Monday, April 30, 2012

Queen's Day in Amsterdam







As you can see, Thomas Schlijper has had a busy day so far, providing the visitors of his photoblog with impressions from Amsterdam. Whenever I visit his site I want to hop over to what is still my favorite city (not that I know that many cities in the world), even for just a few hours, to visit some bookstores, enjoy the beautiful views, take some pictures, grab something to eat, and go home again. On the other hand, on a day like today I would avoid the center of any Dutch city. I am not much of a crowd person.

Atomic Implosion



Here's another example of how our worst enemies (from within and without) manage to drive us to the edge and beyond. Last week singer Achinoam Nini (Noa) participated in an "alternative Memorial Day event" for Israeli and Palestinian families. This led to a call, on Facebook, for a boycott against her (as if any extreme right wingers ever went to one of her concerts or bought her records, but anyway). This in itself is not so surprising, but when a few minutes ago I had a look at her Facebook page (not the one created by the rightwing Israeli friends of the BDS movement, I am sure there you will find even filthier comments) I was still surprised by the venom and filth that I found there. It seems many Israelis and so-called friends of Israel are afraid of their own shadows. Some of us are slowly but surely becoming a threat/enemy that is far deadlier for the Jewish state than any Iranian nuclear weapon can ever be.


For my Dutch visitors






Sunday, April 29, 2012

Thank you, Wizard of Id



Start your week like I did, with a smile, thanks to John Hart Studios' Wizard of Id.








Saturday, April 28, 2012

Could Diskin be right?



What I find at the same time interesting, funny, and worrying is that so far none of the true professionals has openly come out against the criticism leveled against Bibi-Barak - regarding their Iran-related policy and statements - by former and current heads of the main security services (IDF, Mossad, Shin Beth). The only, rather predictable, condemnations of that criticism have come from Bibi's far from professional paranymphs.


Goed/Fout (vervolg)



Op de website van de Volkskrant kwam ik twee columns tegen met de inhoud waarvan ik het roerend eens ben. Lees deze columns - van VK-columniste Amanda Kluveld en NIOD-onderzoeker Bram Enning - en u zult snappen waarom. Met name toen ik het stuk van mevrouw Kluveld las moest ik denken aan de metafoor - die ik ooit eens, vraag me niet waar of wanneer, gehoord heb - van Joden als de kanariepietjes in een mijnschacht: zonder organisaties als het CIDI en het Auschwitz Comite zou men in Nederland qua historisch besef overgeleverd zijn aan vage geesten als de mensen van het 4/5 Mei Comite of de door Kluveld geciteerde rector van een scholengemeenschap in Venlo. Als je daders maar al te gemakkelijk als slachtoffers neer wilt zetten en dus de grenzen tussen daders en slachtoffers bewust wilt doen vervagen (behalve, inderdaad, waar het Israel en de Palestijnen betreft), moet je niet gek opkijken wanneer de gemiddelde Henk of Ingrid of Nine of Siebe niet echt geduld of belangstelling meer heeft voor mensen die beestjes nog gewoon bij hun naam willen noemen en/of aan de bel trekken wanneer ze onrecht (denken te) zien.

Friday, April 27, 2012

A Poem for Shabbat VI


January 18, 1979 - John Yau (1950-)


So often artists have painted a woman
washing, or combing her hair.
And nearby is a mirror.
And there you were, crouched in the tub.
It was cold in the apartment.
It is always cold in winter.
But you were brushing your hair
and singing to yourself.
And, for a moment, I think I saw
what those artists saw -
someone half in love with herself
and half in love with the world.

I found this poem in David Lehman (ed.), The Oxford Book of American Poetry.

Thursday, April 26, 2012

Goede beslissing


Gelukkig is het Nationaal Comite 4 en 5 mei zo verstandig geweest om het voorlezen van het gedicht 'Foute keuze' tijdens de Nationale Herdenking volgende week vrijdag af te blazen. Gezien de reacties van (de voorzitter van) dat comite op de ophef die rond dat gedicht ontstond - ze hadden blijkbaar totaal geen protesten verwacht, snappen niet waarom iemand problemen met dat gedicht zou kunnen hebben, vinden het niet fair dat het werk van die arme jongere 'speelbal in een discussie van volwassenen' is geworden, en zijn ervan overtuigd dat de tegenstanders van het voorlezen van het gedicht tijdens de Nationale Herdenking niet echt kunnen lezen - kun je je afvragen wat de agenda van het Comite is, en of hier weer eens sprake is van de onjuiste persoon op de onjuiste plek. Ik neem maar aan dat ze geen geschiktere en deskundiger persoon konden vinden.

Foute boel


Ik onderschrijf van harte wat Rob Fransman over de 4-mei herdenking dit jaar schrijft. Wie weet, misschien is het gedicht van Auke Siebe Dirk de Leeuw moedig, zoals Nine Nooter beweert (al betwijfel ik het (*)), maar dat wil nog niet zeggen dat zo'n gedicht moet worden voorgelezen bij een nationale herdenking.  Net als Rob vraag ik me af waarom de ouders van die tiener nu juist net de naam van die ene oom uitkozen toen ze aan het vernoemen sloegen. Je zou zeggen dat er al gauw vier betere alternatieven waren. Of waren die vier namen al vergeven? Anyway, op dit weblog zul je op resp. 3 en 5 mei twee toepasselijker gedichten vinden.

(*) Er is tegenwoordig meer moed voor nodig om te durven zeggen dat er in de jaren 1940-1945 wel degelijk foute en goede Nederlanders waren dan om begrip voor de Nazis en hun helpers te hebben, en lekker postmodern kinderen van tamelijk of ronduit foute ouders (Ch. van der Heijden, S. van der Zee, bijvoorbeeld) na te wauwelen en te claimen dat in de oorlog grijs de boventoon voerde en dat Joden zelf ook aardig wat boter op hun hoofd hadden. Dat krijg je ervan als je op 1 avond in het jaar zo'n beetje alles wat er uit de laatste 75 jaar te herinneren valt wilt herinneren. Zo weet niemand meer waar het eigenlijk om zou moeten gaan.

Wednesday, April 25, 2012

Mazal Tov!


Today we celebrate Israel's 64th birthday. In spite of all my criticism (just read this weblog), and of all the troubles that this country faces (and in some cases has brought upon itself), that is still a miracle, and a fact to be happy about and grateful for. Yom Atsma'ut Sameah!

Een onbewoond eiland, een haverkist, en een oud-SSer

Het volgende artikel stond gisteren in het Reformatorisch Dagblad.

Zelden heeft een qua vorm en inhoud ondermaats gedicht zoveel stof doen opwaaien als de meest recente hartekreet van Günter Grass. Als het geschreven was door een jongere, minder beroemde schrijver uit een ander land, zou het stuk misschien op een paar weblogs en internetfora zijn verschenen, en had niemand er verder nog naar omgekeken. Nu is het al bijna een maand één van de gesprekken van de dag, in Duitsland en Israël maar ook elders. Zowel het opiniestuk van Hans Ester als mijn reactie daarop – dat geef ik grif toe – zijn voorbeelden van de overdreven aandacht voor dat middelmatige schotschrift.

Al heeft Hans Ester op enkele belangrijke punten gelijk, in een paar niet minder belangrijke opzichten slaat hij de plank goed mis. Allereerst gaat hij de mist in waar hij, net als meneer Grass, suggereert dat Israël tot een maand geleden bijna 65 jaar lang moreel boven elke vorm van kritiek verheven stond, en dat tot voor zeer kort bepaalde dingen – lees: kritiek op de Joodse staat – niet gezegd mochten worden. Je zou je haast afvragen op welk onbewoond eiland Hans Ester de laatste tien, twintig jaar gewoond heeft. Kritiek op Israël – vaak oprecht en welgemeend, maar meer dan eens ook vals en door haat gevoed – is zeker in het afgelopen decennium volkomen mainstream geworden. Als mensen terughoudend zijn in het uiten van dergelijke kritiek dan is daar wereldwijd op straat en in de media weinig van te merken. De "huichelarij van het stilzwijgen", zoals die vermeende afwezigheid van kritiek ergens werd aangeduid, bestaat al minstens tien jaar niet meer, ook (zelfs?) niet in Duitsland, en 'kritiekloze bejubeling' is al lang niet meer aan de orde van de dag.

Daarnaast scheert Hans Ester alle kritiek die door Joodse opiniemakers, woordvoerders van Joodse organisaties, én vertegenwoordigers van de Israëlische regering op Grass is geuit over één kam. De Israëlische regering is als een bok op de haverkist gesprongen zodra het gedicht gepubliceerd werd. Esters kritiek daarop is terecht. Minister van Binnenlandse Zaken Eli Yishai nam bijvoorbeeld een overdreven, zeer vreemde en irrelevante stap door Günter Grass tot ongewenst persoon in Israël te verklaren. Bovendien zei premier Netanyahu deze week nog in een interview met een Duits weekblad dat volgens Grass' verwrongen morele besef de aggressor slachtoffer en het slachtoffer aggressor is geworden. Ik geloof niet dat Israël na 64 jaar onafhankelijkheid en vrijheid nog als eeuwig slachtoffer hoeft te worden afgeschilderd.

De hysterische en cynische manier waarop Israëlische politici (binnenlands) politiek garen probeerden te spinnen bij de woorden van Grass staat echter grotendeels los van de kritiek van bijvoorbeeld leden van de Joodse gemeenschap in Duitsland. Die worden door andere motieven geleid dan Netanyahu, Ishai enzovoort. Zij maken zich zorgen over nieuwe, meer salonfähige vormen van haat en intolerantie jegens Joden, iets waar eenzijdige kritiek op Israël niet zelden een uitdrukking van is. Zij wezen volkomen terecht op het feit dat nu juist Günter Grass – zelfbenoemd moreel geweten van het naoorlogse Duitsland, die zich de zwarte bladzijden uit zijn eigen jeugd pas heel laat herinnerde; over huichelarij gesproken – nu juist Israël als enig gevaar voor de wereldvrede aanwijst, en dan net doet alsof hij geen kritiek op de Joodse staat zou mogen uiten. Zij gaven terecht aan dat Israël geen enkel land direct of indirect zomaar met vernietiging heeft bedreigd. Grass doet daarentegen het reële gevaar van een nucleair Iran, in combinatie met zeer concrete dreigementen van Ahmedinejad, af als onbewezen, en als veel geschreeuw maar weinig wol.

Ik ben het met Hans Ester eens dat kritiek op Israël in veel gevallen gezond en goed is, en dat Israëlische functionarissen en supporters van de Joodse staat daar minder krampachtig en hysterisch op zouden moeten reageren. Het Pavlov-geroep van 'Antisemitisme!' bij vrijwel elke vorm van kritiek richting Jeruzalem is ergerlijk en doet de Israëlische 'zaak' geen goed. Wanneer echte vrienden een kritisch geluid laten horen of ons ongevraagd advies geven – bijvoorbeeld over Jeruzalems (wan)beleid inzake de nederzettingen – doet Israël er goed aan daar serieus naar te luisteren en op in te gaan. Je kunt het 'gewone' Israëliërs en Joden elders ter wereld echter niet echt kwalijk nemen dat ze niet overtuigd zijn van de vreedzame bedoelingen van het regime in Iran, dat ze zich zorgen maken over de nucleaire plannen van dat regime, en dat ze zich ergeren aan een oud-SS'er met een slecht geheugen en een selectief moreel besef (en niet aan een hoogbejaarde, onschuldige Don Quichot, zoals Hans Ester Günter Grass lijkt te zien).

Tuesday, April 24, 2012

We Remember




Today we remember our fallen soldiers and Israel's victims of terrorism. All 22,993 of them. May their memory be a blessing.


