Friday, April 30, 2010

Please help Eve Lugassi!

Eve Lugassi
Yesterday, at a social event in the small town where we live, my wife and I learnt that a friend and former classmate of our 11-year-old daughter has become seriously ill, and urgently needs an operation in the United States. Eve and our daughter were together in the playgroup, kindergarten, and first and second grade. We know her, her mother and brother, grandmother, and grandfather well, a loving, hard working family. Already when she was a very young girl, Eve spent many months in hospital, but she always has been a very lively and lovely, happy, smart child. According to the flyers that were distributed yesterday, $250,000 is needed for the operation alone. Eve's school, my wife's school, our daughter's school, and several other organizations and groups have started to try and raise the money that is needed to have Eve's eyesight and hearing saved. If you are able and willing to help this wonderful girl, you find several ways of making a donation in the message that Eve wrote for the LifeLine website. I translated that page, the original of which can be found here, from Hebrew into English. The LifeLine (Kav LaHayim ) Foundation, which has 'adopted' Eve, is an Israeli non-profit organization that helps seriously ill children with whatever help, encouragement, logistical assistance etc. that these children need. Feel free to copy and post this posting on your website, blog, Facebook page, etc. etc.
We get enlisted to save Eve Lugassi!
Shalom to you! My name is Eve, and I am 11 years old, and a student at the Reali school in Haifa. I have a 7-year-old brother, Yarin, and a mother - Ayala - who works hard to make a living for our little family. When I was three months old, I underwent my first eye operation, because of a rare congenital problem. After that I underwent another operation, and another one - all together 7 operations, in Canada, in the Schneider hospital ( a children's hospital in Petah Tikvah ), and in the Sheba hospital ( Tel HaShomer ). Today I suffer from a sight defect, but with that I cope, somehow... I am a happy, smiling girl, I enjoy reading, singing, and playing the piano. I just love to live!!! About a year ago, another rare disease was discovered in my body, Neurofibromatosis type II (NF2). And again - in an uncommon way - the disease attacked me at a too young age, and in the most dangerous location: in my skull, on the nerves that control my hearing, my sight and my face. Right now, I suffer from dizziness, instability, and weakness all through the day - which makes it difficult for me to go regularly to school, to meet with friends, and to do the things that I love to do. If I don't undergo promptly a complicated operation in the United States, I will lose my hearing, and my health will deteriorate very much. The operation has to be carried out in the United States - by experts in the field - according to the recommendation of his honor rabbi Firer ( an amazing man, who has done a lot of incredibly important work; he heads the Ezrah LaMarpeh non-profit foundation, and is recipient of an honorary doctorate of the renowned Weizmann Institute in Rehovot, BdB ). Around me a small group of people has gathered: uncles, aunts, grandfather, grandmother, family friends, friends from my school, and the LifeLine ( Kav LaHayim ) foundation has adopted me and is harnessed to accompany me all along the way and with raising the funds that are needed to save the quality of my life. There are several ways in which donations for my cause can me made: * A trust account, nr. 487435, at branch nr. 532 of Bank HaPoalim, for a bank transfer in the name of Kav LaHayim trust fund Eve Lugasi. * A telephone number for donations: 03-9250505 ( from outside Israel: 00972-3-9250505 ), stating "For Eve Lugassi" * Sending donations by mail: Kav LaHayim/LifeLine - for Eve Lugassi, Rehov Gonen 15, Qiryat Matalon, Petah Tikvah 49259 * Donations via the website of Kav LaHayim ( Lifeline ) ( on Eve's page this links appears, but it is only in Hebrew ). I very much want to live a normal life!! To learn, to play the piano, to sing, to read, and to keep smiling!! Your donation is important for me!!! Thank you! Eve


Aanbevolen: twee postings van Rob Fransman deze week, een over de staking van de Amsterdamse schoonmakers op Koninginnedag ( met 282 aanhoudingen op een dag een 'beheersbaar feest' ) en over de Amsterdamse musea, de ander - boeiend en zeer trefzeker! - over Holocaust-onderwijs op VMBO-scholen.

Wednesday, April 28, 2010

Zupfgeigenhansel - Es dunkelt schon in der Heide

( As promised on the eve of Holocaust Remembrance Day )

Sunday, April 25, 2010

Please watch (and invite others to do the same)

Israel's Minister of the Interior Eli Yishay - who I believe is partly or maybe even largely responsible for the fact that Shas has turned more and more from a dovish, traditional-orthodox party into an ultra-ultra-orthodox nationalist-rightwing one - is convinced that legal and illegal foreign workers and their children ( many of whom were born here and have Hebrew as their L1 ) are our main enemy, a much more dangerous threat than corruption, social and ethnic tensions, xenophobia, religious and political extremism, the lack of education among too many Israeli youngsters, and - I almost forgot - countries and organizations like Iran, Hezbollah, Syria etc. He and his cronies have made the war against foreign workers and their children a focus point in their fight against anything that they consider un-Jewish or unbecoming for the Jewish state. Several Israeli politicians, activists, intellectuals and artists, who - like me - define Jewish values slightly different ly than rabbi Yishay, have made a videoclip, together with some of these children. The song is called "My home (is) your home" and it was made "for 1,200 children of labor immigrants" whose status is undefined and/or who are threatened with being deported from Israel. Those who posted the clip on YouTube want to reach as high a number of viewers as possible. If you are sympathetic to their cause, as I am, please bring this video to the attention of your friends, family, and acquaintances, through Facebook, Hyves etc. etc.

South Park

( censuur = censorship )
Joep Bertrams' view on Trey Parker and Matt Stone's decision to make changes in one of their show's episodes after threats against them were published on an Islamist website.

Saturday, April 24, 2010

Oyfn Veg

A beautiful rendition ( by Moshe Leiser, Ami Flammer, and Gerard Barreaux, taken from Tendresse et Rage - Chansons Yiddish, one of the first CDs that I bought more than 30 years ago; I heard several of the album's songs on the radio, which was my first introduction to one of my absolutely favorite musical genres ) of this classic song, which was written by Itzik Manger. For a translation and a very nice animation based on the song ( plus another well performed version of the song ) click here.

Thursday, April 22, 2010

Twee maten

Wie dit blog volgt weet dat ik niet veel op heb met het gedachte(n)goed ( ik denk dat het enkelvoud, 'gedachte', de lading beter dekt ) van de PVV. Zie bijvoorbeeld mijn opinieartikel van gisteren. Toch kan ik me soms heel goed voorstellen dat sommige mensen uit woede, frustratie, of angst op zo'n partij stemmen. Lees dit (*) en dit en dit bericht bijvoorbeeld, vergelijk het soort beledigingen en de reacties van de partijen die zich beledigd voelen, en wie uiteindelijk als de winnaar uit de bus komt. Ik heb in dit verband al meermaals het Latijnse spreekwoord Quod licet Iovi non licet bovi ( wat Zeus mag mag een koe niet ) gebruikt. Je moet maar kijken wie waar en wanneer de rol van Zeus speelt, en wie die van de koe. (*) Let vooral op de argumenten van de rechtbank, na het ( in mijn ogen terechte ) beroep op de vrijheid van meningsuiting.

The most impopular country in the world? ( :-) )

Tom Janssen ( Duped by Icelandic bank - Duped by Icelandic vulcano )
(PS: I wonder if Israel has not yet been beaten by Iceland in at least one of those lists of most impopular/dangerous etc. countries in the world ).

Wednesday, April 21, 2010

Israel en de PVV ( Artikel FD )

