Monday, May 31, 2010

Ron Ben-Yishai

With chaotic and violent events such as the one that took place near the shores of Gaza today, it is very hard to establish facts. That is why I cannot guarantee the total accurateness of what Ron Ben-Yishai writes here. But as far as I am aware, he is not a sensationalist, his insights are mostly interesting and useful, and his sources and reports are usually reliable.

Lisa's Back in Business

I was pleasantly surprised to see that Lisa Goldman has been blogging again recently. At least one sane ( i.e. leftwing Zionist, the majority of Israel-based bloggers is or has become pretty rightwing ) voice is back in business. Twice I had the pleasure to have breakfast with Lisa in Tel Aviv, and a few times I asked her for advice. She and I agree on many things, I got the impression. Lisa writes very well, has outspoken and clear views on much of what is going on here. Unlike me, she writes for a living and has time to write extensively about what amazes and annoys her. For example the wonderful work done by Israel's Government Press Office, headed by Danny Seaman. She also has written about the Free Gaza flotilla ( now there's a word that English speakers and learners who follow the Israel-related news will not forget easily ), and I am pretty sure that she will write more on the subject. I don't have the time and/or the patience to write about anything right now, although I feel an article in Dutch coming up.

Saturday, May 29, 2010

Hard drug dealer

Joop Visser zong het al jaren geleden, toen de grote baas nog in leven was:
"Heineken is een hard drug dealer [...] En als het stadion schuimbekkend wordt verbouwd, zit Heineken schijnheilig thuis, en telt zijn centen. Heineken verkoopt agressie, in een blikkie of een flessie [...] Heineken verdient zijn geld aan verslaving en geweld [...] Heineken is een moordbedrijf, een moordbedrijf met geld en macht..."

Humor

"Nummer 21 op de lijst van GroenLinks, advocate Hayat Barrahmun, maakt deel uit van een in Venlo beruchte Marokkaanse criminele familie. Barrahmun is de zus van Hassan B., een "belangrijke speler" in het drugsmilieu." Wat zou toch de achternaam van die beruchte speler zijn? Het is maar goed dat de kwaliteitskrant van wakker Nederland zijn privacy beschermt.

Friday, May 28, 2010

Loyalty

The ultimate test of loyalty, for an immigrant, seems to be the question: "What team do you support, if A (country where you were born) plays against B (country where you live)?". My answer usually is: "Whichever of the two teams has more chance of making it to the next round/final etc.". In the case of soccer, for the last 18 years ( I came to Israel in June 1992, for one year, I have been here ever since ) that has always meant Holland. As far as I am aware, the Dutch are slightly better and more successful soccer players than the Israelis. Last night both Holland and Israel participated in the second semi-final of the Eurovision Song Contest. I did not watch the competition, there were more interesting things to do, but I had heard both the Israeli and the Dutch song before. If I had been asked the above mentioned question - with 'team' replaced by 'singer', and 'plays' by 'competes', or 'sings' - I would have said 'Israel'. The Israeli singer is a very talented and nice guy, and unlike the Dutch song his is not really annoying, and sounds original. By the way, when I read this morning that Holland once again did not make it to the finals, I was reminded of the name of the writer of the Dutch song. His name is Pierre Kartner, a.k.a. Father Abraham, who has been a very successful writer of songs for others, and who was himself very popular in the 1970s. Now his Smurfs' song got stuck in my head. Before the invention of the CD, when I was very young, I owned only four records. One was Arrival, by Abba, another was an album by two Dutch comedians, the third was The Marvelous adventures of Herman van Veen, and the fourth one was a single with the Smurfs' song and the (Dutch) original version of this song. Shabbat shalom.

Thursday, May 27, 2010

Mundial

Next month many Israelis, together with hundreds of millions of people around the world, will spend hours and hours in front of the television, to watch the games of what here is often called "HaMundial". Unike Israel, Holland will also play at the World Championship. This morning I read a column by Dutch Olympic swimming champion Pieter van den Hoogenband who writes that his Italian and German colleagues often tease him with the following joke: "What does a Dutchman do when the Dutch soccer team becomes World Champion? He turns off his Playstation."

Monday, May 24, 2010

Stem des volks

Zo, er kan gestemd worden. Vandaag heb ik van de gemeente Den Haag een envelop gekregen met het stembiljet, een briefstembewijs, een witte envelop voor het stembiljet, en een oranje envelop waarin ik de witte envelop plus het briefstembewijs moet doen. Naar aanleiding van de reacties die ik hier lees zou ik het volgende willen opmerken:
  • Op basis van de meeste reacties kun je concluderen dat a) expats niet echt voor een braindrain vanuit Nederland gezorgd hebben OF b) slechts een zeer bepaald deel van de expats (en hun politieke geestverwanten die in Nederland zijn achtergebleven, in de brede zin des woords) laat commentaren achter op de website van de krant van wakker Nederland. Ook een artikel als dit kan geheid op een stortvloed van PVV-reacties rekenen. Als ze maar ergens tegen kunnen zijn, en kunnen schelden, en afgeven op linkse hobby's en dergelijke. Samen voor ons eigen, zou je haast zeggen;
  • mijn stemgedrag komt niet echt overeen met dat van veel andere Nederlanders in den vreemde. Dat verbaast me niet, ik had dat al eerder gemerkt bij ontmoetingen met andere Nederlanders hier in Israel, maar toch valt het me steeds weer op;
  • in tegenstelling tot veel van de reaguurders bij dit artikel ben ik Nederland niet ontvlucht, ik heb er bewust voor gekozen om in een ander land - Israel, zoals bekend - te gaan wonen. Veel Israeliers snappen niet waarom. Af en toe zijn er dagen dat ik het ook niet snap, maar alles bij elkaar heb ik het hier goed naar mijn zin. Ik ben dus niet hierheen gekomen omdat ik het zo slecht had in Nederland. Integendeel.
  • Nederlanders en Israeliers hebben minstens een ding gemeen: ze houden van zeuren en klagen, en als ze de uitdrukking "Tel uw zegeningen" al kennen, dan zijn ze blijkbaar gauw uitgeteld. Met alle onvolkomenheden die het systeem en zijn meest zichtbare vertegenwoordigers kent, democratie behoort tot die zegeningen, net als het recht om in een democratie te mogen wonen, leven, en stemmen. Ik ben daar regelmatig - telkens wanneer ik er bewust mee bezig ben - dankbaar voor. Wat overigens niet wil zeggen dat ik niet van klagen en zeuren houd. Ik ben tenslotte een Nederlander die al weer 18 jaar in Israel woont.
  • PS: Het is inmiddels dinsdagmorgen, kwart over zeven. Onze dochter leende me gisteren een rood potlood. Ik heb mijn keuze ingevuld, het stembiljet in de witte envelop gedaan, die envelop samen met het ondertekende en gedateerde briefstembewijs in de oranje envelop gedaan, en die envelop dichtgeplakt. Een verzoek aan wie daar over gaat: zorg de volgende keer alstublieft voor plakstrips op de oranje envelop. Ik likte de lijmrand om de envelop te sluiten, en heb al vijf minuten een afschuwelijke smaak in mijn mond. Om acht uur gaat het postkantoor open, dan ga ik de envelop verzenden, naar de ambassade hier in Ramat Gan. Ik wens u allemaal geslaagde verkiezingen.

Saturday, May 22, 2010

Deal

Joep Bertam's vision on the nuclear 'deal' that Iran cooked up with Turkey and Brasil. No time to write anything of my own these days, I am editing a book ( sorry, in Dutch ), the first version of which I plan to have ready by Monday. By the way, Iran features prominently in that book.

Wednesday, May 12, 2010

Irony

About half of the names of the members of the new British cabinet, I 'know' more or - mostly - less. Let's wait and see, I wish them good luck. At least building a government did not take very long, less than a week ( and it could have taken much less ). What I find ironic is:
  • In discussions about changing the British voting system, Israel and the Netherlands are often named as (positive) examples of countries with proportional representation, while in recent years building working and lasting coalitions in those countries has been quite a problem. Many Israelis and Dutchmen complain about the instability of their political system, and name Britain as an example of a country with political stability.
  • The only substantial feat that Sky News mentions about David Cameron's Home Secretary, Theresa May, is that "she has worked very hard at bringing more women into politics". If that really has been her main focus since she became an MP, I seriously hope that she will be more successful in her new job than she has been for the last decade or so, given the fact that she is the only female member of the new cabinet. (PS: I was mistaken, there are four women in the cabinet, out of almost thirty cabinet members. Just for comparison, the last Dutch cabinet - there will be elections in four weeks - counted eleven women, out of 26 cabinet members ).

