Saturday, April 21, 2012

Einde van de idylle?



Ik volg veel verkiezingen - op verschillende continenten - met meer dan gemiddelde belangstelling, en stem bijna altijd wanneer ik stemrecht heb, tenzij het om stemmen via SMS of zo gaat (Big Brother, The Voice of Holland Israel, dat soort democratische kunststukjes). Je zou me een soort verkiezingenfan kunnen noemen. Op zich vind ik het dan ook niet heel erg dat er een redelijke kans is dat Nederland binnen afzienbare tijd weer naar de stembus gaat. Toch ben ik ook niet echt blij, of optimistisch gestemd over wat die verkiezingen ons gaan brengen. Er zijn de laatste jaren in Nederland te veel verkiezingen en te veel onstabiele kabinetten geweest. Bovendien is de kans dat men echt iets geleerd heeft van nog geen twee jaar PVV-vingersvuisten in de regeringspap nihil. Niets werkt zo goed als populistisch anti-geleuter, heb ik de indruk, zeker als er aan gene zijde van het politieke spectrum ook niet veel geloofwaardige perspectieven geboden worden. Vrijwel elke partij laat haar denken en handelen door dat geleuter beinvloeden (hier in Israel is dat overigens niet veel anders,en eigenlijk nog veel erger; in Nederland houdt een minister van onderwijs zich tenminste nog een groot deel van zijn/haar tijd met onderwijs bezig, hier zag ik zijn/haar Israelische collega vandaag in een uitgebreid interview vooral over Israels rechten op bezet gebied praten, je twijfels over die rechten uitspreken betekent politieke zelfmoord binnen een partij als de Likud, maar dat terzijde). De kans dat een aardig deel van hetzelfde zootje ongeregeld dat Nederlands beleid en image ruim achttien maanden bepaald heeft ook na de komende verkiezingen een sleutelpositie zal innemen (en de verkiezingscampagne zal beinvloeden) is levensgroot. Dat ik nog lang niet echt weet wat ik zelf zal gaan stemmen (iets wat me de laatste 25 jaar slechts een keer eerder is gebeurd, en wel bij de afgelopen EP-verkiezingen) maakt mijn gevoelens over de komende kamerverkiezingen alleen nog maar tweeslachtiger. 


2 comments:

Tal said...

Zelf hoop ik dat de linkse partijen een water bij de wijn gaan doen naar elkaar toe en tot compromissen zullen kunnen komen voor een regeerakkoord. Het wordt na zo vele jaren rechts beleid, eh, gestuntel, eens tijd voor echte LINKSE, progressieve politiek waarin de mens weer centraal komt te staan.

Bert said...

Eerlijk gezegd heb ik ook niet al te veel vertrouwen in de linkse partijen. De SP is zeker zo populistisch als de PVV, met Groen Links en D66 heb ik nooit echt iets gehad, en ik vraag me op veel terreinen af wat de PvdA eigenlijk wil. En ook al heb ik nauwelijks of eigenlijk helemaal niet iets goeds te zeggen over de huidige Israelische regering, de kritiek van veel Nederlandse linkse rakkers richting Israel staat me vaak tegen. Zoals ik al schreef, ik weet echt niet wat ik ga stemmen bij de eerstvolgende verkiezingen. En dat was me tot drie jaar geleden bijna 25 jaar lang nooit gebeurd.