Thursday, April 21, 2011

Zin en zuiverheid


Op Ratna Pelle's weblog spreekt zij het verwijt uit dat mijn argument dat een verbod op kosher slachten een van de eerste anti-joodse maatregelen van de Nazis tegen de Joden was onzinnig is of lijkt, en stelt ze dat mijn bewering dat het verbod op kosher/halal slachten tegen Joden en moslims is gericht, en dat wie zo'n verbod initieert of steunt zichzelf niet als vriend van 'de' Joden kan verkopen, een "vergaande en onzuivere aantijging" is. Ik heb de volgende reactie op haar blog achtergelaten:

... ik denk dat de geschiedenis, of althans de historische context, wel degelijk een legitiem argument in deze discussie is, en verre van onzinnig. Dat de 'wetenschappelijke bewijzen' en argumenten die in de discussie gebruikt worden veelal discutabel zijn (in de commentaren bij jouw posting wordt daar terecht op gewezen) sterkt mij in deze mening. Het verbieden van kosher slachten maakt deel uit van een lange, op zijn zachtst gezegd jood-onvriendelijke, traditie. Elie Wiesel zei over de Holocaust: niet alle slachtoffers waren Joden, maar alle Joden waren slachtoffer. In deze context zou ik die zinsconstructie in aangepaste vorm als volgt invullen: lang niet alle tegenstanders van koshere slacht zijn anti-semieten, maar alle jodenhaters zijn tegenstander van koshere slacht. En Ratna, je kent mij of mijn schrijfsels genoeg om te weten dat ik niet tot diegenen behoor die koste wat kost overal de Holocaust bijhalen of die achter elke scheet die richting Israel of de Joden gelaten wordt een antisemiet zien. Als vriend van 'de' Joden hoef je echt niet alle Joods-religieuze praktijken goed te keuren (ik ben zelf Joods en seculier, zoals je weet), maar ik geloof wel dat iemand die zich een vriend van de Joden noemt of zich als zodanig beschouwt goed moet nadenken voordat hij/zij iets steunt - in veel gevallen met de meest nobele bedoelingen en motieven, daar heb ik geen twijfel over - waarvan hij/zij weet dat het deel uitmaakt van een antisemitische traditie. Zeker als verreweg de meeste (andere) vormen van dierenleed (stuk voor stuk grootschaliger, wreder, moedwilliger, etc.) onbesproken en onverboden blijven.

Wednesday, April 20, 2011

Nog een paar goede op-ed artikelen

Net gelezen, op de site van Trouw, een artikel van Stefan Paas, theoloog: "Walging is geen reden om een grondrecht aan te tasten", en een artikel van Volkskrant columniste Amanda Kluveld, "De gretigheid van het afwijzen van de koosjere slacht". Ik denk overigens, in tegenstelling tot iemand als Ratna Pelle (die al jaren overtuigd vegetarier is, voor haar betoog heb ik dan ook meer respect en begrip dan voor dat van iemand die verder gewoon vlees eet en zich alleen om de koshere en halal slacht druk maakt), dat de historische context wel degelijk een legitiem argument is in deze discussie. Min of meer zoals Freek de Jonge - met zijn nog schelere dan mijn eigen ogen 'recht' in de camera kijkend - bijna dertig jaar geleden uitlegde waarom hij tegen kruisraketten in Nederland was: "Heb je gezien wie er voor is?".  Ik geloof dat het belangrijk is om duidelijk te maken dat (het roepen om) een verbod van kosher slachten deel uitmaakt van een lange traditie. Wat vanzelfsprekend absoluut niet wil zeggen dat iedereen die vandaag de dag voor zo'n verbod is bij voorbaat verdacht is. Maar de obsessie, bij sommige mensen, met toch echt een klein deel van de in Nederland geslachte runderen, kippen, geiten en schapen (over varkens en paarden hoeven we het niet te hebben) is dat volgens mij wel.


Dealing with reality

Particularly in the last decade or so, Israel has wasted a lot of diplomatic energy and precious time on efforts to stop or fight things that could not really be stopped or fought. Instead of trying to think creatively - which used to be one of our greatest assets - and to adapt to newly created situations, we are only responding to facts created by others - often our worst enemies, rather than trying to create a reality that suits our goals and interests. But, of course, it is difficult to do the latter if you don't really know or have not yet defined for yourself what your goals and your interests are.

I am not sure if the planned proclamation of a Palestinian state in September is a good thing. Obviously a negotiated peace, with such a state as part of the deal, would be preferable. Still, I think that such a state should be established eventually, and I am sure that it will be established one day, and that the world will recognize that state, and rightly so. Therefore I believe that every minute, shekel, effort spent by Israel at thwarting such a proclamation and creation is wasted, and counterproductive. Which is why I agree with this initiative of Sefi Rachlevsky and others, and with the words of one of its supporters, renowned Holocaust-scholar professor Yehudah Bauer:

"I am speaking from a Zionist standpoint. [...] Zionism sets as its goal the preservation of a Jewish national home with a solid Jewish majority - this was the dream of people from the left, right and center of classical Zionism. But the continuation of the occupation guarantees the nullification of Zionism - that is, it rules out the possibility that the Jewish people will live in its land with a strong majority and international recognition. In my eyes, this makes [Israel's] government clearly anti-Zionist."


Tuesday, April 19, 2011

Goed geschreven

Sante Brun, als ik me niet vergis een provinciegenoot van Geert de Grote en voor zover ik weet een levensgenieter en mensenvriend, zegt het erg treffend en raakt hem aardig kwijt in een van zijn recente postings.

Monday, April 18, 2011

Read this, Mr Lieberman (Yishay, Nethanyahu, Ben Ari, etc.)

An excellent op-ed piece, written by someone who without any doubt whatsoever is a true friend of Israel. A very suitable article for today, when we celebrate the Seder.

Hag Pesach (Aviv, Cheruth)
Sameah WeKasher!



(the picture I found here)

Osama en Adolf kunnen tevreden zijn

  • Osama Bin Laden zit zich waarschijnlijk in zijn godvergeten schuilplaats rot te lachen om wat er in Nederland gebeurt. De polarisatie en de vervreemding tussen de gemiddelde, ontkerkelijkte, Nederlander en de Nederlander die de pech heeft moslim, Jood, of overtuigd christen te zijn neemt hand over toe. Lees de commentaren bij artikelen zoals dit en dit, en je ziet dat de haat, het onbegrip en de onverdraagzaamheid ervan afdruipen. Voor 9/11 maakte slechts een enkeling zich sterk voor een verbod op ritueel slachten, waren Joden en moslims veel minder zicht- en kwetsbaar in Nederland, en kon je als gelovige nog op een beetje respect rekenen. We zijn nu tien jaar na Bin Ladens huzarenstukje: moslims worden steeds meer vreemdelingen, Joden worden steeds herkenbaarder, vooral als ze de gore moed hebben om gelovig en praktizerend te zijn, en zij moeten nou maar eens ophouden met zeuren als ze er weer eens uitgepikt worden (die Holocaust is tenslotte al weer zooo lang geleden), en een ieder die zich tegen een van die twee groepen afkeert kan op wijde - gelukkig nog niet altijd algemene - bijval rekenen. En ik zeg dit als iemand die zichzelf zonder meer als seculier (wat niet hetzelfde is als ongelovig, a- of anti-theist) beschouwt.
  • In de week van zijn 122e verjaardag draait Adolf Hitler zich waarschijnlijk tevreden in zijn graf om (of nee, zijn lichaam was verbrand, als ik me niet vergis, maar mijn bedoeling is duidelijk). Waar hij de macht moest grijpen - wat uiteindelijk tot zestig miljoen doden leidde - om Duitsland en de rest va de wereld een beetje diervriendelijker te maken en onder het mom van dierenliefde (zie het citaat uit Pressers Ondergang in een vorige posting ) in Nederland vijf jaar lang het koshere slachten te verbieden, gebeurt dat nu allemaal met een keurige kamermeerderheid, aangevoerd door de Partij tegen de Mensen en de Partij voor de Onverdraagzaamheid. In Nederland zijn hypocriete pseudo-dierenliefde, intolerantie, islamofobie en al dan niet openlijke jodenhaat God geworden, en Marianne Thieme en Geert Wilders zijn Zijn Profeet ( en Job Cohen, Alexander Pechthold, Stef Blok, Emile Roemer, Jolande Sap zijn in dezen hun onnozele discipelen). Het zou komisch zijn als het niet zo in en in triest was.

Saturday, April 16, 2011

Nebenklaeger

Gisteravond ging ik uiteindelijk ruim een half uur later slapen dan ik van plan was. Vlak voordat ik wilde gaan douchen klikte ik nog even op het weblog van Rob Fransman, en na het lezen van zijn laatste posting bezocht ik de website van de Stichting Sobibor. Daar aangekomen kon ik haast niet anders dan de requisitoren te lezen van alle zogenaamde Nebenklager die de afgelopen week tijdens het proces tegen John Demjanjuk het woord voerden. Vooral dat van Rob Wurms z"l ontroerde me. Probeer al die namen en de bijbehorende leeftijden maar eens te lezen zonder tranen in je ogen te krijgen. De generatie van Rob Wurms, Rob Fransman, Max Degen en de meeste andere Nebenklaeger is dezelfde generatie als die van mijn ouders, en van mijn schoonouders (die als jonge kinderen de Shoah in resp. Zuid-Frankrijk en Roemenie overleefden). Er zit slechts een (1) na-oorlogse generatie tussen mijn eigen kinderen en de generaties van hun groot- en overgrootouders, die de Holocaust, als kind of als volwassene, overleefden of (zoals in het geval van de vader van mijn schoonmoeder) door de Nazis en hun helpers vermoord werden. Je moet wel dom, onwetend, ongevoelig, antisemitisch, of een combinatie van die adjectieven, zijn om niet te willen of kunnen begrijpen dat die verdraaide rotoorlog nog heel wat jaren het leven van miljoenen mensen - Joods en niet-joods - zal blijven bepalen, dat de jaren 1933-1945 nog jaren een belangrijk referentiekader zullen blijven in menige publieke discourse in Nederland en elders, en dat het nog heel lang zal duren voordat Israel voor de meeste Joden een land als alle andere zal worden.

Mail aan een kamerlid


De volgende e-mail heb ik zojuist verzonden naar Tweede-Kamerlid Wim Kortenoeven. Hij en ik hebben elkaar enkele jaren geleden leren kennen, toen ik voor het CIDI (en deels met zijn hulp) een rapport samenstelde over de activiteiten van de anti-Israel organisatie UCP. Daarna hebben we nog een aantal keren contact gehad in CIDI-verband. Het is een aardige man, en ik weet dat wat Israel betreft zijn hart op de juiste plaats zit, al zijn we het politiek - ook wat Israel betreft - gigantisch oneens. Als hij reageert zal ik zijn reactie - als het even kan en gepast is - hier posten.

Beste Wim (*),

Ik heb niet op jou of jouw partij gestemd, en zal dat - ik geloof niet dat dit je verbaast - nooit doen, dus ik heb misschien tegenover jou minder recht van spreken dan tegenover de partij waarop ik al vele jaren gestemd heb (je zult er waarschijnlijk niet van opkijken dat dat de PvdA is). Toch leek het me zinvol om ook jou te laten weten hoe ik over het steeds dichterbij komende verbod op ritueel slachten denk. Je kunt mijn mening over dit onderwerp min of meer filteren uit de postings op mijn weblog (http://yonathanbert.blogspot.com) van de afgelopen tien dagen.

Zo'n verbod is al jarenlang een stokpaardje van de partij die jij in de Tweede Kamer vertegenwoordigt. Al ruim 3 1/2 jaar geleden (zie hier) schreef ik dat een partij die tegen ritueel slachten - van moslims EN Joden - ageert geen vriend van het Joodse volk genoemd kan worden. Waar het gaat om de veiligheid van Israel kun je nog volhouden dat - in mijn ogen onzinnige, dan wel weinig zinvolle - beweringen als Jordanie-is-Palestina, of "Israel vecht voor ons" en "Het is geen territoriaal maar een ideologisch conflict" (twee citaten uit het PVV-programma) onvoorwaardelijke steun voor Israel en de Joden impliceren. Steun voor - of het initieren van - wat tachles (per saldo) een verbod op religieus slachten is, valt echter op geen enkele manier te verkopen als je jezelf als vriend van 'de' Joden in Nederland en elders ter wereld beschouwt. Dit is een maatregel die puur tegen moslims EN tegen Joden gericht is. Kijk maar eens naar de reacties op de website van de Telegraaf, waar de reaguurders vaak duidelijke Wilders-sympathieen vertonen, en je snapt uit welke hoek de anti-halal/kashrut wind waait. Wat mij hierbij bijzonder treft is de historische context. Ik ben er geen voorstander van om te pas en te onpas de geschiedenis erbij te halen wanneer je je gelijk wilt krijgen, maar de historische parallellen liggen er hierbij zo dik op dat je ze niet echt kunt negeren. Zie mijn weblog.

Wat me bij 'mijn' eigen partij vooral tegenvalt is het feit dat ze zich laten meeslepen door het anti-religieuze populisme van o.a. de PVV. Wat me bij jou vooral tegenvalt is dat jij - of in ieder geval jouw partij - een verbod steunt waar het overgrote 'bewuste' deel van de Joodse gemeenschap zo'n moeite mee lijkt te hebben. Zowel het CIDI (jou welbekend, jij en ik hebben elkaar in de Jagerstraat leren kennen, ik heb goede herinneringen aan onze samenwerking destijds) als het Centraal Joods Overleg - voor alle duidelijkheid: geen van beide puur religieuze organisaties - hebben zich tegen zo'n verbod uitgesproken.

Ik heb het al eerder geschreven, volgens mij is bij de PVV de haat voor Haman veel en veel groter en intenser dan welke liefde voor Mordechai dan ook. Please correct me if I am wrong, of liever, toon door duidelijke daden dat ik het bij het verkeerde eind heb. Als jouw partij zich als vriend van Israel en van het Joodse volk geloofwaardig wil maken, zal het tegen het voorstel van de Partij voor de Dieren moeten stemmen.

Graag hoor ik jouw visie op dit onderwerp.

Met vriendelijke groeten.

Bert de Bruin

Israel

(*) Officieel zou ik je als hoogedelgestrenge moeten aanspreken, maar ik geloof dat ik me een wat minder formele aanhef kan veroorloven, gezien onze samenwerking in het niet zo verre verleden, en het respect en de sympathie die we voor elkaar hebben, ondanks onze enorme meningsverschillen.

Nog even dit

  • Artikelen waarin ik mijn eigen mening herken: Malou van Hintum, Jan Jaap de Ruiter.
  • Een artikel met veel belangrijke informatie, in het Reformatorisch Dagblad.
  • Een artikel van Elma Drayer. Zij schrijft dat ook de 'voorstanders' van ritueel slachten niet alleen maar houdbare en overtuigende argumenten aanvoeren, maar laat doorschemeren dat in het 'goddeloze' Nederland van vandaag de dag dieren nu eenmaal belangrijker zijn dan mensen. In het begin van haar column geeft ze aan wat het volgende brandpunt zal zijn in de strijd tegen de godsdienstvrijheid en voor een pseudo-dierenvriendelijk maar Joden/moslimonvriendelijk Nederland: jongensbesnijdenis. Een direct, vurig pleidoor in die richting valt deze week al te lezen in de Volkskrant. Ik kan geen koffiedik kijken, maar het zal me niet verbazen als dit soort legale en legaliserende anti-joodse maatregelen uiteindelijk meer effect zal hebben op de aanwezigheid van 'bewuste', 'zichtbare' Joden in Nederland, dan wat voor Marokkaanse schoffies dan ook.

Zonder overbodig commentaar



Uit Jacques Presser, Ondergang: De vervolging en verdelging van het Nederlandse jodendom, 1940-1945 (Deel I, Hoofdstuk 1, Naar het isolement: mei 1940-september 1941, tweede deel van het hoofdstuk, met als ondertitel: De eerste maanden; in de nieuwste editie (2005) pp. 21-23, in de editie die online te vinden is op de website van de Digitale Bibliotheek der Nederlandse Letteren (1985) pp. 22-24) 

(Na een bespreking van de eerste voel- en zichtbare anti-joodse maatregel van de Duitsers en de onder hen dienende Nederlandse autoriteiten - het verwijderen van "alle Joden, alle onderdanen van staten, met Duitsland in oorlog", en "alle anti-Duits gezinde Nederlanders" uit de Dienst Luchtbescherming - schrijft Presser het volgende:)

In de Dienstbesprechung, welke op 16 juli 1940 bij de reeds genoemde Generalkommissar Schmidt plaats vond, treft men de vroegste aankondiging in het materiaal van een maatregel, die al langer moet zijn overwogen. In de notulen staat immers sub 10: ‘Schächtverbot wird eingeführt werden, Propaganda lenkt allmählich darauf hin’.
  Enigszins in tegenspraak hiermee is toch wel de zeer onopvallende wijze, waarop de Deutsche Zeitung in den Niederlanden op 4 augustus het bericht brengt van de inmiddels uitgevaardigde verordening. Moet men aannemen, dat de periode van de ‘Zurückhaltung’ nog niet helemaal voorbij was? Het is mogelijk. Van die propaganda zijn in het materiaal niet veel sporen overgebleven. Natuurlijk hing het verbod van ritueel slachten, van het ‘Schächten’, in de lucht. In Duitsland was het een van de eerste wetten geweest, door het Nazi-bewind uitgevaardigd; in de chronologische lijst van Blau van de 400 nummer 5 en 6 (21/22 april 1933). Waardoor en waarom dit rituele slachten daar en elders zozeer de toorn van bewuste of minder bewuste antisemieten placht of pleegt op te wekken, zij de psychologen overgelaten, die tevens het antwoord kunnen geven op de door Herzberg impliciet gestelde vraag, wat de betekenis is van het motief van de dierenbescherming, niet zelden opgegeven door lieden, die op jacht niet terugdeinzen voor de afschuwelijkste wreedheid tegen deze schepselen. Als gezegd: het verbod hing in de lucht en men vindt het ook nog vóór de uitvaardiging enige malen in de notulen van de vergaderingen van de secretarissen-generaal. De eerste keer op 22 juli, waarbij wordt vastgesteld, dat de aangelegenheid onder Economische Zaken valt en dat ‘de Heer Scholtens (van Sociale Zaken, J.P.) zal trachten om terzake tot een regeling te komen’. De slotzin is in het licht van later waard aan de vergetelheid te worden ontrukt: ‘Het ware zaak te vermijden dat hierdoor de Jodenkwestie naar voren gebracht wordt’. Op 25 juli deelt de heer Scholtens mede, dat er in overleg met ‘de rabbijnen hier te lande’ een regeling was getroffen nopens de rituele slachting; de notulen van 31 juli verraden, dat men weet, dat er een Duitse verordening komt en dan volgt een tweede zin, hier letterlijk weer te geven: ‘Hoewel het wellicht wenselijk ware geweest zulks van Nederlandse zijde te bepalen, schijnt hierin geen verandering gebracht te kunnen worden’.
  Men zou hieruit willen afleiden, dat men een Nederlandse verordening heeft overwogen, die de dreigende maatregel op voor Joden zo gunstig mogelijke wijze zou opvangen en dat dit niet gelukt is. Hoe dan ook, de verordening kwam en wanneer men zich in de zomer van 1940 terugverplaatst, is het niet onmogelijk, aan te nemen, dat ze zowel het college van secretarissen-generaal als ook anderen, de Joden zelfs, nog is meegevallen. Als dat het ergste was...
  Want gáát zij eigenlijk wel tegen de Joden? Het opschrift spreekt alleen van ‘Vermeidung von Tierquälerei beim Viehschlachten’ en de vier artikelen, die ze telt, gewagen nergens van hen; deze verordening nr. 80 van 31 juli 1940 staat in een gewoon rijtje met nr. 81 (‘zur Bekämpfung der widernatürlichen Unzucht’) en 82 (‘über Typhusschutz-impfung)’. Ze schrijft verdoving voor van warmbloedige dieren vóór het vloeien van het bloed, stelt de straffen vast bij overtreding en geeft als datum van inwerkingtreding aan: 5 augustus. Geen kwaad aan boord, zou men kunnen zeggen. En hebben misschien ook wel velen gezegd. In een stuk van veel latere datum (30 september 1942) komt men van Duitse zijde hierop nog even terug; men had ‘aus Entgegenkommen gegenüber der bekannten Einstellung der Bevölkerung zur Judenfrage’ geen ritueel slachtverbod uitgevaardigd, alleen maar het doden van dieren zonder voorafgaande verdoving verboden. Het merkwaardige is, dat deze verordening, als zovele Duitse maatregelen die er op zouden volgen, een aantal, hier zelfs het overgrote deel van de Joden, de illusie kon schenken: dit raakt ons niet zo erg, dit raakt anderen. De anderen waren hier de orthodoxe Joden, de enigen, die getroffen leken. Men wilde, zegt Berkley, hen òf tot overtreding dwingen, òf hun het eten van vlees onmogelijk maken. Wat men ‘wilde’, zij nog even in het midden gelaten, maar dit is in elk geval in die zomer van 1940 de interpretatie geweest van serieuze, geenszins lichtvaardige Nederlanders, Joden en niet-Joden - en, zoals men ziet, ook na 1945. Of toen al bij de Duitsers de bedoeling voorgezeten heeft, de Joden te verdelen en daardoor beter te beheersen, zoals dat later inderdaad door hen bewust moet zijn gedaan? Het is mogelijk, maar wij durven niet méér hiervan zeggen.

Friday, April 15, 2011

Bedankt, Tom Janssen


Bedankt, en Kol Hakavod, Tom Janssen, voor deze twee treffende en - in een land dat steeds hypocrieter en (religieus) intoleranter wordt - gedurfde spotprenten.



Wednesday, April 13, 2011

Antwoord

Erg snel na het versturen van mijn mail aan meneer Cohen kreeg ik de volgende uitgebreide reactie. Ik waardeer de moeite die men nam, en snap ook de overwegingen wel, maar mij overtuigt het niet. Als ik me niet vergis geldt een verdoofd dier als een gewond dier, en een gewond dier mag je volgens de regels van kashrut niet slachten. Als dit volgens de regels van de halal-slacht wel mag (daar heb ik echt geen enkele sjoege van, het zou goed kunnen) wordt alleen de Joods-religieuze gemeenschap hierdoor getroffen. Mijn analogie raakt waarschijnlijk kant noch wal, maar ik moest even denken: "Natuurlijk mag je veilige sex hebben, als je maar geen condoom gebruikt!". Misschien was mijn "en daarna" iets te absoluut, never say never en zo, maar bij de volgende verkiezingen ga ik zeker geen PvdA stemmen, dat staat voor mij vast. En een verloren stem terugwinnen is moeilijk, zeker als die stem niet van een traditioneel zwevende kiezer afkomstig is. Een mooi opinieartikel over de betekenis van kosher slachten voor (praktizerende) Joodse Nederlanders, van de hand van rabbijn Van de Kamp, stond deze week in het Reformatorisch Dagblad.

Geachte heer De Bruin,

Hartelijk dank voor uw bericht aan Job Cohen over het verbod op ritueel slachten. Gezien de grote hoeveelheid e-mails die Job Cohen dagelijks ontvangt, lukt het hem niet om persoonlijk te reageren. Hij heeft mij daarom gevraagd uw e-mail te beantwoorden.

