Friday, March 30, 2012

Nauwelijks commentaar





Ik vond deze foto, met als enige bijschrift "24 03 2012, 13:13 The Netherlands,Amsterdam,Dam Square", op de altijd boeiende website van fotograaf Thomas Schlijper.

Jerusalem III









A Poem for Shabbat IV

Schoolsville - Billy Collins

Glancing over my shoulder at the past,
I realize the number of students I have taught
is enough to populate a small town.

I can see it nestled in a paper landscape,
chalk dust flurrying down in winter,
nights dark as a blackboard.

The population ages but never graduates.
On hot afternoons they sweat the final in the park
and when it's cold they shiver around stoves
reading disorganized essays out loud.
A bell rings on the hour and everybody zigzags
into the streets with their books.

I forgot all their last names first and their
first names last in alphabetical order.
But the boy who always had his hand up
is an alderman and owns the haberdashery.
The girl who signed her papers in lipstick
leans against the drugstore, smoking,
brushing her hair like a machine.

Their grades are sewn into their clothes
like references to Hawthorne.
The A's stroll along with other A's.
The D's honk whenever they pass another D.

All the creative-writing students recline
on the courthouse lawn and play the lute.
Wherever they go, they form a big circle.

Needless to say, I am the mayor.
I live in the white colonial at Maple and Main.
I rarely leave the house. The car deflates
in the driveway. Vines twirl around the porch swing.

Once in a while a student knocks on the door
with a term paper fifteen years late
or a question about Yeats or double-spacing.
And sometimes one will appear in a windowpane
to watch me lecturing the wallpaper,
quizzing the chandelier, reprimanding the air.


found in The Apple That Astonished Paris (The University of Kansas Press, new ed., 2006)

Tussenformatie






Je zou haast medelijden krijgen met premier Rutte. Gevonden op de website van Tom Janssen. Is 'Tussenformatie', een uitvinding van Tom Janssen, of wordt dat woord werkelijk gebruikt? Het lijkt erop dat men in Den Haag drukker is met lijmen en plamuren dan met regeren. Tenzij botweg bezuinigen een synoniem is geworden voor regeren.

Thursday, March 29, 2012

Crying betrayal

Although I have great respect for the expertise of Ron Ben Yishai, I disagree with the tone of this article. In my opinion, right now the American administration is only protecting Israel against its own leaders, who might easily decide (i.e., I would not put it past some of them) to launch a useless and ineffective strike for totally wrong reasons and without all the proper reflections and preparations. If a strike turns out to be the safest, most viable and efficient option to stop Iran from becoming nuclear (and I must admit that I am afraid it will ), then it has to be carried out by the US, with Israeli support, not by Israel with the rest of the world (including the US) opposing and protesting it. Israel has neither the means nor the manpower to do this the way it should be done, let's not fool ourselves.  You can't blame the American President for caring about his own and his country's interests, rather than about the egos of the leaders of a country that is more and more becoming a regional burden instead of an asset for the USA. Which does not mean that I think it wise or appropriate to leak information - correct, false, or whatever - that might complicate or endanger any current or future operations in and against Iran's nuclear program. Still, I find it hard to believe that Mr Ben Yishai's cries of betrayal are based on solid facts rather than on populist sentiments, rife in Israel's ultra(reli)nationalist circles these days, circles which do not form his political habitat as far as I am aware.

War anno 2012





Found on the website of the Wizard of Id, produced by John Hart Studios.


Tuesday, March 27, 2012

Sunday, March 25, 2012

Jerusalem I




Earlier this month I spent a wonderful shabbat with my wive and a large group of colleagues in and around Jerusalem. Here are some pictures that I took that weekend. I will post a few more photos in the coming days.

Friday, March 23, 2012

A Poem for Shabbat III

Listening to Distant Guns - Denise Levertov

The roses tremble; oh the sunflower's eye
Is opened wide in sad expectancy.
Westward and back the circling swallows fly,
The rooks' battalions dwindle near the hill.


That low pulsation in the east is war:
No bell now breaks the evening's silent dream.
The bloodless clarity of the evening's sky
Betrays no whisper of the battle-scream.

(found in Denise Levertov, Selected Poems )

Thursday, March 22, 2012

Monday, March 19, 2012

Enemies of the Republic (and of the Jews)

If it is true that the three children and the young rabbi - and father of two of the murdered boys - who died in Toulouse this morning were murdered with the same gun that killed three French soldiers earlier this month, this will probably prove two things, for the umpteenth time. First of all, whoever hates and murders Jews hardly ever targets Jews exclusively. This is true for terror and hate crimes all over the world. When we look more closely at the French context, we can see again that what/whoever threatens France's Jews often threatens the French Republic and what that Republic stands for. Therefore, it can be said that the interests of La République française and of the Jews who live in that country usually run parallel. This was true seventy and fifty years ago as it is true today.


 

Friday, March 16, 2012

A Poem for Shabbat II

Ape - Carol Ann Duffy



There is a small silverback on the calendar.
Behind him the jungle is defocused,
except in one corner, where trees gargle the sun.

After you have numbered the days, you tear off
the page. His eyes hold your eyes
as you crumple a forest in your fist.

(found in Carol Ann Duffy, New Selected Poems)

Leadership & Charisma

I have just finished reading (most of) Keith Grint's Leadership - A Very Short Introduction (OUP, 2010). I found the following quote (p. 97) particularly interesting and relevant:

"...we need to be wary of charismatic leaders. They may be important in a crisis, but may be impelled to maintain the crisis if resolving it undermines their authority. "

Thursday, March 15, 2012

Tuesday, March 13, 2012

Artikel: Niet Israel alleen

Het volgende artikel stond gisteren in het Reformatorisch Dagblad.

Niets uitsluiten

Vorige week betoogde Wim Kortenoeven, buitenlandwoordvoerder van de PVV, in deze krant “dat het uitsluitend aan Israël is om te beoordelen of Iran militair moet worden aangepaktˮ. Afgezien van die in mijn ogen problematische formulering (een uitdrukking als 'militair aanpakken' verwacht je alleen van iemand die geen idee heeft, of zich nauwelijks iets aantrekt, van de politieke, economische, en menselijke gevolgen van een oorlog), is er volgens mij ook inhoudelijk aardig wat aan te merken op zijn pleidooi.

Allereerst is daar de bijbelse parallel die wordt getrokken. De gelijkstelling van de huidige Iraanse leiders met Haman dient geen enkel doel, net zoals de parallellen die premier Nethanyahu tussen Iran en Nazi-Duitsland trekt een verwrongen en gevaarlijk beeld van de geschiedenis schetsen. We hebben Hitler en Haman niet nodig om te begrijpen dat Ahmadinejads dreigementen serieus genomen moeten worden, en dat Israël en het Westen geen nucleair bewapend ayatollah-regime kunnen dulden. Als er al één groot verschil is tussen toen (5e eeuw v.Chr., 1933-1945) en nu, dan is het het feit dat er een sterke Joodse staat is, die wereldwijd goede en machtige vrienden heeft. Ironisch genoeg heb ik zelf in het verleden meerdere malen een poerim-metafoor gebruikt wanneer ik over de PVV schreef, door te stellen dat die partij en haar Leider meer door haat voor Haman dan door liefde voor Mordechai worden geleid. Zie bijvoorbeeld de discussie rond de rituele slacht. Maar dat terzijde.

Wim Kortenoeven trekt nog een problematische rechte lijn, namelijk tussen Teheran en Hamas. Alhoewel er natuurlijk contacten en verbanden tussen die beide vijanden van Israël bestaan, is het dom en contra-productief om ze over één kam te scheren. Het gaat om verschillende conflicten die verschillend benaderd moeten worden: Hamas moet ʽaangepaktʼ worden alsof er geen Iraanse dreiging bestaat, en vice versa.

Met een oproep om ʽde Hamans van onze dagen voor een internationaal tribunaal te brengenʼ, zoals Kortenoeven doet, zou ik voorzichtig zijn. Op dergelijke tribunalen moet slechts in uitzonderlijke gevallen een beroep worden gedaan. Zij kunnen helaas maar al te gemakkelijk ook tegen Israëlische politici en soldaten gebruikt worden. Vertegenwoordigers van de Israëlische regering en van het leger hebben de afgelopen jaren meer dan eens met dat probleem te maken gehad.