Disaster

When I checked my e-mails, I thought I'd have a quick look at the headlines. I then found out that a Libyan Airbus A330 airplane had crashed near Tripoli, and that more than half of the 100+ victims are Dutch. May they rest in peace. Identification teams will probably be sent out to Libia. One young boy miraculously survived the crash. Until further notice, the political campaigns for the parliamentary elections on 9 June have been put on hold. For some reason, unknown to me, the Twitter messages by Dutch celebrities ( several of the names are totally unknown to be, but that is probably my fault, not theirs ) about this disaster 'received' a whole article on the website of the largest Dutch daily. That newspaper will come out with a special free edition tomorrow ( Ascension Day ).

Friday, May 07, 2010

Eichmann

Several times a week I pass the turn for the jail where - if the information that I have is correct - Adolf Eichmann, may his name and memory be erased ( I should not write that, as a historian, I know ), was held after he was captured and before he was put on trial. This week it will be fifty years since the man was captured in Argentina. Haaretz published a very interesting article about it. Recommended reading. Shabbat shalom.

Who's in favor?

In this article you can see how twisted the vision of some of us is when they view whether someone ( or a party, a country, and so on ) is 'pro-Israel' or 'anti-Israel', a friend or a foe. I agree that Jenny Tonge is anti-Israel, but I am not sure the LibDem party as such is an enemy of the Jewish state. What is more interesting - and more relevant, since the Lib-Dem can at the most have only an indirect impact on British foreign policy - is to see what the article's author views as proof of an anti-Israel attitude. Pleading in favor of banning exports from the settlements to the EU has nothing to do with being anti-Israel. On the contrary, I would almost say. I consider myself very much pro-Israel ( I chose to come and live and raise my family here, didn't I? ), but like Gordon Brown I absolutely oppose Israel's settlement policies. I am against the occupation, not because I believe even for one minute that evacuating the settlements and the establishment will end 'the' conflict, but because I am convinced that the occupation hurts (and weakens, and eventually might even destroy) Israel ( politically, morally, economically, socially, militarily ) almost more than it hurts the Palestinians. I welcome the criticism of any outsider who expresses his/her opposition to the occupation AND his/her support for Israel and for a two-state-outcome of the conflict. Criticism of Israel's policies in East-Jerusalem, mentioned as 'proof' of David Cameron being not entirely pro-Israel, also is not exactly a reason to doubt that man's attitude towards us. As I have said over and over again: as long as we keep on declaring kosher only those who (claim they) really love the way we sing and who sing with us, and treife everyone who dares to say that there are a few things that we might - or heaven forbid, should - do differently, and as long as we do not decide for ourselves what kind of state we want, we will not be truly independent, we will have to look forward anxiously to elections in foreign countries to see and decide whether the outcome will be good or bad for 'the Jews', and our fate will be decided by others, many of whom are definitely not on our side.

There was a wizard in Israel

Today's episode of the Wizard of Id reminded me of Simon Bar Kokhba, whose story and deeds are recounted every year during Lag Ba'Omer, which was celebrated last week. Our three-year-old son already sang the song "There was a man in Israel, Bar Kokhba was his name" a year ago. This year he sang the song again, but he also learnt the stories of Bar Kokhba and Rabbi Akiva. He told me that Bar Kokhba was thrown into a lion's den, but that he became friends with the lion after he removed a thorn from the lion's paw.

Thursday, May 06, 2010

Goldstone

A few remarks about this investigation: 1) If all the accusations are true ( and at least most of them probably are, in one way or another ), they really appear to be a stain on Mr Goldstone's past. I doubt, though, if his 'bosses' at the UN did not know about all this, the information obviously is not new. 2) I seriously doubt if this was an independent journalistic investigation. It seems that somehow the Foreign Ministry and several politicians received its findings long before the public - informing which normally should be Yedioth Aharonoth's main concern - got them. 3) I am definitely not a fan of the Goldstone report, I think it was very flawed and utterly biased. 4) Still, I am neither convinced by this rather lame PR-counterattack. As I have said so often, Israel should worry about but not merely react and respond to what others do and say, the country should decide for itself what it wants and needs, and start acting accordingly in a proactive manner. Shooting messengers - no matter whether they are friends, enemies, or something in between - over and over again will not solve our (PR-related and other) troubles. 5 ( last and certainly not least ) The Foreign Ministry apparently forgets to mention, or does not want to be remembered of the fact, that - as far as I am aware and remember - Israel was on more than one occasion, and even during South Africa's darkest days, a staunch and active ally and partner of the Apartheid regime. So don't be surprised if this PR-effort is somehow going to backfire. By the way, it is slightly ironic that davka our Foreign Minister and his deputy, who both belong to a party that often has been labeled as racist ( anti-Arab ), are Mr Goldstone's main accusers. I would almost say that it takes two to know one.