Ik begrijp uit uw bericht dat er verschillende emoties bij u leven over onze standpuntbepaling, maar staat u mij toe uitleg te geven aan de standpuntbepaling van de PvdA.

De PvdA steunt het wetsvoorstel van de Partij voor de Dieren om verdoving verplicht te stellen bij de rituele slacht. Het onnodig lijden van dieren bij onverdoofde slacht moet hiermee worden beëindigd. Gelovigen houden in het wetsvoorstel de vrijheid om volgens de rituelen van het geloof te slachten, mits daarbij dieren tevoren worden bedwelmd net zoals bij de gewone slachtmethoden.

De PvdA-fractie in de Tweede Kamer heeft vele gesprekken gevoerd met belanghebbenden en deskundigen om tot deze beslissing te komen. Voor de fractie is de vrijheid van godsdienst immers een groot goed, maar het uitgangspunt is voor de fractie altijd geweest dat die niet het recht geeft dieren onnodig te laten lijden. Op basis van verschillende onderzoeken en adviezen, waaronder van de Universiteit van Wageningen en de Koninlijke Maatschappij der Diergeneeskunde, komt echter naar voren dat het onverdoofd slachten van met name schapen en runderen gepaard kan gaan met extra stress en pijn bij de te slachten dieren. De eerdere aanname dat onverdoofde slacht niet extra lijden veroorzaakt, blijkt dan ook niet houdbaar.

Wanneer de wet in werking treedt, is er ruimte voor de verschillende geloofsgemeenschappen om met het kabinet te komen tot verdovingsmethoden die zo goed mogelijk aansluiten bij de geloofsregels. Dat dat mogelijk is, blijkt uit het feit dat nu al een belangrijk deel van het halalvlees afkomstig is van slacht van dieren die voorafgaand verdoofd waren. Zo wordt de geloofsvrijheid zoveel mogelijk recht gedaan, maar wordt tegelijk onnodig dierenleed verminderd.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.


Met vriendelijke groet,


Afdeling Voorlichting PvdA
Plein 2 | Postbus 20018 | 2500 EA Den Haag
Partij van de Arbeid | http://www.pvda.nl

Thursday, April 07, 2011

Aanbevolen

Nog interessanter en ontroerender dan gewoonlijk, momenteel: het weblog van Rob Fransman. Hij bezoekt dezer dagen samen met zijn kleindochter ( plus een journalist en een cameraman ) het land waar zijn ouders, Rachel en Izak Fransman z"l, werden 'zoekgemaakt', om Gerrit Achterbergs eufemisme te gebruiken.



Met spijt in mijn hart...

Het volgende bericht heb ik een uur geleden naar Job Cohen, leider van de Partij van de Arbeid, verstuurd, met een cc-tje naar partijvoorzitter Lilianne Ploumen. Ben benieuwd of ik een reactie zal krijgen. Denk haast van wel.
 
Geachte meneer Cohen,

Met spijt in mijn hart moet ik u zeggen dat ik, zoals het er nu naar uitziet, bij de volgende kamerverkiezingen en daarna voor het eerst in 24 jaar (ik ben van 1968, en stem sinds 1986) geen PvdA meer zal stemmen.

Ik kom uit een rood nest, in ieder geval van vaders kant, ben vlak voordat ik naar Israel kwam nog een jaar actief geweest bij de Jonge Socialisten, en heb bijna altijd met overtuiging (en soms bij gebrek aan beter) rood gestemd. De kritiek van de partij op Israels (wan)beleid heb ik meer dan eens gedeeld, u kunt de vele artikelen die ik de afgelopen 9 jaar voor diverse kranten en tijdschriften schreef daarop nalezen. Zelfs wanneer die kritiek soms eenzijdig of onterecht was, was ze slechts eenmaal een reden om anders dan PvdA te stemmen (bij de laatste Europese verkiezingen, vanwege de lijsttrekker). Mijn vader is sinds kort zelfs, mede door mijn toedoen en op mijn aandringen, partijlid geworden. Een belangrijke reden waarom ik hem aanraadde te doen wat hij al lang wilde doen was uw aantreden als partijleider. U bent minder gelikt en gemaakt dan de meeste andere politici, u struikelt hier en daar over uw woorden (iets waar ook ik zo nu en dan last van heb), maar ik heb de indruk dat u voor zover mogelijk vooral vanuit uw hart en geweten bestuurt, en daar heb ik groot respect voor.

