Saturday, April 16, 2011

Mail aan een kamerlid


De volgende e-mail heb ik zojuist verzonden naar Tweede-Kamerlid Wim Kortenoeven. Hij en ik hebben elkaar enkele jaren geleden leren kennen, toen ik voor het CIDI (en deels met zijn hulp) een rapport samenstelde over de activiteiten van de anti-Israel organisatie UCP. Daarna hebben we nog een aantal keren contact gehad in CIDI-verband. Het is een aardige man, en ik weet dat wat Israel betreft zijn hart op de juiste plaats zit, al zijn we het politiek - ook wat Israel betreft - gigantisch oneens. Als hij reageert zal ik zijn reactie - als het even kan en gepast is - hier posten.

Beste Wim (*),

Ik heb niet op jou of jouw partij gestemd, en zal dat - ik geloof niet dat dit je verbaast - nooit doen, dus ik heb misschien tegenover jou minder recht van spreken dan tegenover de partij waarop ik al vele jaren gestemd heb (je zult er waarschijnlijk niet van opkijken dat dat de PvdA is). Toch leek het me zinvol om ook jou te laten weten hoe ik over het steeds dichterbij komende verbod op ritueel slachten denk. Je kunt mijn mening over dit onderwerp min of meer filteren uit de postings op mijn weblog (http://yonathanbert.blogspot.com) van de afgelopen tien dagen.

Zo'n verbod is al jarenlang een stokpaardje van de partij die jij in de Tweede Kamer vertegenwoordigt. Al ruim 3 1/2 jaar geleden (zie hier) schreef ik dat een partij die tegen ritueel slachten - van moslims EN Joden - ageert geen vriend van het Joodse volk genoemd kan worden. Waar het gaat om de veiligheid van Israel kun je nog volhouden dat - in mijn ogen onzinnige, dan wel weinig zinvolle - beweringen als Jordanie-is-Palestina, of "Israel vecht voor ons" en "Het is geen territoriaal maar een ideologisch conflict" (twee citaten uit het PVV-programma) onvoorwaardelijke steun voor Israel en de Joden impliceren. Steun voor - of het initieren van - wat tachles (per saldo) een verbod op religieus slachten is, valt echter op geen enkele manier te verkopen als je jezelf als vriend van 'de' Joden in Nederland en elders ter wereld beschouwt. Dit is een maatregel die puur tegen moslims EN tegen Joden gericht is. Kijk maar eens naar de reacties op de website van de Telegraaf, waar de reaguurders vaak duidelijke Wilders-sympathieen vertonen, en je snapt uit welke hoek de anti-halal/kashrut wind waait. Wat mij hierbij bijzonder treft is de historische context. Ik ben er geen voorstander van om te pas en te onpas de geschiedenis erbij te halen wanneer je je gelijk wilt krijgen, maar de historische parallellen liggen er hierbij zo dik op dat je ze niet echt kunt negeren. Zie mijn weblog.

Wat me bij 'mijn' eigen partij vooral tegenvalt is het feit dat ze zich laten meeslepen door het anti-religieuze populisme van o.a. de PVV. Wat me bij jou vooral tegenvalt is dat jij - of in ieder geval jouw partij - een verbod steunt waar het overgrote 'bewuste' deel van de Joodse gemeenschap zo'n moeite mee lijkt te hebben. Zowel het CIDI (jou welbekend, jij en ik hebben elkaar in de Jagerstraat leren kennen, ik heb goede herinneringen aan onze samenwerking destijds) als het Centraal Joods Overleg - voor alle duidelijkheid: geen van beide puur religieuze organisaties - hebben zich tegen zo'n verbod uitgesproken.

Ik heb het al eerder geschreven, volgens mij is bij de PVV de haat voor Haman veel en veel groter en intenser dan welke liefde voor Mordechai dan ook. Please correct me if I am wrong, of liever, toon door duidelijke daden dat ik het bij het verkeerde eind heb. Als jouw partij zich als vriend van Israel en van het Joodse volk geloofwaardig wil maken, zal het tegen het voorstel van de Partij voor de Dieren moeten stemmen.

Graag hoor ik jouw visie op dit onderwerp.

Met vriendelijke groeten.

Bert de Bruin

Israel

(*) Officieel zou ik je als hoogedelgestrenge moeten aanspreken, maar ik geloof dat ik me een wat minder formele aanhef kan veroorloven, gezien onze samenwerking in het niet zo verre verleden, en het respect en de sympathie die we voor elkaar hebben, ondanks onze enorme meningsverschillen.

No comments: