Thursday, May 31, 2012

Poem for Shabbat X



Austerity - Linda Pastan

If I had to live
my life again,
I would work only
in black and white.
I remember Degas's words
as the snow continues
to fall, blanking out
the green earth,
bleaching the sky,
until only the black
shadows of buildings
are left and the wet trunks
of trees, darkened
with cold.
This is the death
of color. Winter
is slamming its door
on the heart, and soon
nothing will remain
but beauty -
the austere line
of charcoal moving
across white paper,
of footprints engraved
upon new snow.
 
(found in Linda Pastan, The Last Uncle (2002)).

What's in a picture



Unlike Lisa Goldman, with whom I agree on many issues, I find it hard to hate this "fetishistic militaristic" picture. I would not have known about the picture if Lisa had not written about it on her Facebook page. I could not help thinking about the picture when I saw another "fetishistic militaristic" picture this morning. 


Wednesday, May 30, 2012

Moving


I find this a moving story. In no way am I a 'militant' person, I know that it in certain circles in Europe and elsewhere in the West it is en vogue to ridicule and critize the military (which has to be viewed and checked with a critical eye when- and wherever necessary, don't get me wrong), and I am aware of the fact that no Western army consists solely or even mainly of pure saints or serves only lofty goals, but I know how to appreciate the often difficult and not always pleasant job that American, Israeli, and other soldiers (no, I don't mean members of the Syrian, North-Korean, Chinese etc. military) do every day and night. And yes, I do believe that those soldiers risk and often sacrifice their lives for your and my freedom, no matter how much of a cliché that phrase has become.


Shocking!





Not being a real football fan, I did not realize how controversial the choice of Ukraine and Poland as hosts of the upcoming Euro 2012 championship was. I knew these two countries are not the most Jew-friendly in the world. Maybe we should be grateful that Israel's football team simply is not good enough to have made it to the finals. After watching the BBC documentary I do worry about the many non-white players, though. Thanks to Rob Fransman for referring to this video. Let's hope all will go well next month.


Tom Janssen on Dutch Euroscepticism




Nederland = the Netherlands; Europees kampioen = European champion;
Weg met Europa! = Down with Europe!

I found this brilliant cartoon on Tom Janssen's website.

Sunday, May 27, 2012

Tom Janssen on the ESM




Much Ado About Nothing... 
(Noodfonds = Emergency Fund; Europa = Europe)

(found on Tom Janssen's website)

For more information about the European Stability Mechanism (ESM) click here)


Tom Janssen on European Unity








Finally, Europe United - "Down with Euro-pe"

(found on Tom Janssen's website)

Saturday, May 26, 2012

Hag Shavuot Sameah!





Hag Shavuot Sameah!

(the picture I found here)


Friday, May 25, 2012

Poem for Shabbat IX


This week I have been reading Sophie Hannah's Selected Poems. The following poem, which can be found on the poet's website, I like to read out loud. Although it seems to me that I don't I really 'get' the poem yet, I love its metre and sound patterns very much.

The Good Loser - Sophie Hannah

I have portrayed temptation as amusing.
Now he can either waver or abstain.
His is a superior kind of losing
And mine is an inferior brand of gain.

His sacrifice, his self-imposed restriction
Will get through this controversy intact
For his is a superior kind of fiction
And mine is an inferior brand of fact.

I have displayed my most attractive feature
And he his least, yet still the match seems odd
For I am a superior kind of creature
And he is an inferior brand of god

And if he cuts me off without a warning
His is the book from which I’ll take a leaf
For his is a superior kind of mourning
And ours a most inferior brand of grief.

Thursday, May 24, 2012

Under Asian Skies


If what is done these days to African migrants in Tel Aviv by angry 'mobsters' was done to Jews anywhere in the world, we would talk about anti-Semitism, pogroms, and so on, and rightly so. Now we are told by politicians - several of them members of mainstream parties -  that we have to understand the anger, fear, and frustration of the violent mob, that the Africans are a disease for Israeli society, and that they have to be deported. None of them talks about the fact that the problem of the refugees, and of the legal and illegal foreign workers in Israel is a direct result of a lack of clear policy of the government, or rather of the cruel but very logical powers of the free market cherished by that government. In that free market human beings can be enslaved employed for less than minimum wage, as long as there are people 'willing' to submit themselves to less than human working conditions and as long as the state allows and/or encourages the phenomenon. Just imagine how desperate you must be to think that you can get a better life by trying your luck in this racist, violent, G'd-forsaken country. Listen to and look at MK Miri Regev (*), who used to be IDF Spokesperson - supposedly an expert on PR - but who today is one of the most populist and simultaneously insignificant and influential members of the Knesset, and you understand why Israel has had such a hard time to sell its image and its policies for so many years. Believe me, hers are not the face or the voice that Israel wants to show and made heard in the world. For updates and comments on events and developments in Southern Tel Aviv see the website of Mag972 (thanks to Lisa Goldman).