De reden voor mijn besluit om geen PvdA meer te stemmen is dat ik zojuist las dat de partij waarschijnlijk het door de Partij voor de Dieren voorgestelde verbod op ritueel slachten gaat steunen. Ik ben niet religieus, en als historicus houd ik me normaal gesproken verre van analogieen met de Tweede Wereldoorlog, maar een verbod op religieus slachten heeft een uiterst belangrijke symbolische en historische waarde, zoals u ongetwijfeld weet. Zo'n verbod raakt de Joodse gemeenschap in Nederland, ook al neem ik aan dat slechts een deel van de Joden in Nederland kosher vlees eet. Zowel in Nazi-Duitsland als in bezet Nederland was zo'n verbod een van allereerste maatregelen die werden ingevoerd zodra de Nazis aan de macht kwamen. Ik heb geleerd om achterdocht te koesteren wanneer mensen meer om dieren dan om andere mensen geven. Adolf H., Brigitte B., Volkert van der G., ik noem maar een paar voorbeelden. Dat de meest populistische en xenofobe - of in ieder geval de machtigste extreem-rechtse - partij die naoorlogs Nederland gekend heeft het voorstel steunt zegt genoeg. Mij maak je niet wijs dat die partij een vriend van Israel is, veel van haar aanhangers haten moslims alleen nog meer dan Joden.

Mijn besluit om PvdA te stemmen werd meestal ingegeven door een totaaloverweging. Nooit was een (1) onderwerp een reden om van dat besluit af te zien. Tot nu toe: dit onderwerp heeft immers zoals gezegd in mijn ogen een belangrijke symbolische en historische, ik zou haast zeggen een persoonlijke, betekenis. Ik hoop dan ook van harte dat de PvdA uiteindelijk zal besluiten om geen steun te geven aan een verbod op ritueel slachten. Er zijn effectievere en medemensvriendelijkere manieren dan zo'n verbod om het leed van ritueel (en anderszins) geslachte dieren zoveel mogelijk te beperken. Het zal me veel moeite kosten om bij de volgende Kamerverkiezingen niet, blanco, of iets anders dan rood te stemmen, maar dit is wat mij betreft een breekpunt.

Graag zou ik van u horen wat uw visie op dit onderwerp is.

Hoogachtend,

Bert de Bruin

******, Israel

Dutchblog Israel: http://yonathanbert.blogspot.com

Friday, April 01, 2011

Could it be true, after all?

More than an hour after Ynet mentioned an earthquake , HaAretz also tells us that "dozens of residents" reported having felt "the trembling". I remain a bit skeptic, neither I nor my wife or any of our kids have felt anything, but well, I think I should apologize, it seems that this was not an intentional 'joke', at least not one initiated by the people at Ynet.

Fools (cont.)

PS: This 'update' supports my feeling of skepticism, expressed in the previous posting. I live in Northern Israel, and believe, I have not felt a thing during the last hour and a half. I tend to believe that I would have noticed somehow if a 5+ eartquake had taken place here in the area.

Fools

Since I have not felt anything ( while being awake and conscious ), and since a serious news medium such as HaAretz does not mention anything about an earthquake, I suppose this is a lame attempt at an April fool's Day joke. If that were the case, it would be an example of an utter lack of professionalism at Ynet. Our son, in his innocence, thought it would be a good joke to tell his teacher today that he did not do his homework, even though he did do it. That may be not very funny, it also shows that he has better taste and a better sense of responsibility than the people at Ynet.