Saturday, April 21, 2012

Via via via




Deze prachtige foto van het interieur van de Uilenburgersjoel in Amsterdam kwam ik tegen op het weblog van mijn virtuele vriend en mede-blogger Rob Fransman. Als je bij hem langs surft, lees dan ook de mooie, interessante en ontroerende hesped van Hans Knoop voor zijn goede vriend Gerry Mok z"l. Ik zie me nog in de leeszaal van de VU-bibliotheek op de 13e verdieping zitten, het NIW en de dunpapieren internationale versie van de Jerusalem Post doorbladeren. Ik las G. Philip Mok's columns altijd met veel belangstelling, al was ik het - net als Rob, als ik het goed begrijp - zelden met hem eens. Nu ik dit schrijf herinner ik me ook de columns van Henriette Boas z"l weer. Haar zag ik destijds regelmatig in de zaal van Bibliotheca Rosenthaliana, in de UB aan de Singel, waar ik vijf jaar vlak bij woonde. Ook kwam ik mevrouw Boas af en toe tegen bij bijeenkomsten van de Zionistenbond, het Joods Agentschap e.d. Ik kan me nog goed herinneren hoe ze een keer tijdens een lezing in Zeist verbaal de confrontatie zocht met Inez Polak. Zo kom ik via een foto van een sjoel waar ik nog nooit geweest ben terecht bij jeugdsentimenten. Wat lijkt dat lang geleden, en wat was ik onschuldig en gedreven :-) Shavua tov.

Einde van de idylle?



Ik volg veel verkiezingen - op verschillende continenten - met meer dan gemiddelde belangstelling, en stem bijna altijd wanneer ik stemrecht heb, tenzij het om stemmen via SMS of zo gaat (Big Brother, The Voice of Holland Israel, dat soort democratische kunststukjes). Je zou me een soort verkiezingenfan kunnen noemen. Op zich vind ik het dan ook niet heel erg dat er een redelijke kans is dat Nederland binnen afzienbare tijd weer naar de stembus gaat. Toch ben ik ook niet echt blij, of optimistisch gestemd over wat die verkiezingen ons gaan brengen. Er zijn de laatste jaren in Nederland te veel verkiezingen en te veel onstabiele kabinetten geweest. Bovendien is de kans dat men echt iets geleerd heeft van nog geen twee jaar PVV-vingersvuisten in de regeringspap nihil. Niets werkt zo goed als populistisch anti-geleuter, heb ik de indruk, zeker als er aan gene zijde van het politieke spectrum ook niet veel geloofwaardige perspectieven geboden worden. Vrijwel elke partij laat haar denken en handelen door dat geleuter beinvloeden (hier in Israel is dat overigens niet veel anders,en eigenlijk nog veel erger; in Nederland houdt een minister van onderwijs zich tenminste nog een groot deel van zijn/haar tijd met onderwijs bezig, hier zag ik zijn/haar Israelische collega vandaag in een uitgebreid interview vooral over Israels rechten op bezet gebied praten, je twijfels over die rechten uitspreken betekent politieke zelfmoord binnen een partij als de Likud, maar dat terzijde). De kans dat een aardig deel van hetzelfde zootje ongeregeld dat Nederlands beleid en image ruim achttien maanden bepaald heeft ook na de komende verkiezingen een sleutelpositie zal innemen (en de verkiezingscampagne zal beinvloeden) is levensgroot. Dat ik nog lang niet echt weet wat ik zelf zal gaan stemmen (iets wat me de laatste 25 jaar slechts een keer eerder is gebeurd, en wel bij de afgelopen EP-verkiezingen) maakt mijn gevoelens over de komende kamerverkiezingen alleen nog maar tweeslachtiger. 


Tom Janssen, Rob de Wijk, Wouter Bos



Ik kan me goed vinden in wat Tom Janssen in deze cartoon en Rob de Wijk in deze column zeggen over Bos, de banken en de crisis.