Het volgende artikel staat vandaag in het Friesch Dagblad.
Met zulke vrienden...
Ronny Naftaniel had volkomen gelijk toen hij onlangs stelde dat de beslissing van CIDI-medewerker Wim Kortenoeven, om zich namens de PVV kandidaat te stellen voor de kamerverkiezingen, diens eigen keuze is, een keuze die Naftaniel en het CIDI respecteren: “Want we leven in een vrij en democratisch land. En de PVV is geen verboden partij”. Wel rijst de vraag of de directeur van het Centrum Informatie en Documentatie Israël een juiste inschatting maakt als hij zegt dat de kandidatuur van Kortenoeven het centrum geen imagoschade zal toebrengen. De bijna vanzelfsprekende band PVV-Israël doet volgens mij Israël noch het CIDI goed.
Meermaals heb ik mijn medelijden met de Palestijnen betuigd omdat ze zulke waardeloze ‘vrienden’ hebben. Beklagenswaardig is het volk dat het moet hebben van steun en solidariteit van types als Kadafi, Nasrallah, Ahmadinejad, en Bin Laden. Dergelijke vrienden hebben de Palestijnen niets te bieden behalve meer dood, verderf, en uitzichtloosheid. Westerse supporters van de Palestijnse zaak – à la Duisenberg en Van Agt – munten vooral uit in anti-Israëlische – meer dan pro-Palestijnse – acties en uitspraken. Zelden zul je dergelijke personen openlijk horen praten over wat er allemaal mis is aan de Palestijnse kant van het conflict.
Helaas geldt dat laatste omgekeerd ook meer dan tevoren voor zogenaamd pro-Israëlische activisten in het Westen. Pro-Israël lijkt synoniem te zijn voor anti-Palestijns, anti-Arabisch, anti-moslim. Ook in Israël zelf is polarisatie troef. Wat is er zionistischer dan het zoeken naar een vreedzame uitkomst uit het conflict? Toch voelen vredelievende krachten in Israël zich de laatste jaren steeds meer in een hoek gedrukt. Organisaties als The New Israel Fund en Betselem, die helaas meestal volkomen gelijk hebben met hun kritiek op wat er in Israël en de Palestijnse gebieden gebeurt, worden in Israël en door Israël-aanhangers vaak als verraders en zelfhaters gezien. Israëls leiders lopen achter elders bepaalde feiten aan en doen vooral hun best te benadrukken hoe slecht, immoreel, corrupt, oorlogszuchtig, etc. ‘de andere kant’ is, om zo de status quo te rechtvaardigen en te conserveren. Immers, de tijd werkt in ons voordeel. Niet dus. De allesbehalve linkse Haaretz-journalist Ari Shavit schreef – terecht – in een open brief aan premier Nethanyahu ter gelegenheid van Israëls 62 Onafhankelijkheidsdag: “...dat de Palestijnen zich niet als een volwassen volk gedragen geeft ons niet het recht om net als zij te handelen ”.
Als je sommige Israëlische politici – en hun klapvee en nagapers op websites met namen als De Dagelijkse Standaard, Israelfacts, etc. – moet geloven heeft dit land momenteel geen betere bondgenoten dan Gidi Markuszower en Sarah Palin, en geen grotere vijanden dan alles wat naar links riekt, inclusief Job Cohen en Obama's Amerika. Afgelopen zaterdag waren er bij een mager bezochte pro-Wilders demonstratie in, welja, Berlijn ook weer Israëlische vlaggen te zien. Israël koopt weinig voor dergelijke uitingen van sympathie, en voor de automatische assocatie met Europa's (Extreem-)Rechts. De PVV is geen vriend van Israël. De vijand-van-mijn-vijand-is-mijn-vriend redenering werkt tegen ons. Het gaat in ‘het’ conflict echt niet (alleen) om ‘de’ Islam tegen ‘de’ Joden. Israëls voortbestaan hangt af van zijn eigen kracht en diplomatiek inzicht, van onderhandelingen en territoriale compromissen, niet van PVV-wijsheden als “De Palestijnse staat heet Jordanië”. Juist het collectieve beschuldigen waar Wilders en de zijnen – net als overigens veel nationalistisch-religieuze Palestijnen en Israëliërs, en hun buitenlandse supporters – in uitblinken schrikt veel Joden af en staat hen tegen. Wie Wilders stemt omdat hij tegen halal slachten ijvert, is net zo goed uit op een verbod op kosher slachten. De PVV steunt niet Israël als zodanig, maar vooral het compromisloze deel van dat land. Toen Geert Wilders hier zijn filmpje mocht vertonen, gebeurde dat op uitnodiging van Knessetlid Aryeh Eldad, bij wie vergeleken Israëls huidige minister van buitenlandse zaken een symbool van vredelievendheid en coëxistentie is. Ik heb de indruk dat in de ogen van Wilders – net als in die van Bush jr. en veel andere fundamentalistische christenen – Israël en de Joden slechts een opofferbaar middel zijn in de strijd tussen de krachten van het licht en die van de duisternis. God behoede ons voor zulke vrienden.
Gelukkig zijn er nog wel degelijk echte vrienden en vriendinnen van Israël. Zij zijn daadwerkelijk met het lot van dit land begaan, snappen dat voor het voortbestaan van de staat Israël het religieus-nationalistische autisme dat momenteel hoogtij viert in Jeruzalem funest is, en deinzen er niet voor terug ons desnoods met onze neus op hun interpretatie van de feiten te drukken. Twee jaar geleden zei André Rouvoet mij hierover in een interview: “Juist als vriend moet je ook kritisch durven zijn”. Ik ruil het soort blinde en blindmakende vriendschap dat de PVV mij te bieden heeft dan ook graag in voor de kritische en confronterende maar oprechte vriendschap van mensen als André Rouvoet, Maxime Verhagen, Barack Obama, en Angela Merkel.