(*) As soon as the broadcast of an interview with her that I have just seen is available I will post a link to it here (see the broadcast of 24.5.12). She was very vulgar and hysterical.


Wednesday, May 23, 2012

Race tegen de tijd



Het volgende artikel stond gisteren in het Friesch Dagblad.

In een hoofdartikel stelde de redactie van deze krant vorige week dat islamitische intolerantie in feite de hoofdoorzaak van 'het' conflict is, en dat haat voor Israël de Arabieren verenigt. In het Westen kijkt men vooral naar Israëls fouten. De houding van Israël – ik parafraseer de woorden van de schrijver van het hoofdartikel: "De hele wereld is tegen ons, en dus doen we wat ons goed dunkt" – kan dan ook op begrip van de redactie rekenen. Vorig jaar september wijdde deze krant ook een hoofdartikel aan Israël en het Midden-Oosten. Er werd gewezen op de verslechterde verhoudingen tussen enerzijds de Joodse staat en anderzijds het 'nieuwe' Egypte en het Turkije van Erdogan, op de verminderde invloed van de Verenigde Staten, en op het feit dat Israël in Europa steeds minder op sympathie kan rekenen. De conclusie van dat artikel was dat de regering in Jeruzalem snel pijnlijke compromissen moet sluiten met betrekking tot 'de Palestijnse kwestie', voordat de internationale gemeenschap het land tot dergelijke compromissen dwingt, onder veel minder gunstige omstandigheden.

In mijn ogen is de laatstgenoemde conclusie een stuk constructiever dan die van het hoofdartikel van vorige week. Niemand zal op overtuigende wijze kunnen ontkennen dat een aanzienlijk deel van het antwoord op de 'schuldvraag' aangaande het conflict aan de islamitische, Arabische, en Palestijnse zijden van dat conflict gezocht moet worden. Toch kan ook Israël niet van verantwoordelijkheid gevrijwaard worden. Het heeft echter weinig zin om ons blind te staren op die schuldvraag, tenzij je vrede kunt hebben met de status quo, die eerder verslechtering dan stilstand betekent.

Het toespelen van de zwarte piet is een favoriete bezigheid van werkelijke en vermeende vrienden van zowel de Palestijnen als Israël. De online reacties op het artikel van vorige week zijn daar een goed voorbeeld van. Lezers die zich zo te zien als supporters van Israël beschouwen prijzen het stuk (waarin Israël wordt ontzien en 'de andere kant' feitelijk als hoofdschuldige wordt aangewezen) als evenwichtig, eerlijk, genuanceerd, een verademing. De enige schijnbaar pro-Palestijnse dan wel anti-Israëlische bezoeker van de website die tot nu toe gereageerd heeft schuift de schuld nu juist weer richting Israël, door uitsluitend op Israëlische rechtenschendingen en misdaden te wijzen. Selectieve verontwaardiging en blindheid zijn slechts twee van de eigenschappen die (heuse en zelfverklaarde) vrienden en vriendinnen van Israël én de Palestijnen gemeen hebben. Geen Palestijn of Israëliër wiens leven door die verontwaardiging en blindheid ook maar enigszins wordt verbeterd.

Ook Palestijnen en Israëliërs zelf hebben meer met elkaar gemeen dan de meeste van hen zullen toegeven. Terwijl haat vóór Israël en de Joden veel moslims en Arabieren verenigt, is diezelfde haat een machtig wapen in de handen van veel Israëlische politici, waaronder niet weinig leden van de huidige regering. Dat bindmiddel verschaft de regering een uitstekend excuus om vooral geen initiatieven te nemen die bijvoorbeeld Israëls grip op de bezette ('bevrijde', 'betwiste', what's in a name) gebieden zouden kunnen verzwakken. Zolang we ons scheel kijken op de vijanden en de zeer reële bedreigingen die ons van buitenaf bedreigen hoeven we ons minder druk te maken over onze eigen demonen die minstens zo gevaarlijk – zo niet veel gevaarlijker – zijn: van social-economische wanverhoudingen en ethnische spanningen tot religieuze en anti-religieuze onverdraagzaamheid, van enorme problemen in het onderwijs en de ziekenzorg tot wijdverspreide corruptie en wantrouwen in de politiek en het rechtssysteem.