Friday, April 20, 2012

A Poem for Yom HaShoah (A Poem for Shabbat V)

Shooting Stars - Carol Ann Duffy

After I no longer speak they break our fingers
to salvage my wedding ring. Rebecca Rachel Ruth
Aaron Emmanuel David, stars on all our brows
Beneath the gaze of men with guns. Mourn for our daughters,

upright as statues, brave. You would not look at me.
You waited for the bullet. Fell. I say, Remember.
Remember those appalling days which make the world
forever bad. One saw I was alive. Loosened

his belt. My bowels opened in a ragged gape of fear.
Between the gap of corpses I could see a child.
The soldiers laughed. Only a matter of days separate
this from acts of torture now. They shot her in the eye.

How would you prepare to die, on a perfect April evening
with young men gossiping and smoking by the graves?
My bare feet felt the earth and urine trickled
down my legs. I heard the click. Not yet. A trick.

After immense suffering someone takes tea on the lawn.
After the terrible moans a boy washes his uniform.
After the history lesson children run to their toys the world
turns in its sleep the spades shovel soil Sara Ezra…

Sister, if seas part us, do you not consider me?
Tell them I sang the ancient psalms at dusk
inside the wire and strong men wept. Turn thee
unto me with mercy, for I am desolate and lost.


(found in Carol Ann Duffy, New Selected Poems, revised paperback edition (London: Picador, 2011) ) (Chosen on the occasion of Holocaust Remembrance Day, which was observed yesterday)

Sunday, April 15, 2012

The Vicious Circle of Money


Today's episode of The Wizard of Id put a smile on my face this morning.

Saturday, April 14, 2012

Makkelijk praten

Ik kwam online aardig wat beschuldigingen, zoals deze, tegen aan het adres van Wouter Bos naar aanleiding van het rapport van de Parlementaire Enquêtecommissie Financieel Stelsel, oftewel de Commissie De Wit. Alhoewel het me sterk lijkt dat meneer Bos geen fouten heeft gemaakt, is veel van de bagger die over hem wordt uitgegooid volgens mij mij vooral makkelijk geneuzel achteraf. In het geval van de commissieleden gaat het - als ik sommige deskundigen mag geloven - ook nog eens om mensen die misschien beter eerst eens zorgvuldig naar het functioneren van henzelf en van hun collegaparlementariers zouden moeten kijken voordat ze beschuldigende vingers richting Bos uitsteken. Zelf hecht ik meer waarde aan het deskundige, kritische maar begripvolle oordeel van deze twee deskundigen.


Friday, April 13, 2012

Tom Janssen on Assad


Assad continues fighting in spite of peace plan - ...Rest-In-Peace plan!


Let's hope that after yesterday this cartoon, by Tom Janssen, is not relevant anymore.

Thursday, April 12, 2012

Lucky me

The CD that I am listening to right now ( with Schubert songs, sung by Olaf Baer ) I won more than a decade ago at a radio contest. While I was doing my reserve duty somewhere in the Negev desert, guarding the gate of a military base in the middle of nowhere, I listened to the Voice of Music. Listeners were invited to answer a question about classical music (I really don't remember the question), so I called and answered the question, correctly of course.


Products from Israel - Produkten uit Israel

If you want to order products from Israel: Colminee (Hebrew for  All kinds of...)

Frederike Gringas- van den Berg, a Dutch woman who lives with her Israeli husband and their three young children in Yavneh, has opened a webshop where you can buy all kinds of Israeli products. The shop offers a rich choice of products at fair prices (particularly the shipping and handling prices are reasonable, compared to Amazon and other big online stores), and as you can read here, if you have special requests she will do her best to help you. If I had time I would be happy to help her translate parts of the site into English, but for now it seems the site is only in Dutch. But I am sure that if you mail her in English she will be able to help you out.

Als u produkten uit Israel wilt bestellen: Colminee (Hebreeuws voor Allerlei...)