Sunday, April 18, 2010

Yom Hazikaron - Remembrance Day

Performance, by Shlomo Gronikh, of the beautiful song Bab el Wad. Lyrics ( which can be found here in a transliteration, plus a translation ) by Haim Guri, music by Shmuel Farshko. This version of the song appear on the double-CD Shalom Haver, which came out after Yitzhak Rabin was murdered.

Thursday, April 15, 2010


Zojuist heb ik mijn registratieformulier voor de komende kamerverkiezingen naar Den Haag verstuurd. Ik moest daar even mee wachten omdat mijn oude paspoort precies vandaag zou verlopen, en mijn bewijs van nederlanderschap - mijn paspoort - op 9 junil geldig moest zijn. Dinsdag heb ik in Ramat Gan op de ambassade mijn nieuwe paspoort afgehaald - inclusief vingerafdrukken, waar ik niet echt enthousiast over ben, maar goed - en een fotokopie daarvan heb ik vanmorgen met het formulier meegestuurd. Het zal u niet verbazen dat mijn stem niet naar de PVV zal gaan, ondanks - of wellicht mede vanwege - oproepen als deze. Dat Israels hasbara tegenwoordig vrijwel geheel in handen is van rechtse en extreem-rechtse sympathisanten, en dat Israel het heden ten dage qua openlijke steun voor een aanzienlijk deel van groeperingen als de PVV en individuen als Wilders moet hebben zegt helaas heel veel over de veranderingen in de wereld in het algemeen en het Westen in het bijzonder, en over het beleid en de positie van Israel. De ophef over twee kandidaten op de lijst van de PVV voor de komende kamerverkiezingen - Wim Kortenoeven en Gidi Markuszower - was te verwachten, en is natuurlijk overtrokken. Je kunt je serieus afvragen of het verstandig is van het CIDI om Kortenoeven 'toe te staan' zich kandidaat te stellen, en of Ronny Naftaniel gelijk heeft als hij zegt dat dit het CIDI geen imagoschade zal toebrengen, maar hij heeft natuurlijk volkomen gelijk als hij zegt: "Het is zijn (Korenoevens) keuze, en die respecteren wij. Want we leven in een vrij en democratisch land. En de PVV is geen verboden partij." Zelf heb ik meer dan eens grote vraagtekens gezet bij het soort vriendschap dat bewegingen als de PVV en figuren als Geert Wilders Israel te bieden hebben. Zie hier bijvoorbeeld. Ik ben het dan ook in grote lijnen eens met deze mening van rabbijn Van der Kamp.

Sunday, April 11, 2010

Binem Heller - Mayn Shvester Khayele

I already wrote about this song more than once on this blog ( click here and here ). It does not stop moving me, every time that I listen to it or sing it silently, I get tears in my eyes. Here you can read the lyrics + translation, and maybe understand why I find it so beautiful, sad, and authentic. The video of Chava Alberstein singing the song with the Klezmatics still can not be embedded, but someone downloaded the song from the CD The Well ( Recommended!!! ) to YouTube, and it can be embedded, so here it is.
This evening I did something that normally I do not have the patience for: I sat for more than an hour and watched a whole television program. Shlomo Artzi and Yair Lapid, one of Israel's most popular singers and a highly successful journalist-writer, both sons of famous fathers who were Holocaust survivors, talked about their parents, their parental homes, and their shared and different histories.