Een klein volk en een klein land zoals het onze kunnen niet op de tijd vertrouwen waar het gaat om het vinden van oplossingen voor levensgevaarlijke problemen. De tijd werkt niet in ons voordeel, integendeel. Israëls grootste kracht is altijd geweest dat het inventief was en dat het initiatieven nam. Het zich vastbijten in een destructieve bezettingspolitiek, die door zo goed als de hele internationale gemeenschap – inclusief echte vrienden, zoals Nederland, Duitsland, Amerika – wordt veroordeeld, is daar het tegenovergestelde van. Door te proberen het conflict met de Palestijnen op te lossen – of door op zijn minst de indruk te wekken dat Israël oprecht in zo'n oplossing geïnteresseerd is – kan Jeruzalem internationale sympathie en goodwill opwekken, en meer bewegingsruimte creëren om de meest urgente buiten- én binnenlandse problemen en bedreigingen aan te pakken. Het is van levensbelang dat onze vrienden buiten Israël zich daarover uitspreken, en niet stilzwijgend, begripvol of zelfs instemmend toekijken terwijl de Joodse staat – al dan niet door bewuste keuzes – zich verder isoleert. Ik kan niet garanderen dat onze oprecht betrokken vrienden in Jeruzalem altijd een luisterend oor voor opbouwende en liefhebbende kritiek zullen vinden. Wel ben ik bang dat zonder dergelijke kritiek en hulp, en zonder inbreng en advies van buitenaf, Israël zich meer en meer in een hoek zal (laten) plaatsen waar het nauwelijks nog uit zal kunnen komen.


Monday, May 21, 2012

Tom Janssen on Greece's Choice




"Greece's Choice" (Griekenland = Greece; Bezuinigingen = Budget cuts/Austerity measures)

 I found this great cartoon on Tom Janssen's website.

Sad But True



Unfortunately, Nahum Barnea hits the nail on the head with this cynical column. The-Jewish-state-formerly-known-as-a-democracy is becoming more and more integrated in its environment. But not in a good way.


Saturday, May 19, 2012

Poem for Shabbat VIII


Into My Own - Robert Frost (1874 - 1963 )

One of my wishes is that those dark trees,
So old and firm they scarcely show the breeze,
Were not, as 'twere, the merest mask of gloom,
But stretched away unto the edge of doom.

I should not be withheld but that some day
Into their vastness I should steal away,
Fearless of ever finding open land,
Or highway where the slow wheel pours the sand.

I do not see why I should e'er turn back,
Or those should not set forth upon my track
To overtake me, who should miss me here
And long to know if still I held them dear.

They would not find me changed from him the knew--
Only more sure of all I thought was true.



Thursday, May 17, 2012

Meanwhile, in the kingdom of the blind, ...






No, this parody on the previous and latest covers of Time Magazine - which I found on my Facebook wall, at Lisa Goldman's page - is not brilliant. One might even say it is rather predictable. Still, it is funny enough to justify posting it on my weblog.

By the way, I am sure Mr Nethanyahu is proud of himself, now that he has made it to the cover of one of the world's most important magazines. Let's hope he won't forget that after Kings David and Solomon (who were far from perfect yet pretty impressive) almost all the biblical kings of Israel were not very good ones, King Ahab being the worst.

Here are some quotes about kings that I think are somehow relevant here. The choice is largely but not entirely random:

  •  In the kingdom of the blind, the one-eyed man is king. (Erasmus).
  • Kindness and faithfulness keep a king safe, through kindness his throne is made secure (King Solomon)
  • The greatest king of Israel, King David, the author of the Psalms, sent a man out to die in battle so that he could sleep with his wife. (Robert Duvall)
  • In the land of the skunks he who has half a nose is king. (Chris Farley)

Another quote, which is not relevant here but which I like very much:

I would rather be poor in a cottage full of books  than a king without the desire to read. (Thomas B. Macaulay)

Baghdad Bob & Cairo Carl




 Cairo Carl



Baghdad Bob


I really hope that the peace treaty between Israel and Egypt will somehow be preserved. Nevertheless, when I saw the picture of the head of Egypt's Military Council, Hussein Tantawi, who today used some quite worrying language, I was reminded of the Iraqi 'Information' Minister Mohammed Saeed al-Sahhaf, a.k.a. Baghdad Bob. I thought Mr Tantawi would be honored with a similar nickname, so I picked one for him.