Mijn belangrijkste bezwaar tegen meneer Kortenoevens betoog betreft echter zijn kernpunt: het zou uitsluitend aan Israël zijn om te beoordelen en dus te beslissen of Iran moet worden aangevallen. Vrijwel alle deskundigen die zich openlijk over de Iraanse nucleaire dreiging hebben uitgesproken zijn het er over eens dat het soort militaire operaties dat nodig is om het Iraanse atoomwapenprogramma te stoppen (en niet slechts te vertragen) niet door Israël alleen kan worden uitgevoerd. Een duidelijke illustratie daarvan is het Israëlische verzoek, aan de Amerikanen, om levering van zogenaamde bunker-buster bommen. Enerzijds je vriend om bommen en granaten vragen en anderzijds op eigen houtje op avontuur gaan en zeggen dat die vriend zich niet met jouw zaken mag bemoeien zou een gotspe zijn. Premier Nethanyahu en minister van defensie Barak weten dat beter dan Wim Kortenoeven.

President Obama kan niet duidelijker maken dan hij al gedaan heeft dat het de Verenigde Staten wat Iran aangaat menens is, en dat Washington er alles aan zal doen om te voorkomen dat het Iraanse regime de beschikking krijgt over nucleaire wapens. In dat opzicht denk ik dat je van een Israëlisch succes kunt spreken. Jeruzalem is erin geslaagd Washington ervan te overtuigen dat een nucleair Iran niet alleen maar een bedreiging voor Israël of het Midden-Oosten vormt, en dat Israël zo nodig zelf het initiatief zal nemen om dat gevaar te lijf te gaan. Europa's rol in dezen zal waarschijnlijk beperkt blijven, en niet alleen omdat de Europese Unie en de individuele lidstaten meer acute problemen aan hun hoofd hebben. Volgens een recente opiniepeiling zijn de meeste Israëliërs sterk tegen een Israëlische actie zonder Amerikaanse steun gekant. Analyses van die peiling noemen als belangrijkste reden voor die terughoudendheid het besef, onder de bevolking, van de gevolgen van zo'n actie. Ik ga ervan uit dat ook Israëls regering, ondanks al haar tekortkomingen, genoeg gezond verstand heeft om te beseffen dat dit land zich de politieke, economische, militaire, én menselijke backlash van een doldrieste éénlandsactie tegen de Iraanse atoominstallaties niet kan veroorloven.

Het is aan Israëls politieke en militaire leiders om in overleg en samenwerking met de internationale gemeenschap (lees: Amerika, en wie eventueel kan en wil meewerken) te kijken en besluiten hoe Iran van de ontwikkeling en produktie van atoomwapens moet worden afgehouden. Liefst zonder een heel land 'militair aan te pakken'. Maar mocht men hier en in Washington tot de conclusie komen dat de militaire optie onvermijdelijk is, dan zou het zeer onverstandig zijn als uitsluitend Israël over die 'aanpak' beslist.


Saturday, March 10, 2012

Friday, March 09, 2012

Recommended Reading

Two very good op-ed articles in Ha'Aretz: one by Yoel Marcus, another by James Kirchick.

A Poem for Shabbat I

Last September or October, at the school where I teach, I started what already has become a tradition, by sending a poem to my colleagues at the end of each week. I choose the poems from the poetry collection that I have at home. From this week onwards I will post my weekly choice on my weblog.

The Tide Rises, The Tide Falls - Henry Wadsworth Longfellow (1807-1882)

The tide rises, the tide falls,
The twilight darkens, the curlew calls;
Along the sea-sands damp and brown
The traveller hastens toward the town,
     And the tide rises, the tide falls.

Darkness settles on roofs and walls,
But the sea, the sea in the darkness calls;
The little waves, with their soft, white hands,
Efface the footprints in the sands,
     And the tide rises, the tide falls.

The morning breaks; the steeds in their stalls
Stamp and neigh, as the hostler calls;
The day returns, but nevermore
Returns the traveller to the shore,
     And the tide rises, the tide falls.

(found in David Lehman, The Oxford Book of American Poetry (OUP, 2006))

Andy Statman & Zev Feldman - Ternovka Sher



More than 25 years ago, when I was still a teenager, I fell in love with klezmer music. Feld- and Statman's album was one of the first klezmer albums that I listened to. I still listen to Andy Statman, and have three of his more recent CDs in my collection. Until two days ago I was not familiar with Zev Feldman's work, but when I decided to post this song I googled his name and found out that he is a leading researcher in Ottoman Turkish and Jewish music.

Wednesday, March 07, 2012

Amen, Mr. F!