Frederike Gringas- van den Berg, een Nederlandse die met haar Israelische man en hun drie jonge kinderen in Yavneh woont, heeft een webshop geopend waar je allerlei Israelische produkten kunt bestellen. De winkel biedt een rijke keuze aan produkten tegen redelijke prijzen (vooral de verzendkosten zijn laag, als je het vergelijkt met grote webwinkels). Wanneer u bijzondere wensen heeft zal zij haar best zal doen om u te helpen, zoals hier te lezen valt.

PS: Nobody asked me to advertise this site. I don't even know Mrs Gringas-Van den Berg, although I have seen her at events organized by the Dutch Forum, I think. I happened to notice her website, and thought it would not hurt anybody if I mentioned it on my weblog.


Charlie Sheen back in business...

Charlie Sheen shows that he can laugh at (and make a buck or two off) his own recent problems, in
a commercial for a Dutch alcohol-free beer. I wish him good luck and hope to see him soon back on television. The 'new' Two and a half men hasn't come even close to being as funny as it used to be with Mr Sheen jr., apparently he was one of the secrets to that show's success. I found the video on the website of the Dutch daily De Telegraaf.

Wednesday, April 11, 2012

A Poem (try to keep your eyes dry while reading it)

Browsing on this website I came across the following beautiful, perfectly built-up, but very sad poem, which literally brought tears to my eyes.  .

Slave Sale: New Orleans
by Charles Reznikoff (1894–1976)

To begin with, the slaves had to wash themselves well,
and the men who had beards had to shave them off;
the men were then given a new suit each,
cheap but clean, and a hat, shirt, and shoes;
and the women were each given a frock of calico
and a handkerchief to tie about their heads.
They were then led by the man selling them into a large room;
the men placed on one side, the women at the other;
the tallest at the head of each row
and then the next in size
and so on to the shortest.

Many called to look at the slaves for sale
and the seller kept talking about their qualities;
made them hold up their heads and walk about briskly;
and those who might buy had them open their mouths
to look at their teeth,
and felt their arms and bodies,
just as they might a horse for sale;
and asked each what they could do.
Sometimes a man or woman would be taken to a small house
in the yard,
to be stripped and looked at carefully:
if they had the scars of whips on their backs
that would show they had been troublesome.

During the day a number of sales were made;
and a planter from Baton Rouge bought Eliza’s little son.
Before that the boy had to jump and run across the floor
to show his activity.
But all the time the trade was going on,
his mother was crying and wringing her hands
and kept begging the man who was thinking of buying the boy
not to buy him unless he bought her, too,
and her little daughter:
and Eliza kept saying that if he did she would be “the most
faithful slave that ever lived.”
But the man from Baton Rouge said he could not afford to
buy her,
and then she began to cry aloud in her grief.

The man selling the slaves turned on her, his whip lifted,
and told her to stop her noise:
if she would not stop her “sniveling”
he would take her into the yard
and give her a hundred lashes.
She tried to wipe away her tears
but could not
and said she wanted to be with her children
and kept begging the man selling the slaves and the man from
Baton Rouge—
who by that time had bought her son—
not to separate the three of them, mother, son, and daughter;
and over and over again kept saying how faithful and obedient
she would be
and how hard she would work day and night.

But the man from Baton Rouge
said again he could not buy mother and son, let alone the three,
and that only the boy must go with him.
Then Eliza ran to her son, hugged him and kissed him
again and again
and her tears kept falling on his face.
The man selling the slaves kept cursing her
and called her a blubbering, howling wench
and ordered her back to her place in line
and to behave herself
or he would give her something really to cry about.

Monday, April 09, 2012

Tom Janssen on the Middle East (Vintage III)



Road Map for Peace, Democracy and Prosperity in the Middle East - You Are Here






 Democracy - Just Sown
"Well, the desert also isn't what it used to be!!..."


Cartoons found on Tom Janssen's website.

Sunday, April 08, 2012

Rommel

Volgens Hero Brinkman rommelt het in de PVV. Volgens mij kan het in die partij beweging niet genoeg rommelen.

