Nederlanders hier in Israel, maar toch valt het me steeds weer op;
  • in tegenstelling tot veel van de reaguurders bij dit artikel ben ik Nederland niet ontvlucht, ik heb er bewust voor gekozen om in een ander land - Israel, zoals bekend - te gaan wonen. Veel Israeliers snappen niet waarom. Af en toe zijn er dagen dat ik het ook niet snap, maar alles bij elkaar heb ik het hier goed naar mijn zin. Ik ben dus niet hierheen gekomen omdat ik het zo slecht had in Nederland. Integendeel.
  • Nederlanders en Israeliers hebben minstens een ding gemeen: ze houden van zeuren en klagen, en als ze de uitdrukking "Tel uw zegeningen" al kennen, dan zijn ze blijkbaar gauw uitgeteld. Met alle onvolkomenheden die het systeem en zijn meest zichtbare vertegenwoordigers kent, democratie behoort tot die zegeningen, net als het recht om in een democratie te mogen wonen, leven, en stemmen. Ik ben daar regelmatig - telkens wanneer ik er bewust mee bezig ben - dankbaar voor. Wat overigens niet wil zeggen dat ik niet van klagen en zeuren houd. Ik ben tenslotte een Nederlander die al weer 18 jaar in Israel woont.
  • PS: Het is inmiddels dinsdagmorgen, kwart over zeven. Onze dochter leende me gisteren een rood potlood. Ik heb mijn keuze ingevuld, het stembiljet in de witte envelop gedaan, die envelop samen met het ondertekende en gedateerde briefstembewijs in de oranje envelop gedaan, en die envelop dichtgeplakt. Een verzoek aan wie daar over gaat: zorg de volgende keer alstublieft voor plakstrips op de oranje envelop. Ik likte de lijmrand om de envelop te sluiten, en heb al vijf minuten een afschuwelijke smaak in mijn mond. Om acht uur gaat het postkantoor open, dan ga ik de envelop verzenden, naar de ambassade hier in Ramat Gan. Ik wens u allemaal geslaagde verkiezingen.

2 comments:

Lia Mozers said...

Wie heeft het nou over brein?
Nou ja, weer een verdoken linkie-winkie-snert-blog.
Spijtig.

Bert said...

QED.

PS: mijn politieke sympathieen zijn geenszins verdoken, zeker niet op dit weblog. Je commentaar raakt dus misschien de kant, maar niet de wal, of andersom.