Sunday, May 13, 2012

At Bibi's Breast



I found this picture through the Facebook page of Lisa Goldman, who writes - among other things - at the 972mag blog. Twice I had a very pleasant breakfast with Lisa in Tel Aviv, years ago. She is a gifted and committed journalist, and it is a shame that she does not live in Israel anymore. We need many more people like her here.


Saturday, May 12, 2012

Nou, nog eentje...



...en dan laten we 4 mei weer even rusten. Als het even kan op zijn minst tot eind maart volgend jaar. Om het af te leren, hier een link naar een goed stuk van Rik Peels in Trouw.


Friday, May 11, 2012

Religie in een seculiere maatschappij



Op de vraag "Religieus of seculier?" antwoord ik gewoonlijk "Ik geloof maar ik ben 100% seculier". Ik ben erg voor leven en laten leven en voor een absolute zo volledig mogelijke scheiding van kerk/synagoge en staat, maar ik vind wel dat mensen met een religieuze overtuiging zoveel mogelijk de kans moeten kunnen krijgen om volgens de regels van hun geloof te leven, zolang dat geen serieuze belemmering voor de eerder genoemde scheiding vormt. Ik kan me goed vinden in de inhoud van deze tekst van prof. dr. Ernst M. H. Hirsch Ballin.


A Poem for Shabbat VII


Mother

by Ted Kooser
Mid April already, and the wild plums
bloom at the roadside, a lacy white
against the exuberant, jubilant green
of new grass an the dusty, fading black
of burned-out ditches. No leaves, not yet,
only the delicate, star-petaled
blossoms, sweet with their timeless perfume.

You have been gone a month today
and have missed three rains and one nightlong
watch for tornadoes. I sat in the cellar
from six to eight while fat spring clouds
went somersaulting, rumbling east. Then it poured,
a storm that walked on legs of lightning,
dragging its shaggy belly over the fields.

The meadowlarks are back, and the finches
are turning from green to gold. Those same
two geese have come to the pond again this year,
honking in over the trees and splashing down.
They never nest, but stay a week or two
then leave. The peonies are up, the red sprouts
burning in circles like birthday candles,

for this is the month of my birth, as you know,
the best month to be born in, thanks to you,
everything ready to burst with living.
There will be no more new flannel nightshirts
sewn on your old black Singer, no birthday card
addressed in a shaky but businesslike hand.
You asked me if I would be sad when it happened

and I am sad. But the iris I moved from your house
now hold in the dusty dry fists of their roots
green knives and forks as if waiting for dinner,
as if spring were a feast. I thank you for that.
Were it not for the way you taught me to look
at the world, to see the life at play in everything,
I would have to be lonely forever.

(I read this poem earlier this week in Kooser's Pullitzer Prize-winning Delights and Shadows (2004), and found it online here).

Thursday, May 10, 2012

Helemaal mee eens


Na het lezen van dit opinieartikel van David Barnouw kan ik maar een (1) ding zeggen: amen!

Wednesday, May 09, 2012

Tuesday, May 08, 2012

The real reason...


...for canceling the early elections is probably this. Let's hope and pray that if that attack comes - and it will come, I am afraid, Bibi and Barak have been whispering and shouting Iran delenda est for too long, they are not afraid to sacrifice hundreds of us for their political survival, no matter how temporary - it will not be carried out at the wrong time, the wrong way, for the wrong reasons. And let's hope that at the moment of truth the Americans won't think only of their own interests, but instead will decide to help this government country survive somehow. I liked this article by Bradley Burston. A quote:

This is no longer the elected government of Israel. This is the hand-picked junta of the state of Bullpucky. There is the defense minister whom no one in Israel will vote for, the justice minister whom no one has ever voted for, the foreign minister for whom elections have been a keep-out-of-jail Card, and now Mofaz.
it was just last week that Shaul Mofaz telling everyone who would listen, that Netanyahu and Barak were unfit to run this country, inappropriate to meet its social challenges, ill-equipped to deal rationally with the one issue that consumes them, Iran.
Apparently, in exchange for a cabinet post at a time when Kadima is plummeting in polls, Mofaz now concedes that Netanyahu and Barak are at least fit to run Shaul Mofaz.