I admired Thomas Friedman and enjoyed reading his work long before I even thought I might end up in Israel one day. Today, 25+ years later, after I have lived here for almost twenty years, I still read his analyses and comments, and often find myself agreeing with him. I also tend to agree with what he tells us this week. Like him, I think President Obama is a true friend of Israel (though I still have very fond memories of Bill Clinton), much more than his immediate predecessor, and much, much more than any of the Republican contenders for the presidency. I think Mr. Friedman is right when he writes the following:

Reports from the Aipac convention this week indicated that those advocating military action were getting the loudest cheers. I’d invite all those cheering to think about all the unintended and unanticipated consequences of the Iraq war or Israel’s 1982 invasion of Lebanon. That’s not a reason for paralysis. It’s a reason to heed Obama’s call to give diplomacy and biting sanctions a chance to work, while keeping the threat of force on the table.
If it comes to war, let it be because the ayatollahs were ready to sacrifice their whole economy to get a nuke and, therefore, America — the only country that can truly take down Iran’s nuclear program — had to act to protect the global system, not just Israel. I respect that this is a deadly serious issue for Israel — which has the right to act on its own — but President Obama has built a solid strategic and political case for letting America take the lead.

Tuesday, March 06, 2012

Zionism = Colonialism ?!?!?

This is the kind of pleas and associations that Israel can do without these days, IMHO. Basically, the author claims that Zionism and colonialism have a lot in common, and that Palestinians and other Arabs were/have been/would be/will be better off under Jewish (or any other non-Arab) rule than they ever were or have been when led by their own kind. Even if this were true (honestly, I don't really care if it were), what should interest us more than anything else is our own interest, and that interest would be served by an end to the occupation. Many of today's ills in Israeli society and Israeli politics, and many of its diplomatic and military problems, are directly or indirectly linked to its presence across the Green Line. If we follow the zionism-colonialism analogy, we would have to conclude that Israel's colonialism should come to an end a.s.a.p. After all, most if not all countries that were powerful colonialist powers in the modern era (France and Holland come to mind, as do Britain, the USA, and even Spain and Portugal; about Belgium I am not so sure) today are more stable and prosperous than they were ever before and during their colonial heyday. Although there are parallels between the two, I don't think that the more or less internationally accepted, legitimate version of Zionism (i.e. the secular Jewish version of 19-20th century nationalism, without its most extreme and fanatically religious elements) would want to be identified on a one-to-one basis with colonialism.

By the way, although I agree with the author that many of those who call themselves friends of Israel (and who are cherished by rightwing and ultra-nationalist Israelis) are led by various types of anti-Semitism, unlike him I do not think that "leftist anti-Zionism is not bred by anti-Semitism" (I think it is, partly at least), nor do I believe that "anti-Semitism can be effectively fought by showing documentaries and films on the Holocaust" (much more than that is needed).

Monday, March 05, 2012

Bergafwaarts

Of het dit kabinet is of wat dan ook, maar Nederland lijkt soms hoe langer hoe gekker te worden. Denkt iemand in Den Haag wel eens na over gevolgen van beleid dat daar bedacht wordt en besluiten die daar genomen worden? Een van mijn grootste bezwaren tegen al wat er hier in Israel gebeurt is dat onderhoud en lange-termijn-beleid vieze woorden lijken te zijn. Ik vraag me heus af of Nederland inmiddels wat dat betreft niet net zo ver heen is als Israel.


Sunday, March 04, 2012

Ziedaar

Als je wilt weten hoe ik over diverse gebeurtenissen en ontwikkelingen in Nederland (en Israel) denk kun je in veel gevallen terecht op het weblog van Rob Fransman. Ik heb heel weinig blogtijd beschikbaar, maar als ik al eens ergens over wil schrijven kijk ik even bij hem, en zie dan meestal dat hij er al een mening over heeft geventileerd. Vaak kan ik me voluit in die mening vinden, en als we al van mening verschillen dan gaat het veelal om details, nuances etc. Zelden staan onze opvattingen lijnrecht tegenover elkaar. Ik ben blij dat ik destijds door een goede vriendin op zijn blog geattendeerd ben, en hoop dat hij nog lang zal blijven doorbloggen.


Snow in Jerusalem



This picture, taken two days ago, I found on the Facebook wall of IGoogledIsrael.

Saturday, March 03, 2012