Abraham & Eva Beem z"l

Abraham (1934-1944) & Eva (1932-1944) Beem, c. 1940 Eva Beem, c. 1942
Abraham & Eva Beem, c. 1937
Rosetta Beem-Kannewasser with her children, Eva and Abraham, c. 1935 Salo Beem ( 1926 - 1931 ) Hartog & Rosetta Beem, 1953 ( in Geneva, at a meeting of the World Jewish Congress )
( all pictures were found on the website of the Jewish Historical Museum, Amsterdam )
Tomorrow is Holocaust Remembrance Day. I started this weblog seven years and a week ago. In one of my first postings I wrote that every time when I changed the diaper of our son ( who was born in November 2002), I was reminded of a column that I had read a few months earlier, while doing my reserve duty in the IDF, somewhere in the Negev. In that column, the Dutch journalist Frits Abrahams told the story of Bram ( Abraham ) and Eva Beem. That is, of the final years of their young lives, in which they were forced to hide. Their parents ( Hartog Beem ( 1892-1987), a Dutch-Jewish historian, linguist, and teacher, and an active member of the Jewish community, and Rosetta Beem-Kannewasser (1896-1976) ) hid - and survived the war - in their home town of Leeuwarden ( Friesland, the northern part of the Netherlands ). Bram and Eva were sent to a foster home in Ermelo ( Gelderland, the East of Holland ). For about two years, the children lived under fake names ( Eva was called Lini, Bram Jan ), went to school, had friends, and were even able to write coded letters to their parents. Then they were betrayed. In February 1944, during the night, four Dutch (!) policemen arrested the children and their foster parents from their beds. Crying, the children said that they were not Jews. The policemen forced little Abraham to undress. Frits Abrahams wrote: "I clearly can imagine the scene: those men looking at that small penis, and giving each other a delighted look: Gotcha!". Abraham and Eva were murdered in Auschwitz on 6 March, 1944. Only after the war did poor Hartog and Rosetta, who already had lost a son ( Salomon, 'Salo' ( 1926-1931 ) ) in a car accident, hear about the death of their children. It is not known who betrayed those two children. One of the four policemen was still alive when Teake Zijlstra, a journalist from Friesland, reconstructed this sad story in the late 1980s. The man had not been condemned to death because he had only followed orders as a member of the police force. I don't know if he or the other four policemen received any punishment for this crime, which probably was not the only one they committed in the years 1940-1945. Not that such punishment would have made the sorrow of the poor children's parents any less.
In the collection of the Jewish Historical Museum in Amsterdam, several pictures and personal documents of the Van Beem family can be found. I was very touched by this family's sad history, both as a ( Jewish ) father and as a historian for whom the Holocaust is of particular interest. Now that I have found the two children's pictures, the story moves me even more. Eva was only one year older than our daughter is today, and Bram looked very much like our three-year old son - may he, his sister, and brother live until 120 in health, happiness, and peace -, including the haircut and the glasses. May the memory of Abraham, Eva, Salo, Hartog and Rosetta Beem be a blessing.

Zupfgeigenhansel singing Mordechai Gebirtig

Erich Schmeckenbecher and Thomas Friz, of Zupfgeigenhansel, singing Arbetlose Marsh ( March of the Unemployed ), written and composed by Mordechai Gebirtig, who was murdered in Cracow in June 1942. In 1979 Zupfgeigenhansel made one of the best Yiddish albums that I know, 'ch Hob Gehert Sogn - Jiddische Lieder. They also made several excellent German folk albums, two of which I listen to every now and then. I will post one of those songs later this month. If you want more information about music and the Holocaust, click here. Anshel Pfeffer wrote a good article about the current situation ( and role ) of Holocaust education and remembrance in Israel.

Friday, April 09, 2010


Dit is wat je in het Hebreeuws of het Jiddisch ( of het Engels of het Nederlands ) Chutzpah/Hutzpah/Gotspe noemt. Voor sommige dingen die hier worden genoemd heb ik meer begrip en respect, maar een ( steeds weer wisselende ) maand per jaar vrijstelling van oefeningen? Joodse Nederlanders hebben ook altijd in het leger gediend, zonder problemen en met alle mogelijke begrip en medewerking, voor zover ik weet, maar zij weten wel dat ze in het Nederlandse, en niet het Israelische of Marokkaanse leger dienen. Het moet toch ook niet gekker worden. En maar vragen waarom de PVV - ondanks haar inhoudsloosheid - zo'n succes heeft.

Thursday, April 08, 2010

Anat Kam

I think that this so-called espionage-affair around Anat Kam leads to two conclusions. First, the IDF should check, revise and improve its internal security. In addition - and that is something that I have not heard anyone talk about yet - it is clear ( from the documents that Ms Kam transfered to the journalist of Ha'Aretz ) that the army and the security services deliberately chose/choose to ignore Supreme Court rulings. That, in my opinion, is a much more severe violation of rules and values in what still is ( supposed to be ) a democracy than any possible infringement of the freedom of the press. Yossi Melman and Akiva Eldar wrote good analyses on the subject. Notice that Ms Kam is 'only' under house arrest.

