Sunday, May 08, 2011

Memorial Day




Tonight and tomorrow we remember the men and women who were killed in Israel's wars plus the victims of terror. Since August 2006, during the sound of the sirens at 8 PM and 11 AM on Memorial Day I think of Nimrod Hallel. A far as I am aware, of  all the 22,867 fallen he is the only person whom I have met face to face, and whom I have known personally, albeit superficially. I am also reminded of him whenever I meet his parents, whom I know much better than I knew him. During those two minutes on Memorial Day, and in most cases also when there is an event at school (my children's or the one where I work) that requires the attendance of parents, I think of Nimrod z"l, of his wife, and of their four young children, may they live a long and happy life. May the memory of all the fallen soldiers and of all the victims of terror be blessed.

I post here one of the most moving of the many beautiful Israeli songs that deal with loss and mourning. The late Ehud Manor wrote "A Beautiful Son Was Born" after his brother Yehudah was killed in the War of Attrition, in 1968, my year of birth. Finally the original version of the song, sung by Rivka Zohar, has been posted on Youtube.

Tom Janssen's view


Last week, Dutch cartoonist Tom Janssen made two excellent cartoons that deal with current international issues. 


Israel and the Arab revolutions


Pakistan


Monday, May 02, 2011

Tweet Tweet

I just read some (translations of) interesting and funny messages that have appeared on Twitter:

  • Several twitters pointed out that the death of OBL was announced exactly 66 years after the death of Adolf Hitler was announced. I won't insult the memory of six million Jews and of many millions of other victims - particularly not on a day like today - by comparing OBL to AH, but this is an interesting coincidence.
  • Michael Moore wrote that whatever Obama says, Osama is not dead officially until Donald Trump has seen his death certificate.
  • A NYT journalist wrote that now we finally know what Jack Bauer has been doing since the last season of 24.

Ouch

Although I am a bit of a sceptic when it comes to learning lessons from history in general, and from the Shoah in particular, I tend to agree with today's editorial in Haaretz.

Good Riddance

If this is true, that would not be bad news. Not that it will make the world a much safer or less crazy place, but that man had it coming really, and this is a success for the - more or less - good guys. Kudos to those men and women who have chased Osama Bin Laden for more than a decade, and particularly to those who - apparently - finally have caught/killed him. Kol HaKavod to President Obama and the USofA for finishing one part of their difficult and important job.

Sunday, May 01, 2011

Yom HaShoah


by Dan Pagis ( 1930 - 1986 )


here in this carload

I am eve

with abel my son

if you see my other son

cain son of adam (*)

tell him I


(*) in Hebrew, Ben-Adam = Son of Adam = human being


What follows is the Hebrew original. I found the poem when I was looking for information about the Belzec extermination camp. Pagis' poem appears on a monument in Belzec. Click on the English title and on the poet's name above to find some background info on the author and on the poem.



כאן במשלוח הזה

אני חוה

עם הבל בני

אם תראו את בני הגדול

קין בן אדם

תגידו לו שאני


דן פגיס, כתוב בעפרון בקרון החתום

I wonder...

If you read this weblog once in a while you know that I am not one of those who is always complaining how unfairly Israel is being treated by international bodies and the worldwide media. Much of that unfairness Israel brings upon itself, by not having any clear policy and by doing things that simply can't be 'sold'. Also, I think I support the international actions against the regime of Colonel Muammar Gaddafi. Still, I could not help wondering what would have happened if not NATO, but Israel, had done this. As far as I know, Gaddafi-Libya has not hurt or threatened any citizen of any NATO state recently (unlike Hamas-Gaza/Hezbollah-Lebanon vis-a-vis Israel), and yet, NATO planes have been killing innocent Libyan civilians for several weeks now, and I don't see massive demonstrations in the streets of Europe.