I don't agree with the following:
And keep your eye, as well, on Rabin Square. Summer is coming in early this year. So are social justice protests. The same protests that the election campaign was meant, in part, to undercut.
Israelis know bullpucky when they've stepped in it. And, in this case, they know bullpucky when they've had their noses rubbled in it. And when it's bullpucky that slips the rug of their comfort zone, they can tire of that very quickly.
Keep your eye on the polls, and on the square. Bibi will, for sure. And he's not going to like what he sees.

I disagree with that, because I believe that the moment Bibi thinks that his political survival is at stake might and probably will be the very moment he will decide to start a fullscale war, in Iran/Israel and/or in Lebanon/Northern Israel and/or in Gaza/Southern Israel. We are talking about a Prime Minister who has been busier with his political tricks and survival than he has been with truly being a leader, caring for his country and his people, taking bold but wise and brave decisions, facing (and not turning his back to) challenges, and so on.

Monday, May 07, 2012

Some people...





I am not a very active Facebook user, but every now and then I browse through the writings, comments, and messages of my virtual friends (I often am reminded of what my brother in law always says, "I don't have any friends, only acquaintances"), and once in a long while I come across something that is worth posting on my blog. This short text, which made me smile, I found half an hour ago on the FB page of a colleague of mine. I forgot to write down her source, sorry.

Sunday, May 06, 2012

Voor alle duidelijkheid


Iemand vroeg me of ik deze Bert de Bruin kende. Niet dus. Ik heb er geen bijbaan bij als uitbater van een parenclub (zou een beetje lastig zijn gezien de afstand), en voor zover ik weet is de enige andere Bert de Bruin die ik geen ook geen tweede carriere begonnen. Beterschap voor de man die in de club zwaargewond raakte.


Saturday, May 05, 2012

Burgemeester in 'oorlogstijd'


Het 4-mei-circus in Vorden is volkomen uit de hand gelopen. Ook enkele obscure 'Joodse organisaties' (Federatief Joods Nederland, TOF, namens wie of wat die spreken is mij niet helemaal duidelijk) zijn daar natuurlijk debet aan. Toch vraag ik me af waar de hardnekkigheid van VVD-burgemeester Henk Aaldering vandaan komt. Wat hebben 'ze' nu eigenlijk van hem 'afgepakt'? Ik hoop dat hij als burgervader door alle commotie niet vergeten is ook de dertien Joodse voormalige zonen en dochters van Vorden die in de jaren 1942-1944 in Polen of elders vermoord werden te herdenken. Op het indrukwekkende Joods Digitaal Monument zijn hun namen te vinden: onder anderen de vijftien en zestien jarige Frouwke Karla Philips en Betsy Frouwke Philips, en de 87-jarige Jetjen Jacobson-Wertheim. Alle dertien werden in Vorden geboren, en vertrokken later uit het gehucht naar de grote stad (d.w.z. Deventer, Winterswijk, Apeldoorn, Amsterdam, Leeuwarden, Harderwijk, Wildervank, Veendam). Er zullen daarnaast ongetwijfeld ook niet-joodse en niet-Duitse Vordense en ex-Vordense slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken zijn. Ik zou graag het boek "Vorden tijdens de bezetting" van Robert Ellenkamp eens lezen. En dan heb ik het nog niet eens over andere (voormalige) Vordenaren,  "burgers en militairen, die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties".

Friday, May 04, 2012

Ge/Her/Be/Na/Denken


Terwijl veel (ik hoop de meeste) Nederlanders twee minuten stil stonden zat ik met onze vijfjarige zoon te dammen. Niet met opzet of zo, maar het was hier nu eenmaal al negen uur, pikdonker, op een doodgewone vrijdagavond, en ik had niet echt naar de klok zitten kijken. Bovendien hebben we hier een (1) en twee weken geleden al resp. tienduizenden en miljoenen doden herdacht. Na het dammen (hij 'won' een keer, daarna versloeg ik hem) ging onze zoon naar bed. Onze andere zoon logeert vannacht bij mijn schoonmoeder, onze dochter (met wie ik voor het dammen nog even de present progressive doornam, als voorbereiding voor een repetitie die ze volgende week heeft) mag nog even opblijven. Zojuist zat ik op de site van de Telegraaf te kijken of er nog wat controversieels gebeurd was rond de Dodenherdenking in Nederland. Op de site was een rechtstreekse uitzending van de NOS te zien en te horen. Ik vergeet steeds weer hoe lang het 's avonds licht is in Nederland in de lente en de zomer (ik kom daar komende zomer een paar weken van genieten, by the way). Onder het kijken en luisteren surfte ik even verder, waarbij ik deze uitstekende column van Nausicaa Marbe tegenkwam. Mevrouw Marbe (of mag ik Nausicaa zeggen? Ik heb heel goede herinneringen aan mijn interview met haar voor mijn eerste boek, alweer bijna vijf jaar geleden, en aan een vervolgbezoek in september 2008; haar verhaal is een van de mooiste en interessantste in dat boek) raakt ze weer goed kwijt. Ze windt geen doekjes om wat ze vindt, en haar taalgebruik is zeer direct. Je zou haast denken dat ze op zijn Wilders ieder lid van Nationaal Comité 4 en 5 mei had willen toevoegen: "Doe even normaal man/vrouw!".


Kol KaKavod, Elma!



Bedankt, Rob Fransman, voor het verwijzen naar wederom een uitstekende column van Elma Drayer. Zoals vanouds kan ik me goed in Robs woorden vinden. Vijf jaar geleden, toen ik in Nederland was voor een project voor het CIDI, plande ik mijn werk zodanig dat ik op 4 mei 's avonds in Amsterdam kon zijn voor de Nationale Dodenherdenking op de Dam (zie foto's op dit weblog, mei 2007). Ik vraag me af of ik vandaag ook zo'n moeite had gedaan als ik nu in Nederland zou zijn.

PS: Ik had deze posting net zo goed de kop (4/5 mei) Comité, weg ermee! kunnen geven. Ik kwam er pas een jaar of wat geleden achter dat tegenwoordig op 4 mei zo ongeveer iedere Nederlander die in of na mei 1940 op onnatuurlijke wijze door oorlogshandelingen aan zijn/haar einde is gekomen wordt herdacht, en dat de dodenherdenking van elke specifieke betekenis en waarde is ontdaan. Ik ben het roerend eens met mevrouw Drayer (de link verwijst naar haar artikel van drie jaar geleden) waar het gaat om de focus van de 4/5 mei herdenking en viering. Nog een mooi artikel, uit dezelfde krant in dezelfde week, van Willem Schoonen. Ik denk trouwens dat je een aangepaste versie van de titel van Elma Drayers column van drie jaar geleden nu makkelijk boven een soortgelijk stuk zou kunnen zetten: En zo wordt 4 mei langzaam uitgehold  wordt dan En zo is 4 mei razendsnel uitgehold.

Anna Enquist - Een kind uit vijfenveertig


Mijn vader had twee levens. Een
kort en vlammend, zonder mij. En een
daarna. Mijn vrijheid was een plicht.

Ik speelde in een pasgeboren luwte;
wat ik voor vol aanzag was innerlijk
ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar

dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg.
Als ik aan tafel zat stond er een horde
hol van honger in mijn rug. Ik at.

Hij nam een boot. Geen vijand kan
op open water schuilen. Mijn vader
klemde in zijn vuisten schoot en roer.

Gevangen in een cel van hout dwong
hij de vrede af. Hij vocht met storm.
Opluchting dreigde als een tweede dood.

Mijn vader had twee levens: een
sloeg zijn brandmerk in het ander
en het ander joeg een schaduw over mij.

Ik ging aan land, ik, voel de wind
en in die schaduw ben ik vrij.

Uit: Klaarlichte dag, 1996 (ik vond het gedicht hier)

Thursday, May 03, 2012

4-5 mei

4-5 mei (versie 2.0)


De Vrijheid heeft een nieuw gedenkverhaal

voor – zoals de Partij besliste –

slachtoffers van de socialisten,

al dan niet (tussen haakjes) nationaal.


Vergeet niet, Nederland, waarvan we zijn bevrijd:

euhh.. ’40-’45..? Was dat verkiezingstijd?


door Marten ten Harten

Verkiezingsprogramma Partij Voor de Vrijheid: “Op 4 mei gedenken wij de slachtoffers van het (nationaal) socialisme. Op 5 mei vieren wij onze bevrijding. Dat blijft zo.”

PS: Deze posting staat al ruim een half jaar klaar onder 'Geplande berichten'. Toen ik haar voorbereidde wist ik niet hoe relevant en actueel ze zou zijn op het geplande moment van publicatie (PVV, verkiezingen, wie en wat herdenken we op 4 mei, etc. etc.).

Tuesday, May 01, 2012