Some interesting opinions

If you really care about Israel and Zionism and you are not extremely-leftwing, self-hating, rightwing, overly religious and/or ultra-nationalistic, these are quite frustrating times. That I write so little about Israeli and regional politics - either in Dutch or English - is only partly because I simply lack the time, it is also because I just don't feel like writing about things that anger, sadden, and frustrate me too much, and because I often just don't know what to write. Many of the articles that I have written in Dutch have a certain - often quite some - hasbara-content, but with what is going on over here today I find it hard to either explain and excuse or to propagate anything in a whole-hearted and convincing manner. Instead of writing something myself, today I refer here to a number of recent online articles that I found particularly interesting, convincing, etc. You probably won't be surprised if I say that most of these articles are highly critical of Bibi, Barak, Lieberman, and their clowns and cronies. The names of the authors in the list, in random order, will lead you to their articles. Apart from the first one, these are all opinion articles.

Bertrams' view on the world

Joep Bertrams' view on two current news items.
Thanks for the flowers
( At Easter, when the Pope wishes the crowd at St Peter's square a happy Easter in tens of different languages, in Dutch he also expresses his appreciation for the flowers that are sent from Holland every year to decorate the square for the holiday. I think it was Pope John Paul II who started this, and since then, "Thanks for the flowers", said in a heavy foreign accent ( reflected by the spelling used here by Bertrams ), has become a set phrase in Dutch )