Hufters

Als ik naar het in mijn ogen wederom uitermate inhoudsloze programma voor Bevrijdingsdag kijk, wordt de bijsmaak die ik de laatste weken in mijn mond heb (als gevolg van de discussie rond kosher slachten) nog sterker. Natuurlijk ben je vrij, als je maar geen asielzoeker, of praktizerend Joods of moslim bent, en als je maar met Geert meemarcheert. Ik moest onwillekeurig even denken aan Gewetensbezwaren van Don Quishocking: "Vrijheid, blijheid, u bent vrij. Hier mag ieder doen en laten wat hij wil, mits u zich houdt aan onze op democratische wijze tot stand gekomen spelregels, maar dat spreekt vanzelf."  Bijna had ik niet gezien dat Rob Fransman nog een mooie posting gewijd heeft aan het initiatief van het 4-5 mei comite om zichtbaar te maken waar voor/tijdens DE oorlog Joodse gezinnen en individuen woonden. Ik had al zo mijn bedenkingen over dat idee, al leek het me niet geheel onsympathiek. Dankzij Rob weet ik nu zeker dat het initiatief niet glatt kosher is, of althans, dat het historische bewustzijn van minstens een deel van de medewerkers aan het krantje om te huilen is. "Even het verband leggen tussen Israël en de Sjoa om de goegemeente te tonen hoe politiek correct het comité is." Ik kan het niet beter zeggen dan mijn collega-blogger: "De hufters, hoe durven ze. Liever geen herdenking, dan een met het 4 en 5 mei comité."

Nog een keer

Ik vond het leuk om te lezen dat Rob Fransman - wiens blog ik jaren geleden toevallig ontdekte toen een goede vriendin me er op wees - me zijn vriend noemde. Die vriendschap is voorlopig nog virtueel, van een heuse ontmoeting is het nog niet gekomen. De laatste keer dat ik in Nederland was en tijd had voor een afspraak moest hij naar Duitsland, voor een van de zittingen van de rechtzaak tegen John Demjanjuk. Hopelijk wordt zijn werk, en dat van vele anderen, binnenkort bekroond met een veroordeling van John D. Ik heb aardig wat uren besteed aan het lezen over dat proces, en over Sobibor, voor een groot deel op of via Robs blog. Hij en ik zijn het over veel - maar lang niet over alles, gelukkig maar, dat zou saai zijn - eens.

Een paar dagen geleden kwam ik bij hem een uitstekend artikel tegen over het onderwerp dat me vorige maand na lange tijd weer eens redelijk intensief aan het bloggen kreeg. Tamarah Benima schreef een helder en - in mijn ogen - overtuigend betoog tegen het verbod op kosher slachten. Het zal weinig helpen, de dierenvrienden en de jodenhaters lijken het te gaan winnen, maar ik ben blij dat het volgende toch maar even gezegd is:

"...dat juist op zo’n klein segment van het slachten op hoge toon eisen worden gesteld, alleen omdat het politiek haalbaar is en gemakkelijk aan de kiezer te verkopen, heeft de schijn van symboolpolitiek. Dat is onaangenaam, to say the least. Een klein aantal vrome joden zal wegtrekken. Ik niet. Maar zodra een meerderheid gaat bepalen welke teksten, hoe oud ook, voor mij en andere joden richtinggevend en betekenisvol mogen zijn en welke niet, verwordt democratie tot tirannie. En dat raakt me.


Mijn familie woont hier vanaf 1670. Ik ben geboren en opgegroeid in dit land. Hier werk en leef ik. Dat het koosjere slachten, cruciaal onderdeel van de joodse beschaving, nu wordt weggezet als ‘barbaars’, vergroot mijn gevoel vreemdeling te zijn in mijn eigen land. Dat gevoel gaat wel weer over. Tot er weer een incident is waarvan ik wakker lig."

Laag niveau

Geert W. laat weer eens zien hoe min en voorspelbaar hij is. Even afgezien van het beroerde Vaderlands in zijn tweet ('velen' zou 'vele', of in deze context nog beter 'veel', moeten zijn). Je kunt zeggen van de PvdA wat je wilt, maar Nederland heeft toch echt meer (goeds) te danken aan de sociaal-democratie dan aan het goedkope en godverlaten fascisto-populisme waar de PVV de meest recente en voorlopig meest invloedrijke exponent van is. Ik vraag me trouwens wel af of en zo ja in hoeverre de nog verdere daling, in de peilingen, van Job Cohens partij mede een gevolg is van haar standpunt m.b.t. het koshere en halal slachten. Ik zal bij de eerstvolgende verkiezingen in ieder geval niet op haar stemmen. Een belangrijke reden daarvoor is nu juist dat ik het 'mijn' partij kwalijk neem dat ze zich heeft laten verleiden om mee te huilen met de Wolven van Wilders. Of en zo ja waarop ik ueberhaupt zal stemmen weet ik nog lang niet. Een ding is zeker, Geert en zijn handlangers krijgen die stem niet. Maar dat zal u niet verbazen, net zo min als het feit dat ik nog geen reactie van Wim K. heb mogen ontvangen. Dit in tegenstelling tot de woordvoerders van de PvdA, die snel en uitgebreid reageerden toen ik naar meneer Cohen mailde.