Tuesday, May 04, 2010

Blij en dankbaar

Een mooi stuk van professor Blom, een paar dagen geleden op de website van de Volkskrant. Met alle kritiek die ik op het beleid van de Israelische regering heb ben ik reuze blij met en dankbaar voor het bestaan van de staat Israel. Die blijdschap en dankbaarheid hangt niet per se direct samen met, maar wordt wel regelmatig versterkt door - onder andere, bijvoorbeeld - reacties zoals je die bij zo'n artikel tegenkomt. Lees, walg, en huiver. De dodenherdenking, net als Yom HaShoah, is sowieso natuurlijk een goede gelegenheid om zowel te herdenken als blij en dankbaar te zijn, voor onze vrijheid en voor nog heel veel andere dingen. Niet dat je daar speciale dagen voor nodig hebt, maar soms is het goed om er collectief stil bij te staan.
PS: Ook de onfrisse reacties bij de berichten over het paniek-en-chaos-incident op de Dam vanavond liegen er weer niet om. "Hoe ze eruitzien doet er niet toe...", aldus een politie-woordvoerder over de twee gearresteerde verdachten. Ammehoelah, je kunt al op diverse plaatsen lezen dat een van de twee 'orthodox-joods gekleed' was, of iets dergelijks. Ik hoop maar dat ik veel te cynisch of te melodramatisch ben als ik zeg dat het waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd is voordat DE Joden er uit bepaalde richtingen online en virtueel weer van langs zullen krijgen. Ik voeg hieronder nog een mooi gedicht bij van de onvolprezen - en helaas veel te vroeg overleden - Willem Wilmink, Als het net even anders was gegaan ( gevonden in Die dag in mei vergeet ik niet - De mooiste Nederlandse bevrijdingspoezie (Bert Bakker, 1995, pp. 84 - 85):
Als Hitler toch de oorlog had gewonnen Wat weinig had gescheeld met die V-2, Hadden we dan nog levensmiddelenbonnen Of viel de toestand achteraf best mee? We kwamen zonder een niet-jood verklaring Weer op normale wijze aan de poen En er was geen verzekerde bewaring Voor de zigeuners, die geen mens iets doen: Er zou geen jood of geen zigeuner meer bestaan Als het net even anders was gegaan. Geen Surinamers waren hier gekomen En geen Molukker was Europeaan, Geen gastarbeider was in dienst genomen, Of toch? Het vuile werk moet ook gedaan. Van concentratiekampen zou men praten: Dat valt wel mee, er wordt zoveel beweerd. We zouden 't rustig daarbij kunnen laten Want geen getuige was teruggekeerd. De nazi's hadden het veel grondiger gedaan Als het net even anders was gegaan. Hitler had een spierwitte snor gekregen, Werd door de meerderheid gerespecteerd. Hij was de vader van de autowegen En hij had Mussert al geliquideerd. Wie zouden zich in 't openbaar vertonen? Wie zouden ons regeren uit Den Haag? Wie zouden er in grote huizen wonen? Precies dezelfde rijken als vandaag? Wij vonden vast wel weer een zin in ons bestaan Als het net even anders was gegaan. Voor homosexuelen streng verboden, Zou er te lezen staan op de cafe's. Wat afweek van de norm dat zou men doden, Men kocht Mercedessen en BMW's Om dan als heersers langs de weg te razen, Dat iedereen hun macht en welvaart zag. Want het verzet was werk geweest van dwazen En Engeland verarmde met de dag. Wat zich verrijkte was de haat en rassenwaan, Als het net even anders was gegaan. We weten allemaal dat Hitler heeft verloren, We zijn weer van de tiranie gered. Maar zou ik anders ook een lied doen horen? Een bloed-en-bodemlied? Of juist verzet? Zou er in zulke uitzichtsloze tijden Nog iets bestaan als hier en daar een sprank Van moed en hoop, die boeken doet verspreiden, Jan Campert en Van Randwijk, Anne Frank? Zou iets van het goede, schone, ware nog bestaan Als het net even anders was gegaan?