Wednesday, April 07, 2010

Terrorisme is mensenwerk

Het volgende artikel staat vandaag in het Reformatorisch Dagblad.
Terrorisme is mensenwerk
Na de aanslagen in de Moskouse metro (nog voor de aanslagen in Dagestan) noemde Ruslands president Medvedev de plegers en planners ervan ‘beesten’ die ‘vernietigd moeten worden’. Vladimir Poetin betitelde bij een bezoek aan Nederland in 2005 de (Kaukasisch-islamistische) tegenstanders van Rusland als beesten in menselijke gedaante. Dergelijke associaties tussen terroristen en dieren worden wel vaker gemaakt, niet alleen in de Russische context. Ik ga hier niet vragen wat internationale media zouden zeggen als een westerse bewindsman dergelijke taal gebruikten. Ook ga ik niet in op de insinuering dat beesten blijkbaar niets beter dan vernietiging verdienen. Wel wil ik benadrukken dat het fout en gevaarlijk is, en oneerlijk tegenover dieren, om Tsjetsjeense, Afghaanse, Spaanse, Palestijnse en andere terroristen hun mens-zijn te ontnemen. Voor zover ik weet doen dieren andere dieren geen pijn enkel en alleen teneinde hen bang te maken en hun daglijkse leven te verstoren. Dat is waar terroristen op aansturen: angst en chaos. Islamistische terroristen zoeken en vinden hun inspiratie in een mengsel van nationalisme en geloof, twee elementen die volgens mij niet in het dierenrijk voorkomen. Alhoewel het onvergelijkbare grootheden betreft (historische vergelijkingen zijn altijd problematisch), is het relevant om op te merken dat ook zij die de gruwelen van het Derde Rijk bedachten en uitvoerden vaak monsters en beesten zijn genoemd. Door mega-moordenaars als onmenselijk te beschouwen proberen we onbegrijpelijke misdaden te bevatten: dergelijke wreedheden zijn zo buitengewoon qua aard en omvang, en zij die hen begingen en begaan zijn zo ver verwijderd van het beeld dat wij van mensen hebben, dat we hen en hun daden simpelweg uniek en onvoorstelbaar noemen. Hierdoor kunnen we met ons dagelijkse leven verder. Echter, juist bij afschuwelijke en uitzonderlijk grote misdaden moeten we proberen de misdadigers te doorgronden. Niet alleen om een historisch zo juist mogelijk beeld van die mensen en hun wandaden te schetsen, maar ook omdat we het verschuldigd zijn aan de slachtoffers, en omdat het ons heel misschien zou kunnen helpen om dergelijke daden in de toekomst te voorkomen of in een vroeg stadium te stoppen. De meest menselijke reactie op terreur is wellicht een roep om wraak. De vernietigende geestdrift van mensen als Bin Laden lijkt irrationeel te zijn, en een oer-reactie daarop is haast niet meer dan logisch. Toch moeten we niet denken dat iets onlogisch is wanneer het tegen ons eigen gevoel voor logica indruist. In de onontkoombare, compromisloze strijd tegen terreur moeten we het uiterste doen om de denkwereld en motieven van de terroristen te verstaan. We moeten hen zien als de mensen die ze zijn, en hen als zodanig bestrijden. Islamisten en andere hedendaagse religieuze zeloten worden gevoed door een combinatie van vernielzuchtig nihilisme, haat, en gedegenereerde interpretaties van religie en nationalisme. Sommige wereldleiders – George W. Bush was daar een voorbeeld van, en ook Nethanyahu lijkt tot die ‘school’ te behoren – stellen tegenover dat nihilisme een totaal negatief non-beleid: ons wordt keer op keer verteld dat wij en de rest van de beschaafde wereld een gemeenschappelijke vijand hebben, en dat die vijand vernietigd moet worden. Zelden of nooit vertellen zulke leiders ons wat voor soort wereld zij ons denken te kunnen bieden na de beloofde overwinning op het kwaad. Weliswaar moet de indruk worden vermeden dat de pseudo-motieven van terreurleiders serieus worden genomen, maar het is kortzichtig om te geloven dat terrorisme slechts met militaire middelen verslagen kan worden. In hun oorlog tegen de terreur moeten het Westen en zijn globale bondgenoten een duidelijke, positieve boodschap de wereld insturen. Niet alleen als een verleidelijk en overtuigend tegenwicht tegen het misanthropische wereldbeeld dat Bin Laden c.s. ons voorschotelen, maar ook als een alternatief voor de negatieve en hopeloze visie van onze eigen ultra-nationalisten en religieuze fanatici. Mensen die zich verdrukt, vernederd en achtergelaten voelen – in Tsjetsjenië, de Westoever, Gaza, Irak, maar ook elders in de wereld – moeten worden overtuigd dat ze een reële kans hebben op een beter, welvarender, vrijer en meer-belovend leven, en dat het Westen hen kan en wil helpen om dat perspectief te verwezenlijken. Alleen als we er in slagen om hun vertrouwen te winnen, en om hen en hun kinderen werkelijk te doen geloven dat het zinvol is een uitzichtloos maar vertrouwd wereldbeeld in te ruilen voor het uitzicht op een onzekere maar hoopvolle toekomst, zal de belangrijkste voedingsbodem voor terrorisme verdwijnen. Om daarin te slagen moeten wij, als burgers en kiezers in het Westen, aan onze leiders duidelijk maken dat we niet alleen willen weten tegen wie we vechten, maar ook waarvoor: niets verdrijft de 'krachten van de duisternis' beter dan de 'krachten van het licht'. Het is aan Barack Obama en al zijn westerse collega's om ons te zeggen hoe zij denken onze toekomst in te kleuren.

Tuesday, April 06, 2010

What's another year...

Gabi Ashkenazi appears to have been doing a more than decent job, at least a much better one than his two bosses. So I can't think of any valuable reason why any one of those two would want to extend his tenure with another year.


Like most Jewish holidays, Passover is mainly about remembrance. This is why I do not understand how Shimon Peres can say: "I believe that Passover this year was the best the people have known in recent times. Never has there been such a flourishing concentration of Jews, close to 7 million, as there is today. Never have we had such security capacity with IDF at the center as we do today." Correct me if I am wrong, but wasn't it this kind of arrogance, and such feelings of virtual security, that brought the Yom Kippur War on Israel 37 years ago? I am afraid that King Abdullah of Jordan has a much more realistic and intelligent view on the situation than our own President - whom I consider to be a wise and brave man - when he says that if Jerusalem's current (non-)policy continues, Israel's long-term future might be in danger. I would advise Bibi to start listening to and cooperating with friends like - yes! - Obama and Clinton and allies like - yes! - Abdullah and - for the time being - Mubarak, rather than to /with our own worst enemies ( Lieberman, Yishay, Melamed etc. etc. ).

Thursday, April 01, 2010


Have a laugh, or three, with these excellent recent cartoons in the Wizard of Id series, produced by the John Hart Studios.