Ik kan haast niet wachten tot het boek waarover hij het heeft uitkomt. Wie dat boek moet redigeren is niet te benijden. Er is geen reden om jaloers te zijn op iemand die kromme zinnen en redeneringen zoals "Het wordt een boek met een boodschap, die in het positieve wordt geuit naar de toekomst toe." zal moeten rechtschrijven. Liefde voor het vaderland begint bij liefde voor het vaderlands, zou ik zeggen. Maar ja, ik ben dan ook geen PVV-er, of voormalig PVV-er.



...ging hin, und erhängete sich selbst

Dit zou ik haast grappig vinden, als het niet zo in en in triest was.

Saturday, April 07, 2012

TV-Aanrader




Bedankt, Rob Fransman, voor deze kijktip. Na de uitzending vanavond zal ik de documentaire van Coen Verbraak over Sonja Barend zeker een keer bekijken op Uitzending Gemist. Dat is het soort programma's waar ik graag een uur voor vrijmaak. Net als meneer Verbraak (en nog aardig wat Nederlanders) ben ook ik met mevrouw Baaarend (ik herinner me die aartsliberaal uit een panel dat een tijdje bij haar aan tafel zat, samen met o.a. Humberto Tan en Harry de Winter) opgegroeid, en ik heb vooral goede herinneringen aan haar. Als je op Rob's weblog langsgaat, lees dan ook even zijn posting van ongeveer een week geleden, over zijn bezoek aan een middelbare school.

Tom Janssen on Iran (Vintage II)

Terreur = Terror




"...'cause, if anything, Iran wants to be a modern theocracy!"

Cartoons found on Tom Janssen's website.

Thursday, April 05, 2012

Unwise and Dumber

As unwise and unbalanced Mr Grass's poetic words are (see yesterday's posting), Mr Netanyahu's decision to publicly refer/react to them was ill-advised, or just dumb, I think. Elie Wiesel, on the other hand, was the right person to respond, and his response hit the nail on the spot. 



Happy Pesach (or Easter)!




Order your matzes on time for Pesach! (advertisement for the Dutch matze factory Hollandia ). Obviously it is a bit too late to order your matzes now, but I liked the picture very much.


חג פסח (חירות/אביב) שמח וכשר

Happy Passover


For the Christian visitors of this weblog:

Happy Easter / Vrolijk Paasfeest!

Wednesday, April 04, 2012

Tom Janssen on Iraq (Vintage I)


Iraq - New Management

Saddam - Before... and after his trial

Iraqi Constitution - "Over there, a comma should be added..."


Wile browsing through Tom Janssen's website, I found several 'old' (2003-2007) cartoons that still are quite relevant today. I chose nine of them, and I will post them in the coming days. I don't think I have posted them before, feel free to correct me if I am mistaken.

GG

Personally I have serious doubts about (the visible and audible parts of) Prime Minister Netanyahu's policy towards Iran (see some of my recent articles in Dutch), I sincerely hope that Iran's nuclear aramament program can be stopped more or less peacefully, and I am somehow afraid that the Israeli government might decide to attack Iran at the wrong time, in the wrong way, and for the wrong reasons. Nevertheless, I believe that Mr. Guenter Grass should have thought twice before he verbally attacked Israel. It is only a matter of time before online commenters and others will start accusing him of taking sides with his fellow-Aryans against us bloody Jews. After all, only six years ago did this man reveal that he had been a member of the Waffen SS towards the end of the war. As Joachim Fest stated in 2006, "After 60 years, this confession comes a bit too late. I can't understand how someone who for decades set himself up as a moral authority, a rather smug one, could pull this off." Isn't it telling that of all the trouble(-maker)s in the world today this octogenarian had to pick out the Jewish state?

Happy Birthday DBI!





Nine years ago, on 4 April 2003, I started this weblog. 3345 postings have been added since then, and although in recent years I have not been as active as a blogger as I used (and would like) to be, I will do my best to continue this blog, and to raise the number (and the level) of postings in the future. The picture (of a chanukiyah, I know, even though next week it will be Pesach, not Chanukkah; this just was one of the first pictures that came up when I googled for pictures of birthday cakes with nine